Uniwersytet Nordhausen zdobywa nagrodę badawczą Turyngii za projekt klimatyczny!

Uniwersytet Nordhausen zdobywa nagrodę badawczą Turyngii za projekt klimatyczny!

W niezwykły sposób na rzecz zrównoważonej utylizacji osadów ściekowych Uniwersytet Nordhausen otrzymał 12 listopada 2025 r. Turyńską Nagrodę Badawczą 2025. Zespół złożony z dwóch profesorów, dr Uty Breuer i dr Elmara Hinza, otrzymał nagrodę za swój pionierski projekt „CarboMass”, który był realizowany w latach 2021–2024. Projekt ten, finansowany przez Federalne Ministerstwo Edukacji i Badań Naukowych, ma na celu wykorzystanie ścieków komunalnych osadu przy użyciu specjalnej metody pirolizy, w połączeniu z biomasą w celu pokrycia hałd potażu.

Ceremonię wręczenia nagród poprowadził Christian Tischner, Minister Edukacji, Nauki i Kultury Turyngii. Jury, któremu przewodniczy prof. dr inż. Dieter Brüggemann pochwalił innowacyjne podejście do promowania gospodarki o obiegu zamkniętym, jakie niesie ze sobą „CarboMass”. Zespół badawczy, w skład którego wchodzą dr Anja Schreiber, Lars Behling, Marvin Calderon, Petra Hauschild, Katharina Grzeschniok, Victoria Klages, Jantje Samtleben i Sarah-Rebecca Vollmann, może być dumny z uznania dla ich wysiłków na rzecz zrównoważonego rozwoju.

Zrównoważone rozwiązania i warunki ram prawnych

Głównym celem projektu jest regionalna gospodarka o obiegu zamkniętym i lokalne ponowne wykorzystanie osadów ściekowych. Jednak nadal pozostaje wiele do zrobienia, gdyż rozporządzenie w sprawie osadów ściekowych z 2017 r. stanowi, że od 2032 r. nie będzie dopuszczona doglebowa utylizacja osadów ściekowych. Od 2029 r. wprowadzony zostanie obowiązek odzysku fosforu, co stawia przed operatorami wysypisk duże wyzwania: w celu ochrony wód gruntowych muszą oni zakrywać swoje składowiska.

Kluczową rolę odgrywa pomysł wykorzystania węglanu pochodzącego z pirolizy. Wiąże cenny fosfor, który pozostaje dostępny dla roślin. Mieszankę tego węglanu i biomasy można wykorzystać jako przysypę hałd potasowych, co nie tylko wspomaga rekultywację, ale także ogranicza zrzut odcieków. Ma to pozytywny wpływ na ślad węglowy i otwiera drzwi dla regionalnych strategii recyklingu, które są pilnie potrzebne, aby sprostać wyzwaniom nadchodzących lat.

Nagrody i wyróżnienia

Nagroda Badawcza Turyngii wynosi 12 500 euro i ma zostać zainwestowana w dalszą pracę zespołu. Co ciekawe, zdobywcy nagrody dzielą się nagrodą z inną wybitną grupą badawczą z Uniwersytetu Friedricha Schillera w Jenie i Instytutu Biogeochemii Maxa Plancka w Jenie, z których każda otrzymała po 12 500 euro. Instytut Maxa Plancka otrzymał dodatkowe 25 000 euro na badania podstawowe, których celem jest przebudowa globalnych przepływów węgla i wody.

Rozwój sytuacji w zakresie recyklingu osadów ściekowych jest ściśle powiązany z nowymi wytycznymi UE dotyczącymi odzysku fosforu. Zmiany regulacyjne wymagają od wszystkich zaangażowanych osób wprowadzenia dostosowań w celu spełnienia nowych standardów. Biorąc pod uwagę obecne okoliczności, projekt „CarboMass” podkreśla przeszkody dla innowacji, które wciąż tworzą istniejące instrumenty kontroli gospodarki o obiegu zamkniętym.

Ogólnie rzecz biorąc, należy zauważyć, że projekt jest nie tylko przykładem udanych badań, ale także niezbędnej współpracy między instytucjami akademickimi a przemysłem w celu opracowania praktycznych i zrównoważonych rozwiązań w zakresie gospodarki odpadami.

Dalsze informacje na temat wyzwań i możliwości w zakresie utylizacji osadów ściekowych i odzyskiwania fosforu można znaleźć na stronach euwid-recycling i [Iwu-ev].