Σύριοι στο Bautzen: Ενσωμάτωση μέσω του πολιτισμού και της γαστρονομικής ποικιλομορφίας!

Σύριοι στο Bautzen: Ενσωμάτωση μέσω του πολιτισμού και της γαστρονομικής ποικιλομορφίας!

Η κατάσταση των Σύριων προσφύγων στη Γερμανία έχει αλλάξει σημαντικά τα τελευταία χρόνια. Από το ξέσπασμα του εμφυλίου πολέμου το 2011, περισσότεροι από 1 εκατομμύριο Σύροι έχουν έρθει στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία, με μερικούς από αυτούς να εγκαθίστανται σε πόλεις όπως το Bautzen, στη Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία. Μια τρέχουσα εκδήλωση με τίτλο «From Damascus to Bautzen» είχε στόχο όχι μόνο να παρουσιάσει τα εσωτερικά του συριακού πολιτισμού πέρα ​​από τον πόλεμο και τη φυγή, αλλά και να ξεκαθαρίσει τις παρεξηγήσεις. Ο Ziad al Eid, ένας από τους διοργανωτές, ήρθε στη Γερμανία ως φοιτητής το 2017 και περιγράφει πώς, παρά τις προκαταλήψεις και τις σκεπτικιστικές φωνές, είχε θετικές εμπειρίες στο Bautzen, ενώ περίπου 160.000 συμπατριώτες του έχουν πλέον πολιτογραφηθεί. Αυτό αναφέρθηκε από το MDR.

Στην εκδήλωση, οι συμμετέχοντες μπόρεσαν να απολαύσουν διάφορες συριακές λιχουδιές, όπως ζάαταρ και επιδόρπια, που βοήθησαν να αυξηθεί το ενδιαφέρον για μια πολιτιστική γέφυρα. Η σύζυγος του Ziad al Eid, Laila Najib, η οποία ακολούθησε το 2019, βρήκε επίσης γρήγορα δουλειά ως αρχιτέκτονας. Ο Mohamad Ata Wunsch, ο οποίος κατέφυγε στη Γερμανία μέσω των Βαλκανίων το 2015 και είχε ένα ενδιαφέρον ταξίδι, μπορεί επίσης να ανατρέξει στη θετική ολοκλήρωση. Ξεκίνησε ως εργάτης και τώρα διαχειρίζεται τις αγορές, τα logistics και τη ναυτιλία στην εταιρεία του, μια ιστορία επιτυχίας που δίνει ελπίδα σε πολλούς.

Ένταξη και προκλήσεις

Η ένταξη των Σύριων προσφύγων στη γερμανική αγορά εργασίας έχει αποκτήσει δυναμική τα τελευταία χρόνια. Τον Ιούνιο του 2024, 224.940 Σύροι εργάζονταν με εισφορές κοινωνικής ασφάλισης, γεγονός που αύξησε το ποσοστό απασχόλησης στο 31,9 τοις εκατό των ατόμων σε ηλικία εργασίας. Ακρογωνιαίος λίθος για αυτές τις επιτυχίες είναι επίσης οι εκπαιδευτικές επενδύσεις και η γλωσσική υποστήριξη, οι οποίες πρέπει επειγόντως να διατεθούν προκειμένου να ελαχιστοποιηθούν περαιτέρω τα εμπόδια για την ένταξη. Συγκριτικά, πολλοί παλεύουν με εμπόδια όπως μακρές διαδικασίες ασύλου και δυσκολίες αναγνώρισης των προσόντων τους. Αυτό αποδεικνύεται από τα αποτελέσματα έρευνας, σύμφωνα με την οποία το 24 τοις εκατό των Σύριων μεταναστών δεν έχουν σχολικά προσόντα - αριθμός που συγκρίνεται με τον γερμανικό πληθυσμό μόλις 4 τοις εκατό, σύμφωνα με bpb.

Η μεγάλη εικόνα δείχνει ότι οι Σύροι αποτελούν πλέον την τρίτη μεγαλύτερη ομάδα ξένων στη Γερμανία, πίσω από τους Τούρκους και τους Ουκρανούς. Μέχρι το τέλος του 2023, περίπου 712.000 Σύροι που αναζητούσαν προστασία ζούσαν στη Γερμανία. Αυτό είναι το 22 τοις εκατό όλων εκείνων που αναζητούν προστασία στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία. Ωστόσο, η ιδέα ότι όλοι οι πρόσφυγες θέλουν να επιστρέψουν στην πατρίδα τους αλλάζει συνεχώς. Πολλοί έχουν εγκατασταθεί στη Γερμανία και βλέπουν ένα μόνιμο μέλλον, όπως δείχνουν οι έρευνες για τη μετανάστευση ασύλου.

Το μέλλον των Σύριων προσφύγων

Με την πτώση του καθεστώτος Άσαντ τον Δεκέμβριο του 2024, προέκυψε νέα συζήτηση σχετικά με τις επιλογές επιστροφής για τους Σύρους μετανάστες. Ο ομοσπονδιακός καγκελάριος Όλαφ Σολτς τόνισε ότι οι καλά ενταγμένοι και εργαζόμενοι άνθρωποι είναι ευπρόσδεκτοι στη Γερμανία. Ταυτόχρονα, η γερμανική Bundestag έχει λάβει σαφή θέση ότι δεν είναι δυνατή η απέλαση στη Συρία από το 2012 λόγω της τεταμένης κατάστασης ασφαλείας.

Αν και υπάρχουν θετικές ιστορίες να αναφερθούν, η εικόνα των Σύριων προσφύγων παραμένει επίσης χαρακτηρισμένη από προκλήσεις. Πολλές γυναίκες αναγκάζονται να εγκαταλείψουν τις πόλεις τους λόγω εχθρότητας. Η συντριπτική πλειοψηφία των Σύριων προσφύγων – περίπου το 94 τοις εκατό όσων έφτασαν μέχρι το 2019 – θέλει να ζήσει μόνιμα εδώ. Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση έχει επίσης ξεκινήσει ένα πρόγραμμα εθελουσίας αναχώρησης, στο οποίο 40 άτομα επέστρεψαν για πρώτη φορά έως τον Φεβρουάριο του 2025, εξηγεί το Mediendienst Integration.

Συνοψίζοντας, είναι σαφές ότι οι Σύροι πρόσφυγες στη Γερμανία ενσωματώνονται συνεχώς στην κοινωνική ζωή και αυξάνονται. Ωστόσο, απαιτείται ακόμη κινητοποίηση και υποστήριξη με τη μορφή εκπαίδευσης και ένταξης για την αντιμετώπιση των προκλήσεων που εξακολουθούν να υπάρχουν.