Wodorowe marzenie w Lipsku: projektowi grozi ostateczne niepowodzenie!

Wodorowe marzenie w Lipsku: projektowi grozi ostateczne niepowodzenie!

W jakim kierunku zmierzają projekty wodorowe w Niemczech? Pytanie, które obecnie zajmuje wiele umysłów, szczególnie w rejonie Lipska. Projekt wodorowy HH2E AG na południu Lipska dobiega końca. Wycofanie się inwestorów i niewypłacalność spółki dominującej postawiły projekt w poważnych tarapatach raportuje Blackout News. Plan zakładał utworzenie zrównoważonej instalacji do produkcji zielonego wodoru na terenie dawnej elektrowni opalanej węglem brunatnym. Powinno to obejmować nie tylko znaczną inwestycję finansową w wysokości 250 milionów euro, ale także utworzenie 150 nowych miejsc pracy.

Podjęta obecnie decyzja spotkała się z rozczarowaniem w regionie. Głosy polityczne z Borny i okolic opisują sytuację jako „poważną porażkę” dla regionu. Inwestycje te postrzegano jako źródło nadziei na pożądaną i pilnie potrzebną zmianę strukturalną w zagłębiu węglowym w Lipsku. Obiekt nie otrzymał jeszcze pozwolenia na budowę, a finansowanie pozostaje niepewne. Jeżeli nie nastąpią pilne zmiany, projekt wodorowy może ostatecznie zakończyć się niepowodzeniem.

Wyzwania dla projektów wodorowych

Ale to nie jest tylko problem lokalny. Na poziomie krajowym projekty wodorowe borykają się z podobnymi niepewnościami. W Niemczech nadwyżka użytecznej energii elektrycznej pochodzącej ze źródeł odnawialnych będzie niewielka zauważa taz. Nadwyżka energii elektrycznej potrzebnej elektrolizerom do produkcji wodoru jest wytwarzana głównie latem i w dni wolne. Oznacza to, że godziny pracy elektrolizerów pozostają łatwe do opanowania, a dodatkowe koszty mogą wiązać się z niewielkimi korzyściami.

Innym problemem jest to, że instalacja dodatkowych elektrolizerów często powoduje jedynie niewielkie wydłużenie godzin pracy. Można by niemal pomyśleć, że są to transakcje dotacyjne. Zasilanie projektów wodorowych mogłoby być w dłuższej perspektywie bardziej stabilne w krajach takich jak Skandynawia czy Francja, co jeszcze bardziej utrudnia działalność w tym kraju.

Strategie polityczne i rola standaryzacji

Aby temu przeciwdziałać, instytucje polityczne uruchomiły różne strategie wodorowe. Krajowa strategia wodorowa, przedstawiona po raz pierwszy w 2020 r., a ostatnio zaktualizowana w lipcu 2023 r., ma na celu zwiększenie mocy elektrolizy do co najmniej 10 GW i ustanowienie programu działań na rzecz rozwoju zielonej gospodarki wodorowej raporty DIN.

Ważnym punktem jest tutaj standaryzacja, która odgrywa kluczową rolę w rozwoju i ustanawianiu gospodarki wodorowej. Jednolite standardy i systemy certyfikacji mają na celu promowanie współpracy międzynarodowej i jakości technologii wodorowych. Ponieważ tylko przy odpowiedniej jakości można zaufać temu nowemu źródłu energii.

Ponadto Niemcy polegają na międzynarodowych partnerstwach w zakresie zaopatrzenia w wodę, na przykład z takimi krajami jak Australia i Namibia, w celu opracowania długoterminowych strategii importowych. Pokazuje to, że wodór stanowi nie tylko lokalne, ale globalne wyzwanie, które wymaga innowacyjnych rozwiązań i wspólnego podejścia.

Czas pokaże, czy pomimo tych wyzwań projekty w Niemczech, zwłaszcza w rejonie Lipska, uda się zrealizować. Poszukiwania nowych inwestorów i finansowania już się rozpoczęły, ale bez zabezpieczonego finansowania projekt wodorowy może wkrótce przejść do historii.