Rok ustawy dotyczącej konopi indyjskich: trzy kluby w MV walczą o więcej miejsca!

Rok ustawy dotyczącej konopi indyjskich: trzy kluby w MV walczą o więcej miejsca!

W Meklemburgii-Pomorzu Przednim otworzył się nowy rozdział w polityce dotyczącej konopi indyjskich. Po roku obowiązywania ustawy o konopiach indyjskich, 1 kwietnia 2024 r. wprowadzono ustawę o konopiach indyjskich (KCanG), a następnie 1 lipca 2024 r. weszło w życie rozporządzenie dotyczące stowarzyszeń hodowców. Do tej pory w regionie zatwierdzono trzy stowarzyszenia hodowców. Jeden z nich znajduje się w Rostocku, a dwa w Greifswaldzie n-tv zgłoszone.

Do Państwowego Urzędu ds. Rolnictwa, Bezpieczeństwa Żywności i Rybołówstwa (LALLF) wpłynęło 13 wniosków. Spośród nich trzy pozwolenia na uprawę zostały wydane, jedno zostało odrzucone, a trzy kolejne są w trakcie rozpatrywania. Główną zaletą dla nowych stowarzyszeń plantatorów jest jasność prawa, jaką zapewnia prawo, chociaż Marc Thalus, prezes Sochill Green, wskazuje, że wdrożenie było wyzwaniem, szczególnie ze względu na niejasno sformułowane przepisy.

Dodatni bilans „Sochill Green”

Na szczęście „Sochill Green” rozrosło się z 70 członków na początku do 242 obecnie, a na liście oczekujących znajduje się kolejnych 200 zainteresowanych. Pierwszy zbiór obejmował 700 roślin. Pomimo niższych niż pierwotnie oczekiwano wyników, Thalus ocenia rozwój sytuacji pozytywnie. Jest przekonany, że zapotrzebowanie na stowarzyszenia zajmujące się uprawą konopi indyjskich w Meklemburgii-Pomorzu Przednim jest większe, niż są w stanie pokryć obecne trzy stowarzyszenia.

Regulacja odległości 200 metrów od szkół i przedszkoli postawiła rosnące stowarzyszenia przed wyzwaniami. „Sochill Green” musiał przenieść swoje obszary i zapewnia zabezpieczenie nowych obszarów upraw za pomocą kamer monitorujących. Thalus wierzy również, że prawo dotyczące konopi indyjskich będzie nadal obowiązywać w nowym rządzie federalnym.

Ramy prawne

LALLF jest odpowiedzialny nie tylko za zatwierdzanie stowarzyszeń hodowców, ale także za ich monitorowanie i określanie rocznych ilości upraw. Opłaty za pozwolenie na uprawę wahają się od 500 do 3500 euro, w zależności od wysiłku administracyjnego. Rząd M-V poinformował, że koszty urzędowego monitorowania również wahają się od 100 do 1100 euro.

Dzięki KCanG osoby w wieku 18 lat i starsze mogą posiadać do 50 gramów konopi indyjskich w domu i maksymalnie 25 gramów wynieść na zewnątrz. Dozwolona jest uprawa w domu, a na gospodarstwo domowe można uprawiać maksymalnie trzy rośliny – należy je jednak chronić przed kradzieżą i dziećmi. Konsumpcja w miejscach publicznych jest dozwolona pod warunkiem, że nie odbywa się w szkołach, obiektach sportowych lub w miejscu widocznym dla dzieci (100 metrów od wejść).

Perspektywy na przyszłość

Legalizacja konopi indyjskich ma wpływ nie tylko na stowarzyszenia hodowców. Organy regulacyjne w Meklemburgii-Pomorzu Przednim również przygotowują się na nową sytuację, podczas gdy liczne istniejące postępowania dotyczące przestępstw związanych z konopiami indyjskimi muszą zostać poddane przeglądowi przez wymiar sprawiedliwości. Kurier Północny podkreśla, że ​​stowarzyszenia zajmujące się uprawą roślin mają zastosowanie rygorystyczne zasady, takie jak zakaz reklamy i zabezpieczanie obszarów uprawnych. Naruszenia mogą skutkować karami finansowymi w wysokości do 30 000 euro.

Poczyniono pierwsze kroki w kierunku nowej polityki dotyczącej konopi indyjskich, ale nie jest jasne, co przyniesie przyszłość. Dyskusja na temat odpowiedniego obchodzenia się z konopiami indyjskimi w Niemczech będzie kontynuowana i może pomóc nabrać tempa temu tematowi w innych krajach związkowych.