Angela Riedel: Niezrównana towarzyszka w służbie hospicyjnej w Oschatz
Angela Riedel z Północnej Saksonii dobrowolnie towarzyszy nieuleczalnie chorym osobom, a jej praca jest dla niej wzbogacająca.

Angela Riedel: Niezrównana towarzyszka w służbie hospicyjnej w Oschatz
W spokojnym miasteczku Oschatz wolontariuszka z hospicjum Angela Riedel już od siedmiu lat pomaga nieuleczalnie chorym osobom. Stosowane są głównie w domach opieki, szpitalach, a nawet w domu. Kształtujący cytat w specjalistycznym czasopiśmie uświadomił jej temat śmierci i poprowadził ją na drogę do intensywniejszego zajęcia się tym drażliwym tematem. W 2018 roku rozpoczęła szkolenie w ambulatoryjnej służbie hospicyjnej, które przygotowało ją na różnorodne wyzwania związane ze wsparciem i związanymi z nim problemami emocjonalnymi. Należą do nich między innymi radzenie sobie z lękami, trudne rozmowy i rozpoznawanie potrzeb osób nimi dotkniętych.
Celem pracy Riedela jest zapewnienie komfortu i towarzystwa ludziom w ich ostatnich dniach. Podczas ich wizyt nacisk kładziony jest na słuchanie i bycie obecnym, przy czym ważną rolę odgrywają takie czynności, jak głośne czytanie lub chodzenie na spacer. Riedel podkreśla, że nie podejmuje się żadnych zadań medycznych, a jedynie oferuje wsparcie emocjonalne. Dla niej praca nie jest stresująca, ale wzbogacająca, pomagająca radzić sobie z własnymi uczuciami. Doświadczenia nauczyły ją rozpoznawać wagę żałoby i poświęcać na nią niezbędny czas. Riedel regularnie odwiedza ponad 90-letniego mężczyznę, który mimo swojego wieku jest zdrowy psychicznie i zadaje żywe pytania na temat wydarzeń na świecie.
Wspólne wartości w pracy hospicyjnej
Ruch hospicyjny zyskał na znaczeniu w Niemczech od lat 80. XX wieku. Praca hospicyjna, jak to opisują Evangelisches Diakoniewerk Oschatz-Torgau i Johanniter, ma na celu zapewnienie możliwie najlepszego wsparcia osobom ciężko chorym i ich bliskim. Wsparcie odbywa się w chronionym środowisku, w którym ludzie mogą godnie przeżyć swoje ostatnie dni. Szczególną uwagę zwraca się na indywidualne potrzeby osób dotkniętych chorobą, niezależnie od ich wyznania i systemu wierzeń. Na przykład Johanniter oferuje szerokie usługi hospicjum ambulatoryjnego, które skupiają się na jakości życia umierających, a także wspierają ich bliskich.
Obecnie w Niemczech działa około 1000 ambulatoryjnych usług hospicyjnych. Często są one zależne finansowo od darczyńców, ponieważ zakłady ubezpieczeń zdrowotnych jedynie dofinansowują te usługi. Pracę wspierają także wolontariusze, towarzysze życia i śmierci, którzy odgrywają ważną rolę w całym procesie i robią wszystko, co w ich mocy, aby umożliwić ludziom godne umieranie.
Spojrzenie na przyszłość opieki hospicyjnej
Angela Riedel jest przekonana, że osób zainteresowanych tematem śmierci i rozważających przeszkolenie w zakresie opieki hospicyjnej powinno być znacznie więcej. Mocno wierzy, że większe zrozumienie i otwartość na temat umierania może znacząco poprawić jakość życia wszystkich osób znajdujących się w końcowej fazie życia. Praca w hospicjum łączy wielu wolontariuszy, których łączy wspólna misja: umożliwić godne umieranie i jednocześnie wspierać żałobę bliskich.
Wsparcie Diakonii i innych instytucji jest nie tylko ważne, ale wręcz konieczne, aby w dalszym ciągu na szeroką skalę móc prowadzić działalność hospicyjną. Połączenie wsparcia medycznego i emocjonalnego tworzy atmosferę pełną bezpieczeństwa, w której osoby dotknięte chorobą mogą czuć się bezpieczne i rozumiane.
Jak trafnie stwierdza Riedel, cały temat jest nie tylko wyzwaniem, ale przede wszystkim wzbogaceniem dla każdego, kto się nim zajmie. Otwarte radzenie sobie ze śmiercią i związanym z nią smutkiem może mieć ogromne znaczenie dla wszystkich zaangażowanych osób, dzięki czemu w ostatnich dniach każdy otrzyma uznanie i wsparcie, na jakie zasługuje.