Syriërs in Bautzen: Integratie door cultuur en culinaire diversiteit!

Syriërs in Bautzen: Integratie door cultuur en culinaire diversiteit!

De situatie van Syrische vluchtelingen in Duitsland is de afgelopen jaren aanzienlijk veranderd. Sinds het uitbreken van de burgeroorlog in 2011 zijn ruim 1 miljoen Syriërs naar de Bondsrepubliek gekomen, waarvan sommigen zich in steden als Bautzen, Noordrijn-Westfalen, hebben gevestigd. Een actueel evenement met de titel ‘Van Damascus tot Bautzen’ was niet alleen bedoeld om de innerlijke kenmerken van de Syrische cultuur voorbij oorlog en vlucht te presenteren, maar ook om misverstanden op te helderen. Ziad al Eid, een van de organisatoren, kwam in 2017 als student naar Duitsland en beschrijft hoe hij, ondanks vooroordelen en sceptische stemmen, positieve ervaringen had in Bautzen, terwijl inmiddels zo’n 160.000 van zijn landgenoten zijn genaturaliseerd. Dit werd gemeld door MDR.

Tijdens het evenement konden de deelnemers genieten van verschillende Syrische delicatessen, zoals zaatar flatbreads en desserts, wat de belangstelling voor een culturele brug hielp vergroten. Ook de vrouw van Ziad al Eid, Laila Najib, die in 2019 volgde, vond snel een baan als architect. Ook Mohamad Ata Wunsch, die in 2015 via de Balkan naar Duitsland vluchtte en een interessante reis maakte, kan terugkijken op een positieve integratie. Hij begon als arbeider en beheert nu de inkoop, logistiek en verzending in zijn bedrijf, een succesverhaal dat voor velen hoop geeft.

Integratie en uitdagingen

De integratie van Syrische vluchtelingen op de Duitse arbeidsmarkt is de afgelopen jaren in een stroomversnelling gekomen. In juni 2024 hadden 224.940 Syriërs een baan waarvoor socialezekerheidsbijdragen moesten worden betaald, waardoor de arbeidsparticipatie steeg tot 31,9 procent van de mensen in de werkende leeftijd. Een hoeksteen voor deze successen zijn ook onderwijsinvesteringen en taalondersteuning, die dringend beschikbaar moeten worden gemaakt om de hindernissen voor integratie verder te minimaliseren. Ter vergelijking: velen kampen met obstakels zoals lange asielprocedures en problemen bij de erkenning van hun kwalificaties. Dit wordt bewezen door de resultaten van een enquête, waaruit blijkt dat 24 procent van de Syrische immigranten geen schoolkwalificaties heeft – een aantal dat vergelijkbaar is met de Duitse bevolking van slechts 4 procent, volgens bpb.

Het grote plaatje laat zien dat Syriërs nu de derde grootste groep buitenlanders in Duitsland vormen, na Turken en Oekraïners. Eind 2023 woonden er ongeveer 712.000 Syriërs die bescherming zochten in Duitsland. Dit is 22 procent van alle mensen die bescherming zoeken in de Bondsrepubliek. Het idee dat alle vluchtelingen willen terugkeren naar hun thuisland verandert echter voortdurend. Velen hebben zich in Duitsland gevestigd en zien een permanente toekomst, zoals blijkt uit de enquêtes over asielmigratie.

De toekomst van Syrische vluchtelingen

Met de val van het Assad-regime in december 2024 ontstond er een nieuwe discussie over de terugkeermogelijkheden voor Syrische migranten. Bondskanselier Olaf Scholz benadrukte dat goed geïntegreerde en werkende mensen welkom zijn in Duitsland. Tegelijkertijd heeft de Duitse Bondsdag een duidelijk standpunt ingenomen dat er sinds 2012 geen deportaties naar Syrië meer mogelijk zijn vanwege de gespannen veiligheidssituatie.

Hoewel er positieve verhalen te melden zijn, blijft het beeld van Syrische vluchtelingen ook getekend door uitdagingen. Veel vrouwen worden vanwege vijandigheid gedwongen hun geboortestad te verlaten. De overgrote meerderheid van de Syrische vluchtelingen – ongeveer 94 procent van degenen die in 2019 arriveerden – wil hier permanent wonen. De federale overheid is ook een vrijwillig vertrekprogramma gestart, waarbij in februari 2025 voor het eerst veertig mensen zijn teruggekeerd, legt de Mediendienst Integration uit.

Samenvattend is het duidelijk dat de Syrische vluchtelingen in Duitsland voortdurend integreren in het sociale leven en groeien. Mobilisatie en ondersteuning in de vorm van onderwijs en integratie zijn echter nog steeds nodig om de uitdagingen die nog steeds bestaan ​​het hoofd te bieden.