Antycyganizm w Niemczech: dyskryminacja wzrasta w zastraszającym tempie!

Antycyganizm w Niemczech: dyskryminacja wzrasta w zastraszającym tempie!

Sytuacja Sinti*zze i Roma*nja w Niemczech pozostaje napięta i niepokojąca. Ostatnie raporty wskazują na rosnącą przemoc i dyskryminację wobec tej populacji. Na przykład część berlińskiego pomnika Sinti*zze i Roma*nja zamordowanych w czasach narodowego socjalizmu musi ustąpić miejsca nowej linii kolejowej, co jest szczególnie bolesne w kontekście trwającego antycyganizmu w Niemczech. Według Amnesty Sinti*zze i Roma*nja są nadal napiętnowane jako przestępcy i niezdolni do życia społecznego, co prowadzi do strukturalnego problemu przemocy.

W 2024 r. ośrodek raportowania antycyganizmu, powołując się na Tagesschau, odnotował wzrost udokumentowanych incydentów do 1678. Stanowi to alarmujący wzrost w porównaniu z rokiem 2023, w którym odnotowano 1233 incydenty. Szczególnie uderzające jest to, że prawie 50 procent przypadków dotyczy werbalnych stereotypów zniesławiających osoby dotknięte. Ponadto udokumentowano 57 ataków i 10 przypadków skrajnej przemocy, co podkreśla groźną sytuację.

Antycyganizm w życiu codziennym

Antycyganizm jest obecnie postrzegany w Niemczech jako codzienność. Dyrektor zarządzający MIA Guillermo Ruiz podkreśla, że ​​liczba niezgłoszonych incydentów będzie prawdopodobnie jeszcze większa, a wrogie nastroje wobec Sinti i Romów w dalszym ciągu rosną. Według MDR 40 procent odnotowanych przypadków dyskryminacji wskazuje, że często dochodzi do nich ze strony instytucji takich jak szkoły i władze policyjne. To pokazuje, że dotknięte są nie tylko osoby prywatne, ale także instytucje państwowe, które powinny ponosić odpowiedzialność.

Jednak antycyganizm nie jest jedynie problemem codziennym, ale wykazuje także podobieństwa historyczne. Artyści tacy jak Alfred Ullrich przypominają nam o trwałej traumie pozostawionej przez epokę nazizmu. Nawiązuje do strajku głodowego Sinti w Dachau w 1980 r., który wywarł trwały wpływ na społeczne postrzeganie antycyganizmu.

Żądania zmian

Kenan Emini z Centrum Roma w Getyndze wzywa do większego uznania Holokaustu wobec Romów. Uznanie to jest bezpośrednio związane z warunkami prawnymi i społecznymi, w jakich żyje wielu Romów. Emini opowiada się za przyznaniem Romom, którzy uciekli przed wojnami domowymi, prawa do pozostania, ponieważ często muszą żyć bez środków do życia.

Brakuje jednak woli politycznej do podjęcia niezbędnych środków. W Tagesschau MSWiA wzywa do utworzenia punktów raportowania we wszystkich krajach związkowych w celu promowania świadomości wśród społeczeństwa. Ze względu na rosnące wymagania zapotrzebowanie na finansowanie tych stanowisk staje się coraz pilniejsze.

W świetle tych alarmujących wydarzeń pozostaje pytanie: jak długo Sinti*zzes i Roma*nja w Niemczech będą musieli walczyć o swoje uznanie i równe prawa?