Internationale gemeenschap in Berlijn: diversiteit en uitdagingen verenigd!

Internationale gemeenschap in Berlijn: diversiteit en uitdagingen verenigd!

In de levendige metropool Berlijn heeft de Engelstalige gemeenschap door haar culturele rijkdom en diverse kerkdiensten een belangrijke plaats ingenomen. Steeds meer mensen die Engels spreken of vanuit het buitenland naar Duitsland zijn gekomen, vinden hier een spiritueel thuis. Vooral onder leiding van de Nigeriaanse priester Sylvester Ajunwa bloeit de gemeenschap en vertoont ze een prachtige culturele mix. Deze missie heeft diepe historische wortels die teruggaan tot 1957, toen de Allerheiligenkapel aan de Hūttenweg speciaal voor Amerikaanse soldaten werd gebouwd, zoals katholisch.de meldt.

In de decennia die volgden speelde de kapel een centrale rol voor de Amerikaanse militaire gemeenschap, totdat deze in 1998 uiteindelijk werd omgevormd tot de huidige Engelssprekende missie door de fusie van Amerikaanse en Britse militaire gemeenschappen. Het hoofdkantoor van deze levendige gemeenschap is St. Bernhard aan de Koningin Luisestraat, Dahlem, waar vijf andere locaties in Berlijn nu ook Engelstalige diensten aanbieden. Deze diversiteit komt niet alleen tot uiting in de taal, maar ook in de muziek en culturele tradities die in de liturgie worden ingebracht, zoals Ghanese klanken of Afrikaanse ritmes.

Een thuis voor velen

De Engelssprekende gemeenschap in Berlijn heeft het tot haar missie gemaakt om christenen van over de hele wereld een thuis te bieden. Deze boodschap wordt ook ondersteund door ekbo.de, die erop wijst dat deze anderstalige gemeenschappen een belangrijke bestemming vormen voor toeristen, immigranten en asielzoekers. Door kerkdiensten in de eigen taal of moedertaal te beleven, kunnen velen zich op hun gemak voelen in een vreemde omgeving en menselijke verbindingen aangaan die de taalbarrières overstijgen. Dit is vooral relevant in tijden waarin interculturele kwesties speciale aandacht vereisen – een noodzaak die tijdens de Corona-pandemie misschien wat naar de achtergrond is verdwenen, maar op elk moment weer nieuw leven kan worden ingeblazen.

“De uitdagingen van interculturaliteit en migratie zijn groter dan ooit”, benadrukt Ajunwa. “Hier hebben we de kans om spiritueel te groeien, ongeacht de taal en achtergrond.” Dit perspectief onderstreept de menselijke verbondenheid die bestaat in een moedertaalgemeenschap en maakt geloof tot een platform van verrijking voor iedereen. Daarnaast komen gelovigen uit verschillende locaties samen op speciale festivals, wat helpt de gemeenschap te versterken.

Moeilijkheden en vooruitzichten

Maar de gemeenschap staat ook voor uitdagingen. Ajunwa spreekt openlijk over de financiële situatie van het aartsbisdom, die de groei en activiteiten van het aartsbisdom kan beheersen. Toch blijft hij optimistisch. Het is een voortdurende evenwichtsoefening, die ook de noodzaak met zich meebrengt om met Duitstalige gemeenten te coördineren bij de organisatie van gezamenlijke diensten, vooral als het gaat om de keuze van de liturgische taal. Hier wordt vaak gebruik gemaakt van het Latijnse erfgoed, dat door velen wordt gezien als de verenigende taal van de kerk.

Ook de veranderingen binnen de gemeenschap zijn merkbaar: steeds meer kinderen groeien op met Duits als moedertaal, wat leidt tot een kleurrijke gemeenschap. Deze ontwikkelingen en de integratie van Duitstalige gelovigen openen nieuwe dimensies voor de gemeenschap, die geleidelijk aan geconfronteerd wordt met de uitdagingen van de moderne kerkconventie. Ajunwa ziet diversiteit als een geweldige kans voor spirituele verrijking, en daarom kijkt de Engelssprekende gemeenschap in Berlijn met vertrouwen naar de toekomst.