Ο δρόμος της Ρωσίας προς τον νεοολοκληρωτισμό: οι ειδικοί προειδοποιούν για κινδύνους!

Ο δρόμος της Ρωσίας προς τον νεοολοκληρωτισμό: οι ειδικοί προειδοποιούν για κινδύνους!

Οι γεωπολιτικές εντάσεις μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας αποκτούν νέες διαστάσεις, ειδικά ενόψει της συνεχιζόμενης επιθετικότητας και της απώλειας ανθρώπινων ζωών. Οι τρέχουσες παρατηρήσεις από ειδικούς δείχνουν ότι η απειλή που δημιουργείται από τις νεοολοκληρωτικές πολιτικές του Βλαντιμίρ Πούτιν είναι σημαντική όχι μόνο για την Ουκρανία, αλλά και για την Ευρώπη συνολικά. Αυτές οι εκτιμήσεις επισημάνθηκαν με έμφαση από τη Maria Domanska, εμπειρογνώμονα για τη Ρωσία στο πολωνικό think tank OSW, σε μια συζήτηση στην Ερφούρτη στις 11 Νοεμβρίου 2025. Σύμφωνα με την Domanska, ο δρόμος για μια όλο και πιο αυταρχική Ρωσία έχει ανοίξει από το 2011/2012, η ​​οποία συνοδεύτηκε από μαζικές διαδηλώσεις στη Ρωσία, ειδικά μετά την επιστροφή του προέδρου Πούτιν στην περίοδο. Τονίζει ότι το σύστημα του Πούτιν χαρακτηρίζεται έντονα από μια σύνδεση μεταξύ εξωτερικής και εσωτερικής πολιτικής και υποστηρίζει ότι το Κρεμλίνο χρειάζεται πόλεμο για να ενισχύσει τη νομιμότητά του.

Σε αυτό το πλαίσιο, η Irina Scherbakova από την οργάνωση ανθρωπίνων δικαιωμάτων Memorial κάνει λόγο για ένα δρακόντειο κατασταλτικό μηχανισμό που χαρακτηρίζεται από βασανιστήρια και δολοφονίες. Ακόμη και μετά το 2012, υπήρξαν διαδηλώσεις κατά του καθεστώτος του Πούτιν, με πιο πρόσφατη την κηδεία του Αλεξέι Ναβάλνι το 2024. Η Scherbakova τονίζει ότι ο κρατικός έλεγχος στην κοινωνία των πολιτών συνέχισε να αυξάνεται. Ο ιστορικός και ιδρυτής του LibMod, Ralf Fücks, απεικονίζει επίσης τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει η Ευρώπη και καλεί για επανεξέταση στη Γερμανία και την ΕΕ, προκειμένου να αντισταθούν σε μια «συμμαχία δικτατοριών».

Το δοκίμιο που άλλαξε τον κόσμο

Κεντρική πτυχή είναι το δοκίμιο του Βλαντιμίρ Πούτιν «Σχετικά με την Ιστορική Ενότητα Ρώσων και Ουκρανών», που δημοσιεύτηκε στις 12 Ιουλίου 2021, μόλις έξι μήνες πριν από την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία τον Φεβρουάριο του 2022. Σε αυτό το συνοπτικό έγγραφο, ο Πούτιν αμφισβητεί την ύπαρξη της Ουκρανίας και τη βλέπει ως μέρος ενός ιστορικού «τριαδικού ρωσικού έθνους». Ιστορικοί και αναλυτές περιγράφουν το δοκίμιο ως ιμπεριαλιστικό και ιστορικό ρεβιζιονιστικό. Οι θέσεις του δοκιμίου, η ρωσική άποψη για την Ουκρανία και τους Ουκρανούς, δείχνουν ξεκάθαρα ότι ο Πούτιν βασίζεται σε δυτικές επιρροές και κατηγορεί το Κίεβο για την κρίση στο Ντονμπάς. Αυτό δεν είναι μόνο ένα ρητορικό σήμα, αλλά και ένα γεωπολιτικό - στις παρατηρήσεις του, η Ουκρανία παρουσιάζεται ως όργανο της Δύσης για την αποδυνάμωση της Ρωσίας.

