Σοκαριστικές αποκαλύψεις: Το 'Καμπαρέ' ρίχνει φως στο σκοτεινό παρελθόν!

Σοκαριστικές αποκαλύψεις: Το 'Καμπαρέ' ρίχνει φως στο σκοτεινό παρελθόν!

Η αναβίωση του «Cabaret» στο θέατρο Guthrie προκαλεί μεγάλο σάλο. Αυτό το αξέχαστο μιούζικαλ, που έκανε το ντεμπούτο του στο Μπρόντγουεϊ το 1966, εξετάζει τη σταδιακή άνοδο του ολοκληρωτισμού στο Βερολίνο της δεκαετίας του 1930 και η τρέχουσα παραγωγή δείχνει το έργο στην πιο συγκλονιστική και σαγηνευτική του παράσταση. Το Star Tribune τονίζει ότι η συγκρουσιακή παράσταση απαιτεί ένα ευαίσθητο χέρι, ειδικά όταν πρόκειται για τη ναζιστική ιδεολογία και τις συμβολικές αναπαραστάσεις της.

Μια ιδιαίτερα οδυνηρή στιγμή συμβαίνει με τα αποκαλυπτήρια της σβάστικας, που ενισχύεται από τον αργό, υπάκουο χαιρετισμό του συνόλου του ουράνιου τόξου. Από αυτή την άποψη, οι ερμηνείες του ντουέτου «If You Could See Her» μεταξύ του χαρισματικού emcee και μιας χορεύτριας με κοστούμι γορίλα είναι ανησυχητικές, καθώς αποτυπώνουν έντονα την απανθρωποποίηση κατά την άνοδο του φασισμού. Το σκοτάδι των ανθρώπινων αξιών μπροστά στον ολοκληρωτισμό γίνεται κάτι παραπάνω από ξεκάθαρο.

Ανάπτυξη χαρακτήρα

Η υπόθεση ακολουθεί τον Αμερικανό συγγραφέα Κλίφορντ Μπράντσο, ο οποίος ταξιδεύει στο Βερολίνο για να βρει έμπνευση για το μυθιστόρημά του. Στο ταξίδι του με το τρένο συναντά τον ανοιχτόμυαλο Ερνστ, ο οποίος τον καλωσορίζει στο περίφημο Kit Kat Club και κάνει νέες γνωριμίες στη νυχτερινή ζωή εκεί. Ο Cliff και η ερμηνευτική Sally Bowles έχουν ένα περίπλοκο και αρκετά παθιασμένο ειδύλλιο, ενώ η φωνή ενός άλλου αφηγητή φωτίζει τη σχέση μεταξύ της Fraulein Schneider, ιδιοκτήτριας της πανσιόν, και του Εβραίου ενοικιαστή κ. Schultz. Ωστόσο, αυτό που μοιάζει με ένδοξο μέλλον απειλείται από την αληθινή φύση του Ερνστ όταν αποκαλύπτεται και προειδοποιεί τη Φράουλαϊν Σνάιντερ ενάντια στο γάμο με τον κ. Σουλτς, που αντιπροσωπεύει μια δραματική καμπή. The Fordham Political Review επισημαίνει ότι οι χαρακτήρες δείχνουν διαφορετικές αντιδράσεις στα απειλητικά αυταρχικά ρεύματα, τα οποία αντικατοπτρίζουν όχι μόνο τις ατομικές τους μοίρες αλλά και αυτές της κοινωνίας.

Ένα συναισθηματικό αποκορύφωμα στην παραγωγή είναι το πάρτι της δεσποινίδας Σνάιντερ, την οποία υποδύεται η Μισέλ Μπάρμπερ, και τα έντονα συναισθήματά της για τον κ. Σουλτς. Και εδώ το δίδυμο Auberjonois και Barber εντυπωσιάζει με το παθιασμένο τραγούδι “It Couldn’t Please Me More”.

Καλλιτεχνικό σχέδιο και κοινωνικό πλαίσιο

Εντυπωσιακά σχεδιασμένη, η σκηνογραφία της Marion Williams παίρνει μορφή με τη μορφή υπερυψωμένων βαγονιών, μια αντανάκλαση της περιοχής με το κόκκινο φως. Προσθέστε σε αυτό τα αστραφτερά κοστούμια της Jen Caprio και τον εξαιρετικό σχεδιασμό φωτισμού του Josh Epstein. Η μουσική συνοδεία από την ορχήστρα του Μαρκ Χάρτμαν υπογραμμίζει το δράμα των σκηνών και δημιουργεί μια πυκνή ατμόσφαιρα. Όπως εξηγεί ο [bpb.de](https://www.bpb.de/die-bpb/presse/pressemittritten/50866/musik-in-diktaturen-des-20- Jahrhunderts/), η μουσική παίζει συχνά κρίσιμο ρόλο σε αυταρχικά συστήματα και αντανακλούσε τις μουσικές τάσεις που επικράτησαν στον ιταλικό εθνικισμό ή τον εθνικισμό.

Η εξέταση της μουσικής και ο συμπληρωματικός της ρόλος στα δυστοπικά καθεστώτα παραμένει ένα σημαντικό θέμα που είναι επίσης επίκαιρο στην τρέχουσα συζήτηση για την αυταρχική διακυβέρνηση, όπως δείχνει το παράδειγμα του Ντόναλντ Τραμπ. Επομένως, η εκπαίδευση και η ενεργός δράση ενάντια σε τέτοιες τάσεις είναι απαραίτητες για να μην επαναληφθεί η ιστορία.

Η παράσταση του «Cabaret» στο θέατρο Guthrie δεν είναι μόνο μια σαγηνευτική θεατρική εμπειρία, αλλά και μια βαθιά εξέταση των κινδύνων της αυταρχικής σκέψης, που είναι επίκαιρες τόσο χθες όσο και σήμερα.