Muziek als protest: 100 activisten bezetten Potsdam voor vluchtelingenrechten!

Transparenz: Redaktionell erstellt und geprüft.
Veröffentlicht am

Ongeveer 100 activisten bezetten de bouwplaats van het hoofdkwartier van de federale politie in Potsdam om te protesteren tegen deportaties.

Rund 100 Aktivisten besetzen in Potsdam die Baustelle des Bundespolizeipräsidiums, um gegen Abschiebungen zu protestieren.
Ongeveer 100 activisten bezetten de bouwplaats van het hoofdkwartier van de federale politie in Potsdam om te protesteren tegen deportaties.

Muziek als protest: 100 activisten bezetten Potsdam voor vluchtelingenrechten!

Vrijdagochtend werd de bouwplaats van het hoofdkwartier van de federale politie aan de rand van Potsdam het toneel van een creatief protest. Ongeveer 100 activisten traden op met instrumenten en vormden een levendig orkest onder de vlag van “Lebenslaute”. Deze groep staat bekend om hun onaangekondigde concerten op bijzondere locaties, waarbij maatschappelijke vraagstukken onder de aandacht worden gebracht. Hun huidige motto, “Met trommels en trompetten tegen grenshekken en raketten”, maakt duidelijk waar het hier om gaat: een duidelijk protest tegen de illegale afwijzingen aan de Duitse buitengrenzen en de daarmee gepaard gaande deportaties van vluchtelingen.

Met trompetten, cello's, fluiten en veel inzet speelden de muzikanten ruim anderhalf uur voor de bouwplaats, ondanks pogingen van de politie om de bladmuziek in beslag te nemen. Op deze dag werden bekende antiracistische liedjes als ‘Borders’ van Dota Kehr en ‘Leave no one Behind’ van Sechser ten gehore gebracht. Deze liedjes, die vertellen over sociaal onrecht, herinneren ons aan de kracht van muziek als uiting van protest, een gegeven dat ook stevig verankerd is in de geschiedenis van de protestliederen: van Beethovens ‘Ode to Joy’ tot Bob Dylans ‘Blowing in the Wind’, ze laten zien hoe belangrijk muziek was en is voor sociale bewegingen. Het vermogen van protestliederen om gemeenschappen te mobiliseren en kracht te bieden in moeilijke tijden wordt keer op keer gedemonstreerd – niet alleen in het verleden, maar ook vandaag de dag.

Het verloop van de actie

De activisten begonnen rond 10.00 uur met hun protest en maakten al snel naam. De eerste momenten waren er kleine handgemeen met de officials, maar uiteindelijk konden ze het optreden niet voorkomen. Dit soort muzikaal protest, gesteund door het Centrum voor Politieke Schoonheid, dat aanwezig was met zijn campagnebus “Adenauer SRP+”, laat op indrukwekkende wijze zien dat het protest een krachtig signaal afgeeft voor de rechten van vluchtelingen. Tijdens de pauzes lazen de deelnemers via luidsprekers een tekst voor waarin de politieagenten werden opgeroepen hun juridische zorgen te uiten en hun “recht om te demonstreren” uit te oefenen.

Hoewel de actie als een bijeenkomst werd geclassificeerd, zagen de politieagenten er aanvankelijk van af om het gebied te evacueren. Toch moesten de muzikanten rond 12.30 uur het terrein verlaten. nadat hun persoonlijke gegevens waren geregistreerd en ze werden bedreigd met beschuldigingen van huisvredebreuk en schending van de vergaderingswet. Benadrukt moet worden dat dit niet de eerste keer is dat “Lebenslaute” op deze manier protesteert. De dag ervoor hadden zij in Eisenhüttenstadt een welkomstconcert voor vluchtelingen gegeven, waar zij spraken over de moeilijke omstandigheden waaronder veel mensen die bescherming zoeken, moeten leven.

Kunst als actief protest

De combinatie van kunst en maatschappelijk engagement is een beproefd middel om grieven onder de aandacht te brengen. Protestmuziek kent niet alleen een lange traditie, maar is ook vandaag de dag zeer relevant. Terwijl de muzikanten hun boodschap overbrachten, lieten ze zien dat muziek niet alleen entertainment is, maar ook kan dienen als een krachtig instrument voor verandering. Door liedjes te gebruiken die ongelijkheid en onrecht aankaarten, worden de stemmen versterkt van degenen die vaak niet worden gehoord. En dat is precies wat zulke acties belangrijk maakt: ze geven de getroffenen een gezicht en een stem.

Over het geheel genomen kan worden gesteld dat de kunstenaars met hun acties een krachtige boodschap afgeven, vooral in tijden waarin de discussie over vluchtelingenrechten en asielbeleid urgenter is dan ooit. Of het nu in Potsdam is of elders – de inzet voor gerechtigheid heeft vele gezichten en vindt altijd nieuwe manieren om gehoord te worden.