Η συνεχιζόμενη σύγκρουση, η οποία ξεκίνησε με την προσάρτηση της Κριμαίας το 2014, και η στρατιωτική επιθετικότητα της Ρωσίας στοχεύουν στην κατάργηση του ουκρανικού κράτους. Σύμφωνα με το τρέχον καθεστώς, πάνω από 6,5 εκατομμύρια πρόσφυγες έχουν εγκαταλείψει την Ουκρανία και 3,6 εκατομμύρια εσωτερικά εκτοπισμένοι έχουν δημιουργηθεί ως αποτέλεσμα αυτής της κρίσης. Οι ειδικοί αναγνωρίζουν τα αυξανόμενα εγκλήματα για τα ανθρώπινα δικαιώματα που διαπράττονται κατά αμάχων στα κατεχόμενα εδάφη.

Το προγραμματισμένο ως πραγματικότητα

Τα τελευταία χρόνια, η Ρωσία έχει επανειλημμένα εξαπολύσει μεγάλες στρατιωτικές επιθέσεις στην Ουκρανία, στοχεύοντας συχνά κρίσιμες υποδομές, ιδιαίτερα στον ενεργειακό τομέα. Μέχρι τον Μάιο του 2024, ωστόσο, οι ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις είχαν καταφέρει να ανακτήσουν μέρος της γης κομμάτι-κομμάτι υπό τεράστιες πιέσεις και απώλειες. Σε αυτό το σημείο, ο Fücks απαιτεί επίσης ότι η Ουκρανία πρέπει να συνεχίσει να υποστηρίζεται για να διατηρήσει την πίεση ώστε να είναι αρκετά ισχυρή για να τερματίσει τελικά τον πόλεμο. Κατά τη γνώμη του, οι επιτυχίες του ουκρανικού στρατού στην περιοχή της Κριμαίας και στην περιοχή της Μαύρης Θάλασσας είναι ενθαρρυντικά σημάδια σε μια σύγκρουση που συνεχίζει να κλιμακώνεται.

Η διεθνής κοινότητα, με επικεφαλής τις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Γερμανία, ενέκρινε επιτρεπόμενες ουκρανικές επιχειρήσεις εναντίον ρωσικών στόχων τον Μάιο του 2024, αλλάζοντας τη δυναμική της σύγκρουσης. Ωστόσο, εξακολουθούν να υπάρχουν σοβαρές ανησυχίες σχετικά με την αύξηση της καταστολής στη Ρωσία και την περαιτέρω κλιμάκωση της σύγκρουσης. Καθώς ο κόσμος παρακολουθεί, η ανάγκη για σαφή και αποφασιστική στάση ενάντια στο αυταρχικό καθεστώς στη Μόσχα γίνεται όλο και πιο επιτακτική.

Το πού θα πάει το ταξίδι της διεθνούς πολιτικής παραμένει αβέβαιο, αλλά ένα είναι σίγουρο: οι προκλήσεις που φέρνουν μαζί τους οι γεωπολιτικές αποφάσεις και η στρατιωτική επιθετικότητα επηρεάζουν και διαμορφώνουν τη ζωή εδώ στην Ευρώπη. Είναι λοιπόν στο χέρι μας να παρακολουθούμε στενά τις εξελίξεις και να ενεργούμε ανάλογα.

Βρισκόμαστε αναμφισβήτητα σε μια κρίσιμη στιγμή που παρουσιάζει ευκαιρίες και προκλήσεις. Οι τρέχουσες συζητήσεις και αναλύσεις αυτής της δυναμικής είναι επομένως πιο σημαντικές από ποτέ.

Για περισσότερες πληροφορίες και μια βαθύτερη εικόνα του θέματος, επισκεφθείτε τα άρθρα από Κατανόηση της Ρωσίας, Βικιπαίδεια και bpb.de.