Pure nostalgie: Templin Kaufhalle sluit hoofdstukken uit het verleden af!

Transparenz: Redaktionell erstellt und geprüft.
Veröffentlicht am

Centraal staan ​​herinneringen aan warenhuis HO in Templin, dat na de hereniging in 1990 opnieuw werd ingericht.

Im Fokus stehen Erinnerungen an die HO-Kaufhalle in Templin, die nach der Wende 1990 umgestaltet wurde.
Centraal staan ​​herinneringen aan warenhuis HO in Templin, dat na de hereniging in 1990 opnieuw werd ingericht.

Pure nostalgie: Templin Kaufhalle sluit hoofdstukken uit het verleden af!

Herinneringen kwamen naar boven in het zuidelijke deel van Templin toen het warenhuis na jaren in de schaduw eindelijk nieuwe pracht kreeg. Harri Schröder, die sinds de opening in 1979 als magazijnbeheerder en later als visverkoper werkte, blikt terug op een tijdperk dat veel mensen in Keulen heeft gevormd. “De kaufhalle was meer dan alleen een supermarkt. Er was hier gemeenschap”, aldus Schröder, die een jaar na de val van de Berlijnse Muur met vervroegd pensioen ging, maar het contact met oud-collega’s en klanten nooit verbrak. Nordkurier rapporteert over de sterke band die mensen hadden met deze plek.

Gisela Senftleben, die haar carrière begon bij de geïmproviseerde kiosk en tot haar pensionering als caissière werkte, herinnert zich de bizarre gebeurtenissen nog levendig. Bij de sloop van de oude kiosk werd een 20 cm dikke laag pissebedden aangetroffen, een onverwachte getuige van de geschiedenis van deze plek. Klaus-Dieter Kleiß, die op de markt woonde, heeft ook veel verhalen over het warenhuis, dat liefkozend de “oude hal” werd genoemd. Het warenhuis aan de Mühlenstrasse maakt deel uit van de geschiedenis van Keulen, waarvan het begin teruggaat tot de jaren zestig, toen het concept van het warenhuis populair werd in de DDR MDR.

Nostalgie en nieuwe paden

Warenhuizen ontstonden eind jaren zestig in de DDR en zijn inmiddels synoniem geworden voor de dagelijkse boodschappen, omdat ze sterk doen denken aan de hedendaagse supermarkten of discounters. Met een oppervlakte van ongeveer 1.400 vierkante meter, in een eenvoudig vormgegeven architectuur, waren ze de plek waar ‘alledaagse goederen’ konden worden gekocht. Het eerste warenhuis aan de Mühlenstraße werd in 1964 geopend onder leiding van Walter Haak. Manfred Paesler vertelt hoe de geïmproviseerde kiosk aanvankelijk langzaam werd uitgebreid naarmate de woonwijk groeide. De nostalgische herinnering aan warenhuis HO leeft tot op de dag van vandaag voort, ook al bestaat het niet meer.

Na de hereniging werd het warenhuis omgebouwd tot een Spar-winkel, wat voor veel bewoners een grote verandering betekende. Claudia Schröder vertelt dat het winkeltje waar ze jaren geleden winkelden nu wordt gerund door Edeka. Klaus Preuß omschrijft het nieuwe uiterlijk van het gebouwencomplex als veel uitnodigender.

Een modern monument

Voor velen is het warenhuis meer dan alleen een plek om te winkelen; het symboliseert een tijd waarin sociale interactie erg belangrijk was. Het opschrift “Kaufhalle” siert al vele muren en zal voor velen nostalgisch herinnerd worden. Het logo zelf heeft een bijzondere geschiedenis en wordt gezien als monument voor de warenhuizen van de DDR, die als winkelcentra ook culturele ontmoetingsplaatsen waren. MDR werpt licht op de ontwikkeling van warenhuizen en hun rol in de samenleving.

Over het geheel genomen laat het zien dat het warenhuis in Templin Südstadt niet alleen een handelsplaats is, maar een stukje geschiedenis dat de bewoners altijd zal vergezellen. De exploitanten hebben een goed talent om het gemeenschapsgevoel nieuw leven in te blazen en tegelijkertijd nieuwe klanten aan te trekken om de onlangs gerenoveerde gebieden te verkennen.