Tekort aan dierenartsen in Saksen-Anhalt: waar zijn de helpers voor dieren?

Tekort aan dierenartsen in Saksen-Anhalt: waar zijn de helpers voor dieren?

Er is de laatste tijd een onderwerp in de veehouderij en de geneeskunde dat zowel bezorgde huisdiereigenaren als dierenartsen zorgen baart. We hebben het over de openingstijden van dierenartspraktijken, die in veel regio's, waaronder de wijk Wittenberg, een echt probleem zijn geworden. Een blik op de situatie maakt duidelijk dat veel dierenartsen slechts sporadisch beschikbaar zijn, vaak drie dagen per week of helemaal niet in de middag. Dit resulteert in een ware stroom aan afspraken, aangezien veel praktijken wekenlang volgeboekt zijn. MDR meldt dat ...

Vooral in het kleine Bad Schmiedeberg ziet het er slecht uit. De enige vrouwelijke dierenarts daar, Sabine Meumann, afkomstig uit een oude veterinaire dynastie, is een echte alleskunner. Zij is niet alleen verantwoordelijk voor grote en kleine dieren, maar biedt ook een breed scala aan behandelingen aan. Ze krijgt ondersteuning van een dierenartsassistente en haar trouwe oefenhonden. Deze flexibele benaderingen zijn vooral nodig in plattelandsgebieden, waar de afname van het aantal dierenartsen dat uitsluitend gespecialiseerd is in de veehouderij merkbaar is, wat de afgelopen tien jaar dramatisch is geweest. Van de 130 praktijken in de jaren negentig zijn er vandaag de dag nog maar 22 over.

Knelpunt in de veterinaire zorg

De statistieken van de Federale Kamer van Dierenartsen laten een positieve ontwikkeling zien: eind 2024 werkten er ruim 800 dierenartsen in Saksen-Anhalt, maar de trend gaat de verkeerde kant op. Veel jonge artsen geven de voorkeur aan veiliger banen in de stad en vermijden zelfstandig ondernemerschap, wat vooral het geval is onder vrouwelijke afgestudeerden. De kamer reageert en kamervoorzitter Wolfgang Gaede ziet de noodzaak van actie. Zijn idee van een quotum voor dierenartsen op het platteland, gebaseerd op het Beierse model, zou een oplossing kunnen zijn, maar het ontbreken van een veterinaire specialiteit in Saksen-Anhalt blijkt een groot obstakel voor de implementatie.

Een ander aandachtspunt van de veterinaire gemeenschap is de toenemende bureaucratisering. Meumann meldt dat ongeveer een derde van haar werktijd aan administratieve kosten wordt besteed. In een beroep dat zich daadwerkelijk kenmerkt door passie voor de diergeneeskunde, blijft er weinig tijd over voor de daadwerkelijke behandeling. In een laboratoriumjas maar met een veelvoud aan verplichtingen zijn de tijden van klassieke dierenartsbezoeken verre van realiteit.

De toekomst van diergeneeskundig onderwijs

Wat kan er gedaan worden om jong talent te promoten en de dierenartsen van morgen voor te bereiden op de uitdagingen? De Academie voor Diergeneeskundige Opleidingen (ATF) komt in beeld, die sinds 1974 actief is en een centrale rol speelt bij de bijscholing. Het heeft tot taak de kwaliteit van de bijscholingsmaatregelen te controleren en de harmonisatie in heel Europa te bevorderen. Dit zorgt ervoor dat dierenartsen de nodige kennis verwerven in belangrijke disciplines zoals biochemie, ethologie en radiologie.

De studie diergeneeskunde is complex: ze omvat onderwerpen van histologie tot pathologie en biedt een breed scala aan praktische opleidingen. Afgestudeerden krijgen uitgebreide inzichten op een breed scala aan gebieden, bijvoorbeeld via een stage van een jaar die hen voorbereidt op hun toekomstige taken, zowel in de praktijk als in de publieke sector. Maar ondanks deze gedegen opleiding is het vak aan het veranderen.

Het valt nog te bezien of de suggesties van de Kamer en de wil om iets te veranderen de situatie voor dierenartsen en diereigenaren in Saksen-Anhalt kunnen verlichten. Eén ding is zeker: de veterinaire zorg kan wel een frisse wind gebruiken.