Ο γιος μου, ο στρατιώτης: Ευκαιρίες και φόβοι για τη συζήτηση στρατολόγησης

Ο γιος μου, ο στρατιώτης: Ευκαιρίες και φόβοι για τη συζήτηση στρατολόγησης

Η συζήτηση για την επαναφορά της υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας στη Γερμανία ήρθε ξανά στο προσκήνιο. Στις 6 Νοεμβρίου 2025, οι απόψεις για αυτό θα είναι τόσο διαφορετικές όσο και τα κίνητρα των νέων που αποφασίζουν να υπηρετήσουν στην Bundeswehr. Ένα παράδειγμα αυτού είναι ο Phillip Brunner, ένας 19χρονος από το Bergfelde, ο οποίος είχε επαφή με την Bundeswehr ως παιδί στη «International Aviation Exhibition» στο Βερολίνο. Η απόφασή του να γίνει στρατιώτης δεν ήρθε χωρίς ανησυχίες από τους γονείς του, οι οποίοι ανησυχούν για τους κινδύνους σε μια τεταμένη γεωπολιτική κατάσταση στην οποία δεν μπορεί να αποκλειστεί ο πόλεμος. Ωστόσο, ο Brunner είναι πεπεισμένος: «Θέλω να αγωνιστώ για μια ελεύθερη και δημοκρατική χώρα», εξηγεί μετά τη χρήσιμη εμπειρία του με τις συμβουλές σταδιοδρομίας της Bundeswehr.

Μετά την αποφοίτησή του από το Marie-Curie-Gymnasium, ο Brunner ξεκίνησε τη βασική εκπαίδευση, η οποία χαρακτηρίζεται από την αυστηρή δομή του - να ξυπνάει νωρίς, να εναλλάσσεται συνεχώς μεταξύ θεωρίας και πράξης. Μετά από τρεις μήνες, τελικά κατέληξε στη μονάδα έδρας του, το στρατό μηχανικών, το οποίο είναι καθοριστικό υπεύθυνο για την υποστήριξη των δικών του στρατευμάτων και την παρεμπόδιση του εχθρού. Ο Brunner έχει ήδη υποβάλει αίτηση για παράταση της περιόδου υπηρεσίας του και σχεδιάζει να παραμείνει στην ομοσπονδιακή κυβέρνηση για συνολικά 13 χρόνια. Θέλει επίσης να αρχίσει να σπουδάζει πολιτική και ταυτόχρονα γνωρίζει τους κινδύνους που ενέχει η δουλειά του, όπως το ενδεχόμενο να χρειαστεί να μπει σε στρατιωτική σύγκρουση.

Στρατιωτική θητεία: μεταξύ δέσμευσης και σκεπτικισμού

Αλλά δεν είναι όλοι πεπεισμένοι από την ιδέα. Ο Finn Liebenow, ένας 20χρονος σύγχρονος, αρνείται τη στρατιωτική θητεία. Εκφράζει ανησυχίες για τις ιεραρχίες και τις αξίες εντός της Bundeswehr. Μια κριτική φωνή προέρχεται επίσης από την οικογένειά του: η Ivonne Gutschow, μια δασκάλα αθλητισμού στην Bundeswehr, είναι δύσπιστη σχετικά με την αρνητική αντίληψη της κοινωνίας για τους στρατιώτες. Τονίζει ότι οι φαντάροι παίζουν υποστηρικτικό ρόλο στη χώρα.

Ο γιος της Arvid σχεδιάζει ακόμα να κάνει στρατιωτική θητεία μετά το σχολείο. Για αυτόν είναι μια ευκαιρία για προσωπική ανάπτυξη. Οι ανησυχίες της μητέρας του είναι κατανοητές αφού ήδη γνωρίζει στρατιώτες που υποφέρουν από πολεμικά τραύματα. Μαζί, και οι δύο Gutschows εκφράζουν ανησυχίες για την επανεισαγωγή της υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας, αλλά προτείνουν ότι η κοινωνική συμμετοχή πρέπει να είναι υποχρεωτική, ενώ η στρατιωτική συμμετοχή θα μπορούσε να είναι εθελοντική.

Προκλήσεις επιμελητείας

Ο Phillip Brunner προσθέτει ότι θεωρεί ότι η επαναφορά της υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας είναι υλικοτεχνική δύσκολη. Η Bundeswehr έχει αποδυναμωθεί τα τελευταία χρόνια, καθιστώντας ακόμη πιο δύσκολη τη στρατολόγηση και την εκπαίδευση νέων στρατιωτών. Ωστόσο, ο υπολογισμός παραμένει ως προς το εάν ένα τέτοιο σχέδιο μέτρων για την ενίσχυση των εθνικών αμυντικών δυνατοτήτων μπορεί να καταστεί ξανά βιώσιμο.

Συνοψίζοντας, μπορεί να ειπωθεί ότι οι απόψεις για την Μπούντεσβερ και τη στρατιωτική θητεία διαφέρουν πολύ μεταξύ της νεότερης γενιάς. Ενώ ορισμένοι αποδέχονται τις προκλήσεις, η πλειονότητα συχνά αντιμετωπίζει ακατανοησία και σκεπτικισμό. Αυτές οι συζητήσεις δείχνουν όχι μόνο την ανησυχητική πολιτική κατάσταση, αλλά και τη σημασία μιας ανοιχτής συζήτησης για τον στρατό και την ειρήνη στην κοινωνία. Ο δρόμος προς το μέλλον στρώνεται όχι μόνο από νοσταλγικές αναμνήσεις της Bundeswehr ή από καθαρά αμυντικά μέτρα, αλλά και από την κατανόηση και το θάρρος για κριτική εξέταση του θέματος.