Η Θουριγγία στο δικαστήριο: Ποιος πληρώνει τα έξοδα ποτάσας; Η απόφαση εκκρεμεί!

Transparenz: Redaktionell erstellt und geprüft.
Veröffentlicht am

Η Θουριγγία προσφεύγει κατά του αποκλειστικού κόστους των μολυσμένων τοποθεσιών ποτάσας. Η διαπραγμάτευση στις 26 Ιουνίου στη Λειψία θα μπορούσε να είναι αποφασιστική.

Thüringen klagt gegen die alleinigen Kosten für Kali-Altlasten. Verhandlung am 26. Juni in Leipzig könnte entscheidend sein.
Η Θουριγγία προσφεύγει κατά του αποκλειστικού κόστους των μολυσμένων τοποθεσιών ποτάσας. Η διαπραγμάτευση στις 26 Ιουνίου στη Λειψία θα μπορούσε να είναι αποφασιστική.

Η Θουριγγία στο δικαστήριο: Ποιος πληρώνει τα έξοδα ποτάσας; Η απόφαση εκκρεμεί!

Η Θουριγγία βρίσκεται αντιμέτωπη με μια κρίσιμη ημερομηνία δικαστηρίου: στις 26 Ιουνίου 2025, το Ομοσπονδιακό Διοικητικό Δικαστήριο στη Λειψία θα ακούσει εάν το κράτος πρέπει να συνεχίσει να φέρει το μόνο βάρος των δαπανών για τις εργασίες ασφαλείας στα αχρησιμοποίητα ορυχεία ποτάσας. Η οικονομική επιβάρυνση είναι τεράστια και ανέρχεται σε πάνω από 20 εκατομμύρια ευρώ ετησίως, η οποία ρέει στην εξορυκτική εταιρεία Kali+Salz προκειμένου να καθαρίσει εκτεταμένες μολυσμένες τοποθεσίες από την εποχή της ΛΔΓ. Αυτή η εργασία είναι απαραίτητη για την αποφυγή πιθανών κινδύνων κατάρρευσης από τις κοιλότητες που προκύπτουν από την εξόρυξη ποτάσας. Σύμφωνα με τον Antennen Thüringen, το αποτέλεσμα της επικείμενης απόφασης είναι αβέβαιο, αλλά το κόστος της ομοσπονδιακής κυβέρνησης είναι ότι η προηγούμενη κυβέρνηση επιστρέφει στον κ. Kummering. κρίνεται ανεπαρκής.

Η Θουριγγία πραγματοποιεί προκαταβολές από το 2017, επειδή οι προβλέψεις κόστους από μια γενική σύμβαση που συνήφθη το 1998 με την Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Ειδικών Καθηκόντων Σχετικά με την Ενοποίηση δεν πλησιάζουν στο να καλύπτουν τις πραγματικές οικονομικές δαπάνες. Ενώ οι επειγόντως απαραίτητες εργασίες ασφαλείας αναμενόταν αρχικά να κοστίσουν 675 εκατομμύρια ευρώ, το πραγματικό κόστος υπολογίζεται τώρα σε 750 εκατομμύρια ευρώ. Ο Kummer τονίζει τη σημασία αυτού του ζητήματος για τη χώρα: «Οι πληρωμές αντιπροσωπεύουν ένα τεράστιο οικονομικό βάρος, το οποίο αντιπροσωπεύει περίπου το 10% του ετήσιου προϋπολογισμού μας στο υπουργείο», εξηγεί.

Η διαμάχη για τη χρηματοδότηση

Ως απάντηση στην οικονομική κατάσταση, η Θουριγγία μήνυσε το Ομοσπονδιακό Συνταγματικό Δικαστήριο ζητώντας από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση να συνεισφέρει στα έξοδα ανακαίνισης, αλλά αυτό το αίτημα απορρίφθηκε. Το Ομοσπονδιακό Συνταγματικό Δικαστήριο διαπίστωσε ότι η Θουριγγία δεν μπορούσε να αποδείξει ότι υπήρχε συνταγματική υποχρέωση κάλυψης των δαπανών. Παρόμοιο αίτημα από τη Σαξονία απορρίφθηκε επίσης, όπως ανέφερε η Welt. Η στάση της ομοσπονδιακής κυβέρνησης, η οποία δεν θεωρεί επαρκείς τις τρέχουσες καταγγελίες, επικρίνεται έντονα από τους πολιτικούς της Θουριγγίας.

Ο υπουργός Tilo Kummer σχεδιάζει να επαναφέρει το θέμα στην ημερήσια διάταξη, καθώς το ετήσιο κόστος για τις εργασίες ασφάλειας στα ορυχεία Springen και Merkers κυμαίνεται μεταξύ 16 και άνω των 20 εκατομμυρίων ευρώ. Ο περιφερειακός σύνδεσμος των Πρασίνων στη Θουριγγία πιέζει ώστε η ομοσπονδιακή κυβέρνηση επιτέλους να αναλάβει ξανά την ευθύνη. Η Σαξονία και η Σαξονία-Άνχαλτ έχουν ήδη πιο συμφέρουσες ρήτρες στις γενικές τους συμβάσεις για μολυσμένες τοποθεσίες, οι οποίες προβλέπουν καλύτερη επιστροφή των δαπανών για ύποπτες μολυσμένες τοποθεσίες.

Ανησυχίες για το μέλλον

Δεν είναι χωρίς λόγο που η Θουριγγία μιλά για επικείμενο «αιώνιο κόστος». Το πρόβλημα επιδεινώνεται από πρόσθετες δυσκολίες, όπως η διείσδυση νερού στο πηγάδι. Αυτό δείχνει για άλλη μια φορά πόσο σημαντικό είναι να αποσαφηνιστεί γρήγορα το θέμα της χρηματοδότησης - όχι μόνο για την ίδια τη χώρα, αλλά και για το μελλοντικό περιβάλλον. Ο υπουργός Περιβάλλοντος της Θουριγγίας Μπέρνχαρντ Στένγκελε παίρνει ξεκάθαρη θέση όταν λέει: «Το κόστος της απομάκρυνσης των μολυσμένων τοποθεσιών δεν πρέπει να βαρύνει μόνο το κράτος». Η πίεση στην ομοσπονδιακή κυβέρνηση αυξάνεται επειδή η ευθύνη για τις κρατικές εταιρείες της πρώην ΛΔΓ που χρήζουν αναδιάρθρωσης παραμένει ένα άλυτο πρόβλημα.

Ενώ το δικαστήριο θα λάβει την τελική απόφαση, μένει να φανεί εάν η Θουριγγία θα πάρει τελικά πίσω την υποστήριξη που χρειάζεται. Η σημερινή κατάσταση δεν είναι μόνο οικονομικό αλλά και οικολογικό δίλημμα που θα μπορούσε να έχει σημαντικό αντίκτυπο στο μέλλον της περιοχής.