Berlin ostro naciska: znacznie więcej deportacji w 2025 r.!

Berlin ostro naciska: znacznie więcej deportacji w 2025 r.!

Czarno-czerwony Senat w Berlinie znacząco zwiększył tempo deportacji w pierwszej połowie 2025 roku. Głośno codzienne wiadomości Deportowano 804 osoby, co stanowi wzrost o 56% w porównaniu z rokiem poprzednim. Większość tych powrotów odbyła się lotami czarterowymi, a szczególnie licznie reprezentowani byli ludzie z Mołdawii (307), Gruzji (154) i Serbii (47). W statystykach uwzględniono także deportowanych z Turcji (39), Bośni i Hercegowiny (27) oraz Afganistanu (21).

Na scenie politycznej lider grupy parlamentarnej CDU Dirk Stettner wyraził zadowolenie z liczb i zapowiedział podjęcie dalszych działań. Na cały 2025 rok prognozuje się „ponad 1600 powrotów”, co byłoby najwyższą liczbą od 2017 roku. SPD natomiast zareagowała dość ostrożnie. Rzecznik ds. polityki migracyjnej Orkan Özdemir nie był zadowolony z deportacji wielu osób. Skrytykował także działania CDU zmierzające do żądania kary dla działaczy na rzecz uchodźców, którzy przekazują informacje o zbliżających się deportacjach.

Aktualna sytuacja w zakresie polityki zwrotów

Na sytuację mają wpływ ramy prawne, które wyraźnie stanowią, że powrót i deportacja są priorytetami politycznymi. The BAMF podkreśla, że ​​politykę w zakresie powrotów kształtują także przepisy UE, które nakładają na państwa członkowskie obowiązek wydawania decyzji nakazujących powrót. W Niemczech w 2011 r. wdrożono unijną dyrektywę powrotową, która określa podstawę prawną obowiązku powrotu. Obowiązuje następująca zasada: Dobrowolny powrót ma pierwszeństwo przed przymusową deportacją.

Według administracji wewnętrznej w Berlinie przebywa obecnie około 2400 osób, które mają obowiązek natychmiastowego opuszczenia kraju. W sumie ponad 15 000 osób posiada tolerancję humanitarną, która jednak nie daje statusu stałego pobytu. W ostatnich latach przepisy te stają się w coraz większym stopniu przedmiotem debat politycznych. Chociaż Ustawa Zasadnicza chroni prawo do azylu, powody ucieczki, takie jak wojna lub wojna domowa, nie zawsze są uznawane za wystarczający powód, aby uzyskać zezwolenie na pobyt w Niemczech.

Przegląd historyczny i kontrowersje

Spojrzenie w przeszłość pokazuje, że Niemcy mają wiele do zrobienia, jeśli chodzi o politykę wobec uchodźców. Dyskusja na temat statusu chronionego, zwłaszcza osób z krajów ogarniętych wojną, takich jak Syria, Irak i Afganistan, była i często jest gorąca. Przed 2013 rokiem w Niemczech nie istniało prawo do tymczasowej ochrony uchodźców wojennych, co było przez wielu krytykowane jako „luka w ochronie”. Nawet po porozumieniu z Dayton w 1995 r., kiedy nastąpił duży napływ osób ubiegających się o ochronę w Bośni i Hercegowinie, wiele wniosków zostało odrzuconych.

W tamtym czasie środki dotyczące powrotów były często krytykowane jako niewystarczające, ponieważ ich wdrożenie uniemożliwiały względy bezpieczeństwa w krajach pochodzenia i brak więzi społecznych. Politycy dyskutują obecnie nad skutecznością programów powrotowych i niezbędnymi reformami polityki migracyjnej.

Kwestia repatriacji i deportacji pozostaje zatem gorącym tematem, który jest tematem dyskusji nie tylko w Berlinie, ale dotyka także całych Niemiec. Czas pokaże, w jakim stopniu zmieni się tu krajobraz polityczny, ale jedno jest pewne: nadal jest wiele do zrobienia w debacie na temat praw uchodźców i polityki w zakresie powrotów.