Van Keulen tot Maagdenburg: Professor over haar reis naar eenheid

Van Keulen tot Maagdenburg: Professor over haar reis naar eenheid

De hereniging van Duitsland in 1990 was voor velen een vormende ervaring. Dat gold ook voor Gilian Gerke uit Keulen, die destijds haar opleiding tot farmaceutisch-technisch assistente in Burscheid afrondde. De professor aan de Magdeburg-Stendal Universiteit heeft haar eigen persoonlijke verhaal vol herinneringen en ervaringen die haar herinneren aan de veranderingen in Duitsland.

Een van haar meest indrukwekkende herinneringen is een karikatuur in de Kölner Stadtanzeiger waarop Erich Honecker bij de lichtknop stond met de ironische toon: “DDR – De laatste doet het licht uit”. Voor Gerke symboliseert het beeld de transformerende gebeurtenissen rond de val van de Muur en de daaropvolgende hereniging. Nadat ze in een apotheek in Aken had gewerkt, zocht ze een academische carrière. “Ik wilde iets zinvols en duurzaams doen”, zegt Gerke, die uiteindelijk besloot bouwkunde te gaan studeren met de nadruk op afvalbeheer.

Professionele ervaringen en de verhuizing naar Maagdenburg

Nadat ze haar doctoraat had afgerond en bij het Groene Punt had gewerkt, waar ze veel professionele contacten opdeed in Oost-Duitsland, was de verhuizing naar Maagdenburg een nogal toevallige stap. “Ik kende de stad alleen van een roei-wandelbijeenkomst”, herinnert ze zich. In oktober 2012 aanvaardde ze een hoogleraarschap in Maagdenburg. Aan de slag gaan in de nieuwe omgeving was niet gemakkelijk voor haar, omdat de verschillende mentaliteit tussen Noord-Duitsers en inwoners van Keulen een uitdaging voor haar vormde.

Ondanks de aanvankelijke moeilijkheden voelt Gerke zich nu op haar gemak in Maagdenburg en waardeert ze de positieve ontwikkeling van de stad. Ze is vooral geïnteresseerd in de universiteitscampus en lokale projecten. Ze bood zich ook vrijwillig aan als palliatieve zorgaanbieder voor de Pfeiffer Foundations. “Maar ik blijf verschillen zien in structuur en salarissen tussen Oost en West”, benadrukt ze. Gerke zou graag meer internationaliteit en interdisciplinariteit zien op haar universiteit.

Toewijding aan afvalbeheer

Gilian's passie voor afvalbeheer reikt verder dan haar onderwijsactiviteiten. Samen met haar collega Jan Brusher, hoogleraar mediaonderzoek, runt ze de podcast ‘Das WaschGut’. Hun doel is om kennis over afval en recycling te verspreiden. “Ik wilde mijn kennis bij de mensen brengen en vroeg Jan of hij mee wilde doen”, legt ze uit. De podcast wordt geproduceerd in de studio van campusradio h2radio aan de Magdeburg-Stendal Universiteit. Het geluidsontwerp is van Mathies Kölzer, onlangs afgestudeerd in de journalistiek en die ook jingles voor de radio heeft bijgedragen.

De podcast staat open voor suggesties, kritiek en onderwerpsuggesties van luisteraars. Aan het einde van elke aflevering wordt een kijkersvraag beantwoord, wat de uitwisseling en interesse verder bevordert. Luisteraars kunnen vragen stellen via post@dasabfallgut.de indienen.

Gilian Gerke ziet de discussie over afval niet alleen als een technische, maar ook als een culturele kwestie: “Afval is een spiegel van cultuur.” Ze besteedt veel passie aan het onderwerp en brengt spannende informatie over duurzaamheid en recycling over - een gebied dat tegenwoordig erg populair is.

Voor meer informatie over Gilian Gerke en haar werk kunt u terecht op De stem van mensen En de afvalgoederen.