Όνειρο υδρογόνου στη Λειψία: Το έργο κινδυνεύει να αποτύχει τελικά!

Όνειρο υδρογόνου στη Λειψία: Το έργο κινδυνεύει να αποτύχει τελικά!

Πού κατευθύνονται τα έργα υδρογόνου στη Γερμανία; Ένα ερώτημα που απασχολεί αυτή τη στιγμή πολλά μυαλά, ειδικά στην περιοχή της Λειψίας. Το έργο υδρογόνου της HH2E AG στα νότια της Λειψίας πρόκειται να ολοκληρωθεί. Η απόσυρση των επενδυτών και η αφερεγγυότητα της μητρικής εταιρείας έφεραν το έργο σε δεινή θέση αναφέρει το Blackout News. Το σχέδιο ήταν να δημιουργηθεί μια βιώσιμη μονάδα παραγωγής πράσινου υδρογόνου στο χώρο ενός πρώην λιγνιτικού σταθμού ηλεκτροπαραγωγής. Αυτό δεν θα συνεπάγεται μόνο μια σημαντική οικονομική επένδυση 250 εκατομμυρίων ευρώ, αλλά και τη δημιουργία 150 νέων θέσεων εργασίας.

Η απόφαση που ελήφθη τώρα αντιμετωπίζεται με απογοήτευση στην περιοχή. Πολιτικές φωνές από τη Μπόρνα και τη γύρω περιοχή περιγράφουν την κατάσταση ως «σοβαρή οπισθοδρόμηση» για την περιοχή. Αυτές οι επενδύσεις θεωρήθηκαν ως πηγή ελπίδας για την επιθυμητή διαρθρωτική αλλαγή στο ανθρακωρυχείο της Λειψίας, η οποία χρειάζεται επειγόντως. Η οικοδομική άδεια για την εγκατάσταση δεν έχει ακόμη ληφθεί και η χρηματοδότηση παραμένει αβέβαιη. Εάν δεν υπάρξει επείγουσα αλλαγή, το έργο υδρογόνου θα μπορούσε τελικά να αποτύχει.

Οι προκλήσεις για τα έργα υδρογόνου

Αλλά αυτό δεν είναι μόνο ένα τοπικό πρόβλημα. Σε εθνικό επίπεδο, τα έργα υδρογόνου αντιμετωπίζουν παρόμοιες αβεβαιότητες. Στη Γερμανία θα υπάρχει λίγο χρησιμοποιήσιμο πλεόνασμα ηλεκτρικής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας σημειώνει ο ταζ. Η περίσσεια ηλεκτρικής ενέργειας που απαιτείται για την παραγωγή υδρογόνου από τους ηλεκτρολύτες παράγεται κυρίως το καλοκαίρι και τις ρεπό. Αυτό σημαίνει ότι οι ώρες λειτουργίας των ηλεκτρολυτών παραμένουν διαχειρίσιμες και μπορεί να προκύψει πρόσθετο κόστος με μικρό όφελος.

Ένα άλλο πρόβλημα είναι ότι η εγκατάσταση πρόσθετων ηλεκτρολυτών συχνά οδηγεί μόνο σε μικρή αύξηση των ωρών λειτουργίας. Θα μπορούσε σχεδόν κανείς να σκεφτεί ότι πρόκειται για συναλλαγές επιδοτήσεων. Η παροχή ηλεκτρικής ενέργειας για έργα υδρογόνου θα μπορούσε να είναι πιο σταθερή μακροπρόθεσμα σε χώρες όπως η Σκανδιναβία ή η Γαλλία, γεγονός που καθιστά τις εργασίες σε αυτή τη χώρα ακόμη πιο προβληματικές.

Πολιτικές στρατηγικές και ο ρόλος της τυποποίησης

Για να αντιμετωπιστεί αυτό, οι πολιτικοί θεσμοί έχουν ξεκινήσει διαφορετικές στρατηγικές υδρογόνου. Η εθνική στρατηγική για το υδρογόνο, η οποία παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 2020 και ενημερώθηκε πιο πρόσφατα τον Ιούλιο του 2023, στοχεύει να αυξήσει την ικανότητα ηλεκτρόλυσης σε τουλάχιστον 10 GW και να δημιουργήσει ένα πρόγραμμα δράσης για την ανάπτυξη μιας πράσινης οικονομίας υδρογόνου αναφέρει το DIN.

Ένα σημαντικό σημείο εδώ είναι η τυποποίηση, η οποία διαδραματίζει κεντρικό ρόλο στην ανάπτυξη και τη δημιουργία μιας οικονομίας υδρογόνου. Τα ενιαία πρότυπα και συστήματα πιστοποίησης αποσκοπούν στην προώθηση της διεθνούς συνεργασίας και της ποιότητας των τεχνολογιών υδρογόνου. Γιατί μόνο αν η ποιότητα είναι σωστή μπορεί να αυξηθεί η εμπιστοσύνη σε αυτή τη νέα πηγή ενέργειας.

Επιπλέον, η Γερμανία βασίζεται σε διεθνείς συνεργασίες για την παροχή νερού, για παράδειγμα με χώρες όπως η Αυστραλία και η Ναμίμπια, προκειμένου να αναπτύξει μακροπρόθεσμες στρατηγικές εισαγωγής. Αυτό δείχνει ότι το υδρογόνο δεν αντιπροσωπεύει απλώς μια τοπική αλλά μια παγκόσμια πρόκληση που απαιτεί καινοτόμες λύσεις και κοινή προσέγγιση.

Μένει να φανεί εάν τα έργα στη Γερμανία, ειδικά αυτό στην περιοχή της Λειψίας, μπορούν να υλοποιηθούν παρά αυτές τις προκλήσεις. Η αναζήτηση νέων επενδυτών και χρηματοδότησης έχει ήδη ξεκινήσει, αλλά χωρίς εξασφαλισμένη χρηματοδότηση, το έργο υδρογόνου μπορεί σύντομα να είναι ιστορία.