Lider CDU Schulze wzywa do obowiązkowej pracy dla osób ubiegających się o azyl w Saksonii-Anhalt

Lider CDU Schulze wzywa do obowiązkowej pracy dla osób ubiegających się o azyl w Saksonii-Anhalt

W Saksonii-Anhalt toczą się gorące debaty na temat integracji osób ubiegających się o azyl na rynku pracy. Sven Schulze, przewodniczący CDU w Saksonii-Anhalt, opowiada się za **pracą przymusową** dla wszystkich pełnosprawnych osób ubiegających się o azyl. W rozmowie z „Mitteldeutsche Zeitung” wyjaśnił, że taki model powinien obowiązywać w całej Saksonii-Anhalt. Celem jest aktywna integracja migrantów ze społecznością i skłonienie ich do przyczyniania się do rozwoju kraju. Schulze jest już w kontakcie z dzielnicami, aby realizować swoje plany. Podobnie jak w Turyngii, gdzie w zeszłym roku wprowadzono taki obowiązek pracy, także w Saksonii-Anhalt chce dać przykład. Hrabstwo Greiz wygrało batalię prawną o miejsca pracy za 80 centów, co może utorować drogę tej inicjatywie. Schulze, główny kandydat CDU w nadchodzących wyborach stanowych we wrześniu 2026 roku, zostanie oficjalnie wybrany w sobotę.

Tymczasem udane projekty integracyjne, takie jak te w gminie Raguhn-Jeßnitz, pokazują, że osoby ubiegające się o azyl z pewnością mogą wnieść cenny wkład. 49-letni Abbas Najafi z Iraku rozpoczął niedawno pracę na terenie budowy. Pomimo początkowych barier językowych szybko się zaaklimatyzował i został bardzo doceniony przez kierownika budowy Henry'ego Rousseau i jego zespół. „Czasami porozumiewanie się odbywa się za pomocą rąk i nóg albo za pomocą programów do tłumaczeń” – wyjaśnia Rousseau, zadowolony z aktywnego wsparcia.

Lokalne potrzeby i inicjatywy

Duże zapotrzebowanie na pracowników jest również widoczne w Raguhn-Jeßnitz. Burmistrz Hannes Loth z AfD zgłasza liczne wakaty, które utrudniają realizację najpotrzebniejszych zadań. „Nasze miasto ma mało pieniędzy i brakuje kadr” – podkreśla, zwracając uwagę, że stanowiska na placu budowy były wcześniej w całości obsadzone. Najafi i inne osoby ubiegające się o azyl wykonują tu różne zadania, takie jak przycinanie żywopłotów, koszenie trawników i sprzątanie placów zabaw. Te miejsca pracy są nie tylko korzystne dla społeczności, ale także oferują migrantom szansę na dalszą integrację i wniesienie własnego wkładu.

Sytuacja w Saksonii-Anhalt odzwierciedla zatem problem ogólnokrajowy: w jaki sposób możemy efektywnie wykorzystać istniejącą siłę roboczą osób ubiegających się o azyl? Odpowiedzią na to pytanie mogą być sugestie Schulzego. Czas pokaże jednak, jak środki te zostaną przyjęte przez ogół społeczeństwa i jakie dalsze kroki będą konieczne w celu promowania integracji.