Σίκαλη Apenburg: Το ψωμί του μέλλοντος με κοτσάνια ύψους 2,40 μέτρων!

Σίκαλη Apenburg: Το ψωμί του μέλλοντος με κοτσάνια ύψους 2,40 μέτρων!

Στο γραφικό Altmark, πιο συγκεκριμένα στη μικρή πόλη του Apenburg, μια πολύ ιδιαίτερη ιστορία εκτυλίσσεται γύρω από το σιτάρι των αγρών: τη σίκαλη. Ο Andreas Schwieger, 70 ετών και γνήσιος αυθεντικός από την περιοχή, αγόρασε πριν από μερικά χρόνια ένα δοχείο με σπόρους σίκαλης, το οποίο μπορεί να προέρχεται από μια παλιά, αποκλειστική ποικιλία. Ανοιχτόμυαλος και πρόθυμος να πειραματιστεί, ξεκίνησε με τις πρώτες του συγκομιδές και πειράματα ψησίματος για να δημιουργήσει τελικά το δικό του ψωμί Altmark. Ωστόσο, αυτές οι καρφίτσες σκιάς, που δείχνουν εντυπωσιακές λόγω του ύψους τους που φτάνει τα 2,40 μέτρα, δεν είναι χωρίς προκλήσεις. Είναι ευαίσθητα σε καταιγίδες και ζημιές, όπως αναφέρει η MDR.

Ο Schwieger αγόρασε τους σπόρους στο περίπτερο του Nature Conservation Association κατά τη διάρκεια μιας ημέρας με μήλο στο Gartow. Πιστεύεται ότι είναι η σίκαλη Martin Schmidt, μια ποικιλία που εκτράφηκε το 1936 και είναι γνωστή για τη στιβαρότητα και τον θρεπτικό της πλούτο. Μάλιστα, ο Schwieger κατάφερε να αλέσει 1,5 κιλό αλεύρι από τη σοδειά του πέρυσι και να το διαθέσει σε βιολογικό αρτοποιείο. Στη συνέχεια, η αρτοποιός Karin Beier έψησε τέσσερα ψωμιά που όχι μόνο ήταν ελκυστικά σε σχήμα και χρώμα, αλλά επαίνεσαν επίσης ως αρωματικά και ζουμερά.

Μια ματιά στην εκτροφή και την παράδοση

Η σίκαλη του πεθερού θα μπορούσε σίγουρα να έχει δυνατότητες, όχι μόνο στο Altmark, αλλά και ως πολύτιμη καλλιέργεια σε περιόδους κλιματικής κρίσης. Η σίκαλη ήταν το κύριο σιτάρι στην Ευρώπη για πάνω από 1.000 χρόνια και θα μπορούσε να γίνει ξανά σημαντικό λόγω της στιβαρότητας και της προσαρμοστικότητάς της. Ιδιαίτερα εντυπωσιακές είναι οι γραμμές αναπαραγωγής νευροάλογων που γίνονται σημαντικά μικρότερες από τους προκατόχους τους. Αυτά μπορούν να αντέξουν καλύτερα τον άνεμο και τη βροχή, κάτι που είναι πολύ σημαντικό για τους παραγωγούς, επειδή η σίκαλη τείνει να «αποθηκεύεται» μετά από έντονες βροχοπτώσεις, δηλαδή να βρίσκεται επίπεδη στο έδαφος, γεγονός που καθιστά τη συγκομιδή πιο δύσκολη, καθώς Το RiffReporter εξηγεί.

Ο βιολογικός αγρότης Peter Warlich σχεδιάζει να σπείρει 100 έως 150 κιλά σίκαλης την επόμενη σεζόν για να διασφαλίσει ότι υπάρχουν αρκετοί σπόροι υψηλής ποιότητας για μελλοντική επεξεργασία. Ένας άλλος αγρότης έχει ήδη φυτέψει τη σίκαλη του μακριά από τον κήπο του Schwieger για να αποφύγει την ανάμειξη των ποικιλιών. Αυτή η φροντίδα είναι σημαντική όχι μόνο για τη διατήρηση των ειδικών ιδιοτήτων της σίκαλης Altmark, αλλά και για την ασφάλεια των τροφίμων στην περιοχή.

Η παράδοση συναντά το μέλλον

Η φυτική έρευνα εργάζεται για τη βελτίωση και τη διατήρηση παλαιών ποικιλιών σίκαλης εδώ και πολλά χρόνια. Ο Σύλλογος Αναπαραγωγής Φυτών, του οποίου η προέλευση βρίσκεται στη σίκαλη του Martin Schmidt, έχει ειδικευτεί στην αναγέννηση αυτού του καλλιεργούμενου φυτού και στη διατήρηση παλαιών ποικιλιών. Ο Eckart Irion, ο οποίος διευθύνει την εταιρεία από το 1983, έχει πραγματοποιήσει μια ποικιλία πειραμάτων αναπαραγωγής για να αυξήσει το βάρος των χιλιάδων κόκκων και να εξασφαλίσει την ποιότητα. Ειδικά παρασκευάσματα κομπόστ και ψεκασμού χρησιμοποιούνται επίσης στη βιοδυναμική καλλιέργεια στο Hof Grub, όπως περιγράφεται στο Hofgrub.

Ο Schwieger βλέπει το σχέδιό του για ένα μονοποικιλιακό ψωμί σίκαλης ως κάτι περισσότερο από μια απλή επιχείρηση, αλλά μάλλον ένα κομμάτι πολιτιστικής κληρονομιάς που ενσωματώνει την ταυτότητα του Altmark. Σκοπεύει να ονομάσει το ψωμί «Altmark σίκαλη» και επιδιώκει πρωτίστως το όραμα της δημιουργίας ενός αυθεντικού και χαρακτηριστικού ψημένου προϊόντος που αντικατοπτρίζει επίσης τις βασικές καταβολές και τις παραδόσεις της περιοχής σε κάθε μπουκιά.

Με αυτόν τον τρόπο, η Schwieger δεν παράγει απλώς ένα απλό ψωμί, αλλά ένα σύμβολο της εκ νέου ανακάλυψης και εκτίμησης των παλιών ποικιλιών σε έναν σύγχρονο κόσμο - ένα βήμα προς μια πιο βιώσιμη και πολιτιστικά εμπλουτισμένη διατροφή.