Historia sukcesu firmy Altmark: populacja królików rośnie dzięki nowym siedliskom!

Historia sukcesu firmy Altmark: populacja królików rośnie dzięki nowym siedliskom!

W ciągu ostatnich kilkudziesięciu lat na obszarze Altmark w Saksonii-Anhalt wiele się wydarzyło, zwłaszcza jeśli chodzi o populacje dzikich zwierząt. Spadek liczