Zaginiona sowa śnieżna Hedwiga: Kto widział białą skradzioną sztukę?

Zaginiona sowa śnieżna Hedwiga: Kto widział białą skradzioną sztukę?

W darze Boga wraz z sokolnikiem Gerdem Drägerem sowa śnieżna Hedwiga zniknęła bez śladu. Sowa, która ma zaledwie sześć miesięcy, jest gatunkiem objętym ścisłą ochroną i obecnie wywołuje zamieszanie w regionie. Głośny Kurier Północny Jadwiga zniknęła, gdy burza otworzyła drzwi do jej woliery. Zaniepokojony sokolnik przejął sowę od hodowcy dopiero we wrześniu i teraz obawia się o jej dobro.

Jadwiga jest ufną samicą o efektownie nakrapianym upierzeniu, które różni się od samców, które są prawie całkowicie białe. Ich rozpiętość lotu wynosi imponujące 1,60 metra. Drägerowi ostatni raz udało się zlokalizować Hedwigę nad jeziorem Neumühle, po tym jak widziano ją wcześniej w Woez, Ticino i Neuhof. Obserwację tę potwierdzono w niedzielę zdjęciem, ale poszukiwania nie przyniosły żadnych rezultatów. Dräger, zaniepokojony ręcznym wychowywaniem dziecka, prosi społeczeństwo o pomoc w poszukiwaniach. Zgłoszenia obserwacji można dokonać dzwoniąc pod numer 0152 2547 1905. Jadwiga odpowiada na wołanie „Hedi” i próbuje wspiąć się na nogi – co jest oznaką jej wiarygodności i życzliwości.

O sowie śnieżnej

Jak donosi, sowa śnieżna (Bubo scandiacus) należy do rodziny sów prawdziwych i jest charakterystyczna dla arktycznej tundry Wikipedia. Ten fascynujący gatunek zyskał sławę dzięki swemu pięknu i rzadkości występowania. Długość ciała waha się od 53 do 65 cm, przy czym samice są średnio nieco większe od samców. Ważące od 1,6 do 2,5 kg sowy śnieżne są nie tylko pełne wdzięku, ale znajdują się również na Czerwonej Liście Gatunków Zagrożonych.

Te sowy mają okrągłą głowę i złotożółte tęczówki otoczone drobnymi białymi piórami. Ich specjalne stopy i palce są gęsto owłosione, co jest zaletą podczas zimnej pogody i w ich naturalnym zasięgu - od Islandii po Amerykę Północną. Jako oportunistyczni łowcy polują na małe ssaki, takie jak lemingi, i są również znani ze swojej zdolności do przetrwania w różnych miejscach w zależności od dostępności pożywienia.

Jadwiga i jej ojczyzna

Jadwiga to coś więcej niż tylko ptak; jest ważnym elementem przyrody w północno-zachodniej Meklemburgii. Ich brak jest stratą nie tylko dla firmy Dräger, ale także dla społeczności zainteresowanej ochroną tego zagrożonego gatunku. Największym niebezpieczeństwem dla Jadwigi jest spotkanie z wronami i innymi ptakami drapieżnymi. Dlatego niezwykle ważne jest, aby mieszkańcy okolicy zawsze mieli oczy szeroko otwarte.

Wszyscy zaangażowani z niecierpliwością czekają na wieści o Hedwigi. Każda wskazówka może mieć kluczowe znaczenie dla zapewnienia, że ​​mała sówka śnieżna wkrótce bezpiecznie wróci na swoje znajome miejsce. Ich dobro leży nie tylko w rękach Gerda Drägera, ale także wszystkich osób zaangażowanych w ich powrót.