Oude kledingpuzzel: Waar verdwijnt onze kleding in Sternberg?

Oude kledingpuzzel: Waar verdwijnt onze kleding in Sternberg?

De tijden veranderen en dat is ook merkbaar in de garderobe van veel mensen. Oude kleding moet dringend doorzocht worden, maar wat te doen met de ongebruikte spullen? De vraag komt steeds vaker naar voren: weggooien of doorgeven? In veel steden, waaronder de regio Sternberg, wordt het weggooien van oude kleding een uitdaging. Luidruchtig Noordelijke koerier Oude kledingcontainers worden steeds zeldzamer. Het laatste voorbeeld in Sternberg staat achter het hoofdgebouw van de plaatselijke woningbouwvereniging en is eigendom van het bedrijf Humana, dat het ingezamelde textiel verwerkt in een sorteerbedrijf in de buurt van Berlijn en dit in eigen winkels verkoopt.

De situatie is echter gespannener dan ooit tevoren. In veel regio's, zoals de regio Ludwigslust-Parchim, houden burgers zich aan de recyclingrichtlijnen, maar de trend laat zien dat veel gebruikte kledingcontainers zijn gedemonteerd. De redenen voor deze daling zijn divers. Het Duitse Rode Kruis (DRK), dat in het verleden containers heeft neergezet, trekt zich terug vanwege zwerfvuil en de daarmee gepaard gaande kosten. Keer op keer wordt goed bewaarde kleding vervuild door afval, waardoor deze onbruikbaar wordt.

Nieuwe EU-regelgeving staat voor de deur

Een ander aspect dat dit keer voor opwinding zorgt zijn de nieuwe EU-regelgeving, die per 1 januari 2025 van kracht wordt. Deze vereisen een gescheiden inzameling van oude materialen en eisen dat textiel niet meer zomaar bij het restafval hoort. Zoals de ZDF Zoals hij beschrijft, belandt jaarlijks ruim een ​​miljoen ton oud textiel in Duitse containers, waarvan slechts ongeveer 50% daadwerkelijk nog bruikbaar is. De rest gaat vaak naar het buitenland of wordt niet duurzaam gerecycled. Om het recyclingpercentage te verhogen, overwegen EU-politici een ‘uitgebreide producentenverantwoordelijkheid’, waardoor fabrikanten verantwoordelijk worden gemaakt voor het waarborgen dat hun producten worden ingezameld en gerecycled.

Dus waar laat je je oude kleding als er geen containers meer beschikbaar zijn? Een oplossing is te vinden in veel gemeenschappen die de mogelijkheid bieden om bruikbare kleding te doneren aan liefdadigheidswinkels. De DRK Parchim accepteert bijvoorbeeld draagbare onderdelen en gebruikt de opbrengst voor belangrijke sociale projecten, zoals het ondersteunen van jeugdwerk of rampenbestrijding. Ook voor beschadigd textiel is er een oplossing: ze worden overgedragen aan een kringloopmaatschappij die de grondstoffen verwerkt voor nieuwe producten – van deurmatten tot poetslappen.

Milieubewustzijn begint in de kledingkast

Zoals de huidige ontwikkelingen laten zien, is de kwestie van oud textiel niet alleen een kwestie van het schoonmaken van de kledingkast. De EU-richtlijnen zijn erop gericht om jaarlijks het aantal verbrande of gestorte textielproducten te verminderen en uiteindelijk de belasting voor het milieu te verminderen. In Duitsland raken burgers steeds meer betrokken bij duurzame afvalverwerking. In Ludwigslust-Parchim kwam bijvoorbeeld slechts 1,84 procent van het kledingtextiel in het restafval terecht, wat een positieve trend is.

Er is heroverweging nodig. Consumenten worden aangemoedigd om minder te kopen, duurzame producten te kiezen en tweedehandswinkels en kledingruil te doen. Zo dragen we samen tot op zekere hoogte bij aan de bescherming van het milieu en vernieuwen we tegelijkertijd onze eigen garderobe.