De U-Boat U16: Salvage zorgt voor controverse en nieuwe inzichten!

De U-Boat U16: Salvage zorgt voor controverse en nieuwe inzichten!

Een stukje militaire geschiedenis is onlangs opgedoken: de keizerlijke onderzeeër U16, die in 1911 in gebruik werd genomen, werd na meer dan een eeuw op de bodem van de zee teruggevonden. Hoe MDR Volgens berichten zonk de historische onderzeeër in 1919 voor de kust van het eiland Scharhörn terwijl hij op weg was naar Groot-Brittannië. Nu, meer dan 100 jaar later, is het weer in beeld gekomen, en met goede reden.

Het herstel, dat in september 2023 werd uitgevoerd, was te wijten aan veiligheidsoverwegingen. De toestand van het wrak was meer dan zorgwekkend. De staatsarcheoloog van Nedersaksen, Henning Haßmann, ontdekte dat de onderzeeër ernstig in verval was en in wezen slechts een granaat was gevuld met vervuilde sedimenten. “Normaal gesproken worden dergelijke wrakken niet getild, omdat het risico bestaat dat er tijdens de berging iets misgaat”, legt Haßmann uit, en dat is precies wat er gebeurde: toen de U16 werd opgetrokken, brak hij in twee delen.

Berging en nat erfgoed

Voor de delicate klus werd de Matador 3 drijvende kraan, met een hijsvermogen van 1.800 ton, ingezet. Het stadsbestuur, de bergingsbedrijven en archeologen kwamen onder kritiek te staan ​​omdat het wrak zonder toestemming van het Federaal Vastgoedagentschap (BIMA) werd geborgen. Op een persconferentie in Cuxhaven, zoals NDR gerapporteerd, werden de verschillende perspectieven van autoriteiten, politici en wetenschappers onderzocht.

Ondanks de controverse is er goed nieuws: ongeveer een kwart van het wrak zal in verschillende musea worden tentoongesteld. De middelste romp met toren zal vanaf Pasen 2026 te zien zijn in het Voertuig- en Technologiemuseum in Benneckenstein. Daarnaast zal het Bundeswehr Militair Historisch Museum in Dresden de twee voorste torpedobuizen ontvangen en zal het “Aeronauticum” in Nordholz een groot segment van de bovenkant van het achterschip ontvangen. Er zijn ook kleine onderdelen voor het Duitse Marinemuseum in Wilhelmshaven en het Internationale Maritieme Museum in Hamburg.

Wetenschappelijke analyse en geschiedenis

Ook waardevolle onderzoeksresultaten mogen niet achterblijven. Wetenschappers van de Universiteit van Maagdenburg en de Clausthal Universiteit voor Technologie zijn van plan het materiaal van de onderzeeër in detail te analyseren om meer te weten te komen over de productietechnieken van de keizerlijke marine. “Het was opwindend om te zien hoe eigentijds de constructie destijds was”, zegt Haßmann, die ook benadrukte dat veel innovaties van de kant van de marine slechts onvoldoende gedocumenteerd waren. Ingenieur.de gemeld.

Concluderend roept het herstel van de U16 niet alleen vragen op over onze maritieme geschiedenis, maar zet het ons ook aan het denken over hoe om te gaan met dergelijke monumenten. Deskundigen vermoeden dat het grootste deel van de onderzeeër uiteindelijk niet behouden zal blijven, maar gedocumenteerd en gesloopt zal worden. Dit besluit heeft gemengde reacties opgeleverd, maar blijft om financiële redenen een praktische stap.