Οι μαθητές θέλουν να έχουν λόγο: Μελέτη αποκαλύπτει σημαντική έλλειψη συμμετοχής στα σχολεία!
Μια τρέχουσα μελέτη δείχνει ότι οι μαθητές στο Βραδεμβούργο θέλουν πιο ενεργή συμμετοχή στο εκπαιδευτικό σύστημα. Συζητούνται οι προκλήσεις και οι πιθανές λύσεις.

Οι μαθητές θέλουν να έχουν λόγο: Μελέτη αποκαλύπτει σημαντική έλλειψη συμμετοχής στα σχολεία!
Η τρέχουσα μελέτη για τα «Beatlas συμμετοχής για παιδιά και νέους» υπογραμμίζει εντυπωσιακά το γεγονός ότι οι νέοι στη Γερμανία λαχταρούν περισσότερο λόγο και συναποφασισμό στην καθημερινή τους σχολική ζωή. Πως Υδράργυρος εκθέσεις, η ανάλυση, η οποία βασίζεται σε δεδομένα από 400 περιφέρειες και ανεξάρτητες πόλεις, δείχνει σαφείς διαφορές στην αντίληψη της συναπόφασης. Αυτό που είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακό είναι ότι οι μαθητές γυμνασίου αισθάνονται πολύ περισσότερο εμπλεκόμενοι από τους μαθητές άλλων τύπων σχολείων, όπως η δευτεροβάθμια ή η δευτεροβάθμια εκπαίδευση.
Η ενθάρρυνση της συμμετοχής των εκπαιδευτικών διαδραματίζει κρίσιμο ρόλο. Ο Πρόεδρος του Συλλόγου Γερμανών Διδασκόντων, Stefan Düll, το συνοψίζει όταν τονίζει ότι οι καταπονημένοι δάσκαλοι δεν μπορούν να φέρουν πρόσθετες προσφορές στην καθημερινή σχολική ζωή. Υπάρχει έλλειψη «συνοδευτικού προσωπικού» – χρειάζονται σχολικοί ψυχολόγοι, προσωπικό πληροφορικής και διοικητικό προσωπικό για την ανακούφιση των δασκάλων. Η συμμετοχή των μαθητών ποικίλλει επίσης πολύ: Ενώ τα γυμνάσια συχνά προσφέρουν στους μαθητές τους περισσότερες ευκαιρίες συμμετοχής, αυτό συχνά δεν συμβαίνει σε άλλους τύπους σχολείων.
Ενεργή συμμετοχή και προτάσεις για βελτίωση
Τα παιδιά και οι νέοι δεν είναι απλώς παθητικοί, αλλά κάνουν και συγκεκριμένες προτάσεις για βελτίωση. Ο Άτλας Συμμετοχής υπογραμμίζει ότι πολλοί νέοι θέλουν να χρησιμοποιούν άδεια κτίρια για συγκεντρώσεις αναψυχής ή απαιτούν ασφαλείς διαδρομές προς το σχολείο. Δυστυχώς, συχνά νιώθουν ότι δεν τους παίρνουν στα σοβαρά. Σε πολλές περιπτώσεις οι ιδέες τους φαίνονται να μην ακούγονται. Ωστόσο, θετικά παραδείγματα δείχνουν ότι η συμμετοχή, για παράδειγμα σε συμβούλια νέων, μπορεί να προωθήσει την αυτοαποτελεσματικότητα και την πραγματική συμμετοχή - αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό για την προσωπική ανάπτυξη.
Η συμμετοχή των παιδιών και των νέων πρέπει να σχεδιαστεί με διάφορους τρόπους, ώστε να μπορούν να προσεγγιστούν και λιγότερο αφοσιωμένες ομάδες. Εδώ είναι ιδιαίτερα απαραίτητη μια προσέγγιση χωρίς αποκλεισμούς, επειδή η πρόσβαση στη συμμετοχή συχνά χαρακτηρίζεται από κοινωνικές ανισότητες. Τα γυμνάσια τείνουν να προσελκύουν μαθητές από πιο εύπορες οικογένειες, ενώ η συμμετοχή σε άλλους τύπους σχολείων συχνά δεν έχει την ίδια σημασία.
Κατανόηση και καταπολέμηση των εκπαιδευτικών ανισοτήτων
Το πρόβλημα των εκπαιδευτικών ανισοτήτων δεν είναι νέο. Όπως το Ομοσπονδιακή Υπηρεσία για την Παιδεία του Πολίτη εξηγεί, οι διεθνείς συγκρίσεις δείχνουν ότι χώρες όπως ο Καναδάς ή η Μεγάλη Βρετανία έχουν καλύτερα αποτελέσματα στην εκπαιδευτική επιτυχία σε σχέση με το κοινωνικό υπόβαθρο. Προκειμένου να προωθηθούν οι ίσες ευκαιρίες σε αυτή τη χώρα, απαιτούνται πολιτικά μέτρα, αλλά αυτά έχουν συζητηθεί συχνά στο παρελθόν.
Βασικές προσεγγίσεις για τη μείωση αυτών των ανισοτήτων είναι τα μέτρα έγκαιρης στήριξης και η επέκταση των εκπαιδευτικών προσφορών υψηλής ποιότητας, ειδικά στην προσχολική εκπαίδευση. Τα δεσμευτικά εκπαιδευτικά σχέδια στους παιδικούς σταθμούς και η προώθηση ατομικών απαιτήσεων μάθησης είναι απαραίτητα για να συνοδεύσουν τα παιδιά στο ταξίδι τους από την αρχή και να ενισχύσουν την ανάπτυξή τους.
Υπάρχει επίσης σαφής σχέση μεταξύ κοινωνικοποίησης και εκπαιδευτικής επιτυχίας. Ως εκ τούτου, ο Hartmut Stäker, Πρόεδρος της Εκπαιδευτικής Ένωσης του Βρανδεμβούργου, ζητά ένα ενιαίο πλαίσιο για τη μείωση του ποσοστού εγκατάλειψης των σπουδών και τη διαμόρφωση της εκπαιδευτικής διαδρομής για τους υπεύθυνους. Αυτές οι προσεγγίσεις θα μπορούσαν να βοηθήσουν στην αντιμετώπιση των μεγάλων προκλήσεων στο γερμανικό εκπαιδευτικό σύστημα.