Χορευτικά όνειρα από όλο τον κόσμο: Νέα ταλέντα κατακτούν τη Δρέσδη!

Χορευτικά όνειρα από όλο τον κόσμο: Νέα ταλέντα κατακτούν τη Δρέσδη!

Στη Δρέσδη, το λίκνο του εκφραστικού χορού, όλα περιστρέφονται γύρω από το πάθος για τον χορό. Νέοι χορευτές από όλο τον κόσμο έρχονται εδώ, συχνά μέχρι και δέκα, για να ακολουθήσουν τα όνειρά τους και να αφοσιωθούν στο χορό. Φεύγουν από το σπίτι τους για να βιώσουν πειθαρχία, φιλοδοξίες και κοινότητα, ενώ αντιμετωπίζουν τις προκλήσεις της ενηλικίωσης και της ανακάλυψης του εαυτού τους. Το ντοκιμαντέρ «The World Dances in Dresden» συνοδεύει αυτούς τους παθιασμένους καλλιτέχνες για αρκετούς μήνες και παρέχει πληροφορίες για τις πρόβες, τα μαθήματα και τα συναισθηματικά σκαμπανεβάσματα που βιώνουν στο ταξίδι τους. Η μεγάλη ιστορία αυτού του θεσμού είναι στενά συνδεδεμένη με τον ιδρυτή του, τη σημαίνουσα χορεύτρια Gret Palucca, η οποία γεννήθηκε το 1902 και έγινε μια καθοριστική φιγούρα στον εκφραστικό χορό. MDR αναφέρθηκε.

Στην τρυφερή ηλικία των 18, ο Palucca ήταν ένας από τους πρώτους μαθητές της θρυλικής Mary Wigman. Παρά τις αντίξοες συνθήκες, όπως η έλλειψη μουσικής συνοδείας στην ακρόαση, έπεισε τον δάσκαλό της και χόρεψε στο διάσημο συγκρότημα του Wigman μέχρι το 1924. Το δικό της ταλέντο ήταν εμφανές στο χορευτικό στυλ της, που ήταν γεμάτο χιούμορ και ειρωνεία. Το 1925 ίδρυσε τη δική της σχολή χορού στη Δρέσδη, η οποία ήταν γνωστή για τα υψηλά της πρότυπα και συνδύαζε το κλασικό μπαλέτο με τον εκφραστικό χορό - ένα στυλ που είχε ήδη αποκτήσει έδαφος στη χορευτική σκηνή εκείνη την εποχή.

Η ακαταπόνητη κούραση της Παλούκα και η κληρονομιά της

Όμως η Palucca ήταν γνωστή όχι μόνο για τα καλλιτεχνικά της επιτεύγματα, αλλά και για την ακούραστη δέσμευσή της στον χορό και την εκπαίδευση στο χορό. Παρά την απαγόρευση παραστάσεων τη δεκαετία του 1930 από τους εθνικοσοσιαλιστές λόγω της καταγωγής της, παρέμεινε ενεργή και ακόμη και αυτοσχεδίαζε σε ιδιωτικές βραδιές χορού. Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν το σχολείο της διοικήθηκε από το κράτος λόγω των πολιτικών αλλαγών, κατάφερε να ανακτήσει τις βάσεις της και να μεταρρυθμίσει την εκπαίδευση. Έθεσε υψηλές απαιτήσεις από τους μαθητές της και έμεινε στην ιδέα του χορού ως έκφραση ελευθερίας και χαρακτήρα.

Το σχολείο αναπτύχθηκε αρκετά και ήταν ένα θέμα που άκουγε στην καρδιά της μέχρι τον θάνατό της το 1993. Ακόμη και μετά τη συνταξιοδότησή της, η Palucca συνέχισε να εργάζεται ως συμβουλευτικός ρόλος μέχρι τα βαθιά της γεράματα. Ο εκφραστικός χορός, όπως πρωτοστάτησε η Palucca και οι σύγχρονοί της, περιλαμβάνει ένα ευρύ φάσμα κινήσεων και εκφράσεων που επιτρέπουν μια βαθύτερη αίσθηση εξερεύνησης του ανθρώπινου σώματος και των συναισθημάτων Βικιπαίδεια έξω από εδώ.

Η επίδραση του εκφραστικού χορού

Η ιστορία του εκφραστικού χορού είναι πλούσια και ποικίλη. Η επιρροή μορφών όπως η Isadora Duncan και η Mary Wigman διαμόρφωσαν την περιοχή. Ο εκφραστικός χορός έφτασε στο απόγειό του στη Γερμανία γύρω στο 1930, αλλά μειώθηκε σε σημασία τη δεκαετία του 1950. Ωστόσο, η μορφή τέχνης παρέμεινε ζωντανή και πολλές ομάδες χορού βασίζονται σε αυτό το στυλ για να αναπτύξουν καινοτόμα και σύγχρονη χορογραφία. Οι νέοι χορευτές επιστρέφουν ολοένα και περισσότερο στον σόλο εκφραστικό χορό και αναζητούν τον δικό τους δρόμο στην καλλιτεχνική έκφραση.

Ο ενθουσιασμός για τον χορό φαίνεται να είναι διαχρονικός και το Πανεπιστήμιο Palucca παραμένει ένα μέρος όπου αυτό το πάθος ζωντανεύει με όλα τα σκαμπανεβάσματα της καλλιτεχνικής δημιουργίας. Σε αυτή την ξεχωριστή ατμόσφαιρα, οι άνθρωποι όχι μόνο χορεύουν, αλλά και ονειρεύονται και εργάζονται για ένα καλύτερο μέλλον - σύμφωνα με το όραμα της Gret Palucca.