Apenburgse rogge: Het brood van de toekomst met 2,40 meter hoge stelen!

Transparenz: Redaktionell erstellt und geprüft.
Veröffentlicht am

Een boer uit Apenburg plant een uniek roggebrood. Zijn oogst zou een revolutie teweeg kunnen brengen in oude variëteiten en regionaal bakken kunnen bevorderen.

Ein Apenburger Landwirt plant ein einzigartiges Roggenbrot. Seine Ernte könnte alte Sorten revolutionieren und regionales Backen fördern.
Een boer uit Apenburg plant een uniek roggebrood. Zijn oogst zou een revolutie teweeg kunnen brengen in oude variëteiten en regionaal bakken kunnen bevorderen.

Apenburgse rogge: Het brood van de toekomst met 2,40 meter hoge stelen!

In het pittoreske Altmark, meer bepaald in het kleine stadje Apenburg, ontvouwt zich een heel bijzonder verhaal rond het graan van de velden: rogge. Andreas Schwieger, 70 jaar oud en een echt origineel uit de regio, kocht een paar jaar geleden een filmbusje met roggezaad, mogelijk afkomstig van een oud, exclusief ras. Open van geest en graag experimenterend, begon hij met zijn eerste oogsten en bakexperimenten om uiteindelijk zijn eigen Altmark-brood te creëren. Maar deze schaduwbroches, die er indrukwekkend uitzien door hun hoogte tot 2,40 meter, zijn niet zonder uitdagingen. Ze zijn gevoelig voor stormen en schade, zoals MDR meldt.

Schwieger kocht de zaden op de stand van de Nature Conservation Association tijdens een appeldag in Gartow. Er wordt aangenomen dat het Martin Schmidt-rogge is, een ras dat in 1936 werd gekweekt en bekend staat om zijn robuustheid en voedingsrijkdom. Schwieger kon vorig jaar zelfs 1,5 kilo meel van zijn oogst malen en ter beschikking stellen aan een biologische bakkerij. Bakker Karin Beier bakte vervolgens vier broden die niet alleen aantrekkelijk waren qua vorm en kleur, maar ook werden geprezen vanwege hun aromatische en sappige smaak.

Een blik op fokkerij en traditie

De rogge van de schoonfamilie zou zeker potentieel kunnen hebben, niet alleen in de Altmark, maar ook als waardevol gewas in tijden van klimaatcrisis. Rogge was meer dan 1000 jaar lang het belangrijkste graan in Europa en zou opnieuw belangrijk kunnen worden vanwege zijn robuustheid en aanpassingsvermogen. Bijzonder opvallend zijn de neurohorse-foklijnen die aanzienlijk korter groeien dan hun voorgangers. Deze zijn beter bestand tegen wind en regen, wat van groot belang is voor producenten, omdat rogge na hevige regenval de neiging heeft om “in opslag te gaan”, d.w.z. plat op de grond te liggen, wat het oogsten moeilijker maakt, zoals RiffReporter uitlegt.

Biologische boer Peter Warlich is van plan volgend seizoen 100 tot 150 kilo rogge te zaaien om ervoor te zorgen dat er voldoende graan van hoge kwaliteit is voor toekomstige verwerking. Een andere boer heeft zijn rogge al ver weg van de tuin van Schwieger geplant om vermenging van de variëteiten te voorkomen. Deze zorg is niet alleen belangrijk voor het behoud van de bijzondere eigenschappen van Altmark-rogge, maar ook voor de voedselveiligheid in de regio.

Traditie ontmoet toekomst

Bij plantenonderzoek wordt al jaren gewerkt aan het verbeteren en behouden van oude roggevariëteiten. De Plant Breeding Association, waarvan de oorsprong ligt in de roggeteelt van Martin Schmidt, heeft zich gespecialiseerd in het regenereren van deze cultuurplant en het behouden van oude variëteiten. Eckart Irion, die het bedrijf sinds 1983 leidt, heeft diverse veredelingsexperimenten uitgevoerd om het duizendkorrelgewicht te verhogen en de kwaliteit te garanderen. Ook in de biodynamische landbouw bij Hof Grub worden speciale compost- en sproeipreparaten gebruikt, zoals beschreven op Hofgrub.

Schwieger ziet zijn plan voor een enkelsoortig roggebrood als meer dan alleen een bedrijf, maar eerder als een stukje cultureel erfgoed dat de identiteit van de Altmark belichaamt. Hij is van plan het brood ‘Altmark-rogge’ te noemen en streeft vooral de visie na van het creëren van een authentiek en karaktervol bakproduct dat ook in elke hap de essentiële oorsprong en tradities van de regio weerspiegelt.

Op deze manier produceert Schwieger niet alleen een eenvoudig brood, maar een symbool van de herontdekking en waardering van oude variëteiten in een moderne wereld - een stap naar een duurzamer en cultureel verrijkt dieet.