Reuzenkoolrabi uit Löwenberg: een groente die inspireert!

Reuzenkoolrabi uit Löwenberg: een groente die inspireert!

In Löwenberg, waar de oude geheimen van het DDR-tijdperk nog steeds leven, produceerde Anke Kraatz onlangs een echte “groentebeker” uit de tuin van haar vader Lothar Schoof. De indrukwekkende koolrabi woog maar liefst 2,7 kilogram, was 16 centimeter hoog en 18 centimeter breed. Hendrik, de kleinzoon van Lothar, kon zich nauwelijks inhouden en hield triomfantelijk de reuzenkoolrabi omhoog.

Anke Kraatz was oorspronkelijk van plan een eenvoudige groentesoep te koken, maar gezien de afmetingen van de koolrabi moest het wel een lekkere koolrabisoep zijn. Deze bereidde ze met buik- en kamschijfjes, koolrabi, koolrabibladeren en aardappelen en rondde het recept af met een roux. Zij werden vergezeld door Lothar Schoof, die met zijn dochter en kleinzoon volop genoot van de lunch.

Een gepassioneerde tuinman

Lothar Schoof, op 73-jarige leeftijd, is een gepassioneerd tuinman met een indrukwekkende tuin van 2.800 vierkante meter waarin hij niet alleen koolrabi teelt, maar ook sla, radijs, komkommers en vele andere planten. “Ik kweek alles zelf in de kas”, vertelt hij trots. In het voorjaar mengt hij paardenmest door de grond om zijn planten het beste te geven.

Wat vooral opvalt is dat Schoof geen chemicaliën gebruikt. In plaats daarvan doen traditionele huismiddeltjes wonderen, zoals brandnetelmest, die tegen bladluizen wordt gebruikt. Dit maakt hem tot een rolmodel voor een duurzame teelt, die zijn kleinzoon ook praktijkervaring meegeeft in de tuin.

De koolrabi in detail

Koolrabi (Brassica oleracea var. gongylodes) heeft sinds de 16e eeuw zijn plek in Europa gevonden en is erg populair vanwege zijn kruidige aroma en nutriëntendichtheid. Koolrabi bevat slechts 28 kcal per 100 gram, heeft weinig vet en zit boordevol vitamines als vitamine C en B6 en mineralen als kalium en calcium. De groenten zijn niet alleen lekker, maar ook gezond en veelzijdig – zowel rauw in salades als gekookt in soepen.

Een cruciaal punt bij het kweken is de standplaats: Koolrabi heeft een zonnige, warme en beschermde plek nodig met humusrijke grond. Een pH-waarde tussen 6,0 en 7,0 is ideaal. “Planten werkt prima, zolang de grond maar goed is voorbereid”, zegt Schoof, eraan toevoegend dat de bedvoorbereiding in de herfst moet worden gedaan, zodat de grond in de winter kan rusten. Na het zaaien, dat plaatsvindt tussen eind maart en begin mei, moet de grond gelijkmatig vochtig worden gehouden, zodat de planten kunnen gedijen.

Koolrabi en buren

De buurt in de tuin mag niet worden onderschat: Koolrabi kan goed overweg met komkommers, bonen en erwten, terwijl andere koolsoorten niet de beste vrienden zijn. Lothar Schoof beoefent gemengde cultuur in zijn tuin en zorgt er zo voor dat zijn planten harmonieus groeien.

Uiteindelijk blijkt dat het kweken van koolrabi allesbehalve saai is. In feite is het een kunst die zowel geduld als een goede hand vereist. Of het nu in de eigen tuin is of op het bord, de familie Kraatz geniet altijd van verse groenten van eigen bodem. En wie weet wordt het wel de volgende reuzenkoolrabi die als trotse trofee in de lucht wordt gehouden.

Voor iedereen die het wil proberen: een oogst van koolrabi kan overigens al na 7 tot 20 weken na het planten worden behaald - een uitstekende investering in je gezondheid!