14 χρόνια μετά την αποκάλυψη του NSU: Μια σκιά πάνω από το Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία
Το άρθρο υπογραμμίζει τον ρόλο του Μεκλεμβούργου-Δυτικής Πομερανίας στο σύμπλεγμα του NSU και τα εγκλήματα του δικτύου με ρατσιστικά κίνητρα.

14 χρόνια μετά την αποκάλυψη του NSU: Μια σκιά πάνω από το Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία
Στις 4 Νοεμβρίου 2025, θα ανατρέξουμε σε μια από τις πιο σκοτεινές περιόδους στη γερμανική ιστορία: ακριβώς πριν από 14 χρόνια, το Εθνικοσοσιαλιστικό Υπόγειο (NSU) εκτέθηκε. Αυτή η ακροδεξιά τρομοκρατική ομάδα ήταν υπεύθυνη για μια σειρά δολοφονιών με ρατσιστικά κίνητρα μεταξύ 2000 και 2007 που άφησαν νεκρούς δέκα ανθρώπους, κυρίως Τούρκους και έναν Έλληνα υπήκοο. Αυτό περιελάμβανε και τον Γερμανό αστυνομικό Michèle Kiesewetter. Οι δολοφονίες πραγματοποιήθηκαν σε κοντινή απόσταση με ένα σιωπηλό πιστόλι και αντικατοπτρίζουν μια ψυχρή προσέγγιση που μπερδεύει τις αρχές για χρόνια.
Αυτό περιελάμβανε τη δολοφονία του Μεχμέτ Τουργκούτ το 2004, η οποία ήταν η μόνη δολοφονία στην Ανατολική Γερμανία και έγινε το χειμώνα. Είναι ενδιαφέρον ότι αυτή η περίπτωση ήταν η μοναδική στο κρατίδιο του Μεκλεμβούργου-Δυτικής Πομερανίας, όπου η βασική τριάδα του NSU ένιωθε σαν στο σπίτι του. Αυτή η ομάδα, αποτελούμενη από τους Uwe Mundlos, Uwe Böhnhardt και Beate Zschäpe, διέθετε ένα εκτεταμένο δίκτυο που, σύμφωνα με εκτιμήσεις, είχε έως και 200 άτομα ενήμερα και υποστηρικτές. Η αστυνομία ερεύνησε αρχικά το περιβάλλον των θυμάτων, αλλά απέκλεισε τα ρατσιστικά κίνητρα και υποψιάστηκε ότι πίσω από τα εγκλήματα κρύβεται ξένο οργανωμένο έγκλημα.
Ένα πολύπλοκο δίκτυο
Παρά τις δολοφονίες τους, το NSU μπόρεσε να λειτουργήσει απαρατήρητο μέχρι την αυτοανακάλυψη τους στις 4 Νοεμβρίου 2011. Αυτό δείχνει για άλλη μια φορά την αποτυχία των γερμανικών αρχών ασφαλείας. Ενώ η αστυνομία χρησιμοποιούσε ψεύτικα στοιχεία για μεγάλο χρονικό διάστημα, οι δράστες εγκλωβίστηκαν στη νεοναζιστική τους ιδεολογία. Το NSU ήταν υπεύθυνο όχι μόνο για τις δέκα δολοφονίες, αλλά και για μια σειρά από άλλες απόπειρες δολοφονίας, βομβιστικές επιθέσεις και ληστείες τραπεζών. Η ομάδα χρηματοδότησε τις ενέργειές της και στήριξε νεοναζιστικές οργανώσεις με ληστείες, όπως αυτές στο Stralsund, όπου εκλάπησαν μεγάλα χρηματικά ποσά.
Ωστόσο, η εμπλοκή του NSU είναι βαθύτερη. Ο David Petereit, συντάκτης του νεοναζιστικού περιοδικού «Der Weiße Wolf», συμμετείχε επίσης σε άλλα ακροδεξιά σχέδια. Λέγεται ότι δημιούργησε ένα CD NSU/NSDAP που περιείχε 15.000 δεξιές εξτρεμιστικές εικόνες και τώρα βρίσκεται στο τοπικό κοινοβούλιο για το κόμμα «Die Heimat». Αυτές οι διασυνδέσεις έχουν κάνει πολλούς να αμφιβάλλουν για την αποτελεσματικότητα των γερμανικών αρχών ασφαλείας και υπάρχουν ενδείξεις για πιθανή συνεργασία με την Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Προστασίας του Συντάγματος.
Κοινωνικές αντιδράσεις και παράπονα
Οι δολοφονίες συχνά απορρίφθηκαν από τα μέσα ενημέρωσης ως «δολοφονίες κεμπάπ», κάτι που απλώς αύξησε την απανθρωποποίηση των θυμάτων. Υπήρξαν επίσης σοβαρές καταγγελίες κατά της βαυαρικής αστυνομίας για εμφάνιση ρατσισμού στις έρευνές τους. Οι οικογένειες των θυμάτων υπέβαλαν ακόμη και έκθεση στα Ηνωμένα Έθνη για να επιστήσουν την προσοχή σε αυτές τις αδικίες. Επιπλέον, το 2019, το Γραφείο Προστασίας του Συντάγματος αποκάλυψε ότι περίπου 13.000 άτομα στη Γερμανία ταξινομήθηκαν ως δεξιοί εξτρεμιστές και 21.290 εγκλήματα χαρακτηρίστηκαν ως «έγκλημα με πολιτικά κίνητρα – δεξιά». Για πολλούς, αυτό αποτελεί απειλή για τη βασική δημοκρατική μας τάξη.
Ο εκρηκτικός χαρακτήρας του ζητήματος της NSU συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Ο δεξιός εξτρεμισμός συνεχίζει να αποτελεί μείζον κοινωνικό πρόβλημα, όπως έδειξαν πρόσφατα οι διαμαρτυρίες κατά του COVID-19, στις οποίες συμμετείχαν και δεξιοί εξτρεμιστές. Ως κοινωνία, πρέπει να αναρωτηθούμε πώς μπορούμε να αντιμετωπίσουμε αυτό το φαινόμενο και να διασφαλίσουμε ότι τα σκοτεινά κεφάλαια του παρελθόντος δεν θα επαναληφθούν.
Σε έναν κόσμο όπου οι δεξιές εξτρεμιστικές ιδεολογίες αναπτύσσονται στη σκιά, είναι σημαντικό να είμαστε σε εγρήγορση και να δίνουμε φωνή στα θύματα. Κάθε χρόνο στις 4 Νοεμβρίου θυμόμαστε τα θύματα και θυμόμαστε την ευθύνη που φέρουμε ως κοινωνία.