Το καφενείο της Λειψίας Zum Arabian Coffe Baum γιορτάζει την επαναλειτουργία του!

Το καφενείο της Λειψίας Zum Arabian Coffe Baum γιορτάζει την επαναλειτουργία του!

Ίσως το πιο διάσημο καφέ στη Λειψία, το «Zum Arabian Coffe Baum», άνοιξε επιτέλους τις πόρτες του μετά από έξι χρόνια ανακαίνισης. Αυτή η επαναλειτουργία δεν είναι μόνο μια χαρά για τους λάτρεις του καφέ, αλλά και ένας φόρος τιμής στη μακρά ιστορία του ιδρύματος, που είναι ένα από τα παλαιότερα καφέ στην Ευρώπη. Από την Τρίτη, οι επισκέπτες μπορούν να βυθιστούν στον κόσμο του καφέ και να ξεναγηθούν στη μόνιμη έκθεση σε 15 ιστορικές αίθουσες. Αυτή η μελέτη της Deutschlandfunk Kultur υπογραμμίζει θέματα πρώτης τάξεως, που κυμαίνονται από τους κανονισμούς της προηγούμενης εποχής του καφέ1 καλλιέργεια καφέ.

Όποιος μπει σε αυτό το ιστορικό μέρος θα νιώσει τις επιρροές διάσημων καλεσμένων όπως ο Johann Sebastian Bach και ο Robert Schumann, που κάποτε έμειναν εδώ. Συγγραφείς όπως ο Gotthold Ephraim Lessing και ο Erich Kästner βρήκαν επίσης το δρόμο τους σε αυτό το σεβαστό καφέ. Η επαναλειτουργία του μουσείου πάνω από την τραπεζαρία είναι μια θαυμάσια ευκαιρία να εξερευνήσετε την ιστορία του καφέ σε όλες τις πτυχές του και να απολαύσετε την ιστορική ατμόσφαιρα.

Μια ματιά στην κρίση του καφέ στη ΛΔΓ

Κεντρικό θέμα της έκθεσης είναι η κρίση του καφέ στη ΛΔΓ, η οποία επανέρχεται στο τραπέζι στα τέλη της δεκαετίας του 1970. Αυτή η κρίση ήταν το αποτέλεσμα των δυσκολιών εφοδιασμού που προκλήθηκαν από τις υψηλές τιμές της παγκόσμιας αγοράς και τις ελλείψεις καφέ ακόμη και στη σοβιετική ζώνη κατοχής. Η σελίδα της Wikipedia σχετικά με την κρίση του καφέ στη ΛΔΓ παρέχει πληροφορίες για το πώς ο καφές έγινε απαραίτητο αγαθό για τον πληθυσμό. Μέχρι τη δεκαετία του 1970, ο καφές ήταν ένα σημαντικό στοιχείο στον προϋπολογισμό των ιδιωτικών νοικοκυριών της ΛΔΓ και οι πολίτες ξόδευαν 3,3 δισεκατομμύρια μάρκα ετησίως για τον αγαπημένο τους καφέ.

Η κρίση του καφέ ξεκίνησε το 1976 όταν οι τιμές της παγκόσμιας αγοράς αυξήθηκαν απότομα μετά από μια αποτυχημένη συγκομιδή στη Βραζιλία. Η ΛΔΓ αναγκάστηκε να ξοδεύει σχεδόν 700 εκατομμύρια μάρκα ετησίως για τις εισαγωγές καφέ, γεγονός που άσκησε πίεση στους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής. Για να ξεπεραστεί αυτή η έλλειψη, η ηγεσία της ΛΔΓ αναζήτησε συμφωνίες ανταλλαγής για να καλύψει τη ζήτηση για καφέ. Ακόμη και όπλα και φορτηγά ανταλλάσσονταν με πράσινο καφέ και ενεργειακές πηγές.

Ο καφές ως πολιτικό ζήτημα

Οι επιπτώσεις της κρίσης του καφέ ξεπέρασαν κατά πολύ την προσφορά ενός ζεστού ροφήματος. Το θέμα του καφέ έγινε πολιτικό ζήτημα ύψιστης τάξης, όπως στη [μελέτη στο Academia.edu](https://www.academia.edu/26716557/Kaffee_in_der_DDR_Ein_politikum_ersten_Ranges_In_Kaffeewelten_Historische_Perspekti_Wen_gloufe Jahrhundert_Hg_Christiane_Berth_Dorothee_Wierling_Volker_W%C3%BCnderich_G%C3%B6ttingen_2015_225_247) διευκρινίζεται. Η κατανάλωση καφέ δεν ήταν απλώς θέμα απόλαυσης, αλλά και κοινωνικό και οικονομικό ζήτημα που επηρέαζε την καθημερινότητα πολλών ανθρώπων. Τα δώρα από συγγενείς στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία κάλυπταν ένα καλό 20% της απαίτησης για καφέ, γεγονός που καθιστά σαφές ότι δεν ήταν μόνο ποτό, αλλά και σύμβολο του βιοτικού επιπέδου.

Η πολιτική ηγεσία της ΛΔΓ επέτρεψε απεριόριστες ποσότητες καφέ από δυτικές συσκευασίες, ενώ ταυτόχρονα οι διαμαρτυρίες και τα αιτήματα κατά της κρίσης του καφέ ήταν έντονες μεταξύ του πληθυσμού. Μετά το 1978 υπήρξε ομαλοποίηση της τιμής του καφέ, αλλά το θέμα παραμένει αγκυροβολημένο στη συλλογική μνήμη και σίγουρα θα λάβει νέα ώθηση με την επαναλειτουργία του μουσείου στο «Zur Arabian Coffe Baum».