De Frauenkirche in Dresden: van een noodlot tot een symbool van hoop!

De Frauenkirche in Dresden: van een noodlot tot een symbool van hoop!

De Frauenkirche: een symbool van wederopstanding en legendes

Er is nauwelijks een gebouw in de heilige architectuur van Duitsland dat zoveel verhalen met zich meedraagt ​​als de Frauenkirche in Dresden. Op 30 oktober 2005 werd de indrukwekkende kerk plechtig ingehuldigd na een reconstructie die niet alleen architecturale maar ook emotionele golven teweegbracht. De wederopbouw was een gezamenlijke inspanning die ondanks aanzienlijke weerstand van verschillende kanten tot stand kwam. Hoewel de koepel van de kerk de verwoestende luchtaanval op Dresden op 15 februari 1945 overleefde, viel hij een paar uur later als gevolg van extreem hoge temperaturen en het daaruit voortvloeiende krachtverlies van de zandsteen. Hannelore Kuhn en Karl-Ludwig Hoch deden verslag van dat noodlottige moment waarop de koepel tussen 10 en 11 uur 's ochtends onverwacht instortte, maar gelukkig vielen er geen gewonden omdat de meeste mensen onderdak zochten in de kelders.

De wederopbouw van de Frauenkirche begon in de jaren negentig en verliep allesbehalve eenvoudig. De toenmalige burgemeester Walter Weidauer was tegen dit plan en ideologische geschillen binnen de SED hinderden het proces. Maar de historicus Hans Nadler werkte onvermoeibaar om de ruïnes als gedenkteken te behouden en kon ervoor zorgen dat de stronken van de muur tot 1966 bewaard bleven. Een oproep tot wederopbouw in 1989 stuitte op weerstand, maar burgers van over de hele wereld zamelden donaties in die tweederde van de totale kosten van 65 miljoen euro dekten. In mei 1994 werd de eerste steen gelegd en Eberhard Burger, die de bouwleiding overnam, gebruikte 4.500 kubieke meter oude stenen in het nieuwe gebouw.

Even later, op 23 december 1994, vonden in de ruïnes eindelijk de eerste kerstvespers sinds 1944 plaats. De voltooiing werd zelfs een jaar vóór de geplande datum in 2005 gevierd. Bij de ceremoniële opening hield bondspresident Horst Köhler een toespraak waarin hij de wederopbouw prees als een prachtig symbool van gemeenschapszin en optimisme. Ongeveer 60.000 mensen keken naar de ceremonie op de Neumarkt, miljoenen meer op televisie.

En niet alleen de Frauenkirche in Dresden heeft een indrukwekkend verhaal te vertellen. Een ander opmerkelijk bouwwerk in Duitsland is de Frauenkirche in München, ook wel bekend als de Onze-Lieve-Vrouwekathedraal. Deze kathedraal is een indrukwekkend herkenningspunt van de stad en wordt beschouwd als de grootste hallenkerk ter wereld. Het werd gebouwd tussen 1468 en 1494 en maakt indruk met zijn eenvoudige, laatgotische architectuur gemaakt van rode bakstenen. De twee torens, beide ruim 98 meter hoog, bepalen de skyline van München. Interessant is dat er lokale wetgeving bestaat die bepaalt dat geen enkel gebouw in het stadscentrum hoger mag zijn dan 99 meter. Daarom zijn de torens zo prominent zichtbaar.

In de Frauenkirche vinden bezoekers kunstwerken uit de 14e tot 18e eeuw, evenals de crypte met de graven van de aartsbisschoppen en leden van de Wittelsbach-dynastie. Er bestaat ook een beroemde legende rond de Frauenkirche in München: de zogenaamde Duivelstrap vertelt over een architect die een pact sloot met de duivel om de bouw van de kerk te financieren. De duivel, die zijn ziel verraden zag, liet bij zijn vlucht een mysterieuze voetafdruk in de steen achter, die nu bij de ingang te zien is. Wie strijdt voor de zuidtoren wordt niet alleen beloond met een fantastisch uitzicht over de stad, maar kan op heldere dagen zelfs de Alpen zien liggen.

Met al deze verhalen in gedachten is de Frauenkirche in Dresden, net als die in München, meer dan alleen eenvoudige kerken. Het zijn levende herinneringen aan het verleden, aan gemeenschapszin en hoop, en ze nodigen u uit voor een bezoek.