Zippendorfer Strandhotel: lot tussen ruïne en renovatie!

Zippendorfer Strandhotel: lot tussen ruïne en renovatie!

Het legendarische strandhotel aan het Zippendorfer Strand in Schwerin was ooit een instituut dat niet alleen de lokale bevolking maar ook talloze beroemdheden aantrok. De geschiedenis van het hotel gaat terug tot 1911, toen het werd geopend met 65 kamers en directe toegang tot het pittoreske meer van Schwerin. Het werd beschouwd als een van de modernste en meest luxueuze hotels van zijn tijd, uitgerust met elektrische verlichting en verschillende salons. Het huis kende in de jaren negentig een heropleving, maar ligt sinds de sluiting in 2004 in puin vanwege financiële problemen en het faillissement van de eigenaar, een dochteronderneming van Hypo Alpe Adria. Tegenwoordig is het een monumentaal pand en is het omgeven door een hek – ramen en deuren zijn afgesloten met houten panelen en het gebied is niet toegankelijk voor het publiek, zoals de Lost Place Map-website meldt.

Petra Schmidt, die het hotel van 1990 tot 2004 leidde, veel inwoners herinneren zich nog steeds de veelbewogen nachten in de nachtbar van het hotel. Vooral bij speciale gelegenheden, zoals Mannendag, was de drukte enorm; zo kwamen er bijvoorbeeld maar liefst 50.000 bezoekers naar de uitvoering van de “Rocky Horror Picture Show”. Een moment dat legendarisch blijft en de charme van vervlogen tijden vastlegt. Maar ondanks de nostalgische herinneringen wordt de toekomst van het monumentale pand steeds onzekerder. Een vastgoedbedrijf is van plan om op het terrein 330 vakantieappartementen te bouwen en wil de monumentenbescherming opheffen. De stad Schwerin heeft de sloop echter duidelijk afgewezen en beschouwt het hotel als aan renovatie toe. De discussie over het behoud van het historische pand is losgebarsten.

De staat van het Zippendorfer Strandhotel

In de loop der jaren heeft het strandhotel een aanzienlijke achteruitgang ondergaan. Terwijl de eerste bloei plaatsvond na de Eerste Wereldoorlog, toen het strand gevuld was met fijn zand uit de Oostzee, werden de periode na de hereniging en de daaropvolgende jaren gekenmerkt door voortdurende veranderingen in gebruiksconcepten. De ideeën voor de verbouwing varieerden van een hotelcomplex via vakantieappartementen tot een groter hotel. Maar geen van deze ideeën is tot nu toe gerealiseerd. De staat van het gebouw is dramatisch: de gevel is bespoten met graffiti en planten doordringen de betonnen vloer en muren. Bewoners als Christian Schneider roepen op tot een liefdevolle renovatie en doen een beroep op de stad om de monumentenbeschermingseisen serieus te nemen, om het karakter van de pittoreske badplaats Zippendorf niet in gevaar te brengen.

De eigenaar van het geplande vastgoedproject, Ulf Heyer, die ook eigenaar is van de wasmiddelenfabriek Linda, ziet mogelijkheden voor zijn project, maar zonder dat de stad de grond verkoopt, wordt het moeilijk. De stad benadrukt dat de historische inhoud van het hotel de moeite waard is om te beschermen en zelfs als renoverbaar wordt beschouwd. Tenslotte benadrukt de website van VDL dat monumentenbescherming voor panden als het Zippendorfer Strandhotel belangrijk is en op termijn ook de bewoners en de regio ten goede komt.

Het gesprek over de toekomst en renovatie

De discussie over de toekomst van het Zippendorfer Strandhotel heeft een duidelijke impuls in de stad. Bewoners, stadsbestuurders en investeerders worden opgeroepen een compromis te vinden dat rekening houdt met zowel monumentenbescherming als economische belangen. Helaas is er nog geen akkoord. De plannen van het bedrijf zijn in strijd met de ideeën van de lokale bewoners, die de rustieke charme van het hotel willen behouden. De vraag blijft dus: zal Zippendorf binnenkort de sombere ruïne zien van een eens zo bloeiende HDOMS of zal de stad erin slagen het strandhotel weer te laten schitteren? Dit valt nog te bezien.

Ondertussen blijft het Zippendorfer Strandhotel een fascinerend overblijfsel uit een andere tijd dat zelfs als de deuren gesloten zijn nog steeds verhalen vertelt. Of het ooit weer een levendige ontmoetingsplek kan worden, hangt af van de beslissing van alle betrokkenen.