Berlijn trekt hard: aanzienlijk meer deportaties in 2025!

Berlijn trekt hard: aanzienlijk meer deportaties in 2025!

De zwart-rode Senaat in Berlijn heeft het deportatietempo in de eerste helft van 2025 flink opgevoerd. Luid dagelijks nieuws Er werden 804 mensen gedeporteerd, een stijging van 56% vergeleken met het voorgaande jaar. Het grootste deel van deze terugkeer vond plaats via chartervluchten, waarbij vooral mensen uit Moldavië (307), Georgië (154) en Servië (47) goed vertegenwoordigd waren. Ook gedeporteerden uit Turkije (39), Bosnië en Herzegovina (27) en Afghanistan (21) zijn in de statistieken opgenomen.

Op het politieke toneel zei CDU-fractieleider Dirk Stettner dat hij tevreden was met de cijfers en kondigde aan dat hij verdere maatregelen zou nemen. Voor het hele jaar 2025 worden “ruim 1.600 retouren” voorspeld, wat het hoogste aantal zou zijn sinds 2017. De SPD reageerde daarentegen nogal voorzichtig. Woordvoerder van het migratiebeleid, Orkan Özdemir, vond het niet bepaald prettig dat veel mensen worden gedeporteerd. Hij bekritiseerde ook de stappen van de CDU om straf te eisen voor vluchtelingenactivisten die informatie doorgeven over aanstaande deportaties.

Huidige situatie van het terugkeerbeleid

De situatie wordt beïnvloed door het wettelijke kader, waarin duidelijk wordt gesteld dat terugkeer en deportatie politieke prioriteiten zijn. De BAMF benadrukt dat het terugkeerbeleid ook wordt vormgegeven door EU-regelgeving die de lidstaten verplicht terugkeerbesluiten uit te vaardigen. In Duitsland is in 2011 de EU Terugkeerrichtlijn geïmplementeerd, waarin de wettelijke basis voor de terugkeerplicht is vastgelegd. Hierbij geldt het volgende: Vrijwillige terugkeer heeft voorrang op gedwongen uitzetting.

Volgens de binnenlandse administratie wonen er momenteel ongeveer 2.400 mensen in Berlijn die het land onmiddellijk moeten verlaten. In totaal genieten ruim 15.000 mensen humanitaire tolerantie, die echter geen permanente verblijfsstatus oplevert. Deze wetten zijn de afgelopen jaren steeds meer het middelpunt van de politieke debatten geworden. Hoewel de grondwet het recht op asiel beschermt, worden redenen om te vluchten, zoals oorlog of burgeroorlog, niet altijd erkend als voldoende reden om in Duitsland te mogen blijven.

Historisch overzicht en controverses

Een blik op het verleden laat zien dat Duitsland op het gebied van het vluchtelingenbeleid nog veel te verwerken heeft. De discussie over de beschermde status, vooral voor mensen uit door oorlog verscheurde landen als Syrië, Irak en Afghanistan, was en is vaak verhit. Vóór 2013 bestond er geen wettelijk recht op tijdelijke bescherming voor oorlogsvluchtelingen in Duitsland, dat door velen werd bekritiseerd als een ‘beschermingskloof’. Zelfs na het Dayton-akkoord van 1995, toen er een grote toestroom was van mensen die bescherming zochten vanuit Bosnië-Herzegovina, werden veel aanvragen afgewezen.

Destijds werden de terugkeermaatregelen vaak bekritiseerd als ontoereikend omdat veiligheidsproblemen in de thuislanden en een gebrek aan sociale banden de uitvoering ervan in de weg stonden. Politici bespreken momenteel de effectiviteit van de terugkeerprogramma’s en de noodzakelijke hervormingen in het migratiebeleid.

De kwestie van repatriëring en deportatie blijft daarom een ​​hot topic dat niet alleen in Berlijn een onderwerp van discussie is, maar dat heel Duitsland aangaat. In hoeverre het politieke landschap hier zal veranderen valt nog te bezien – maar één ding is zeker: er is nog veel te doen in het debat over vluchtelingenrechten en terugkeerbeleid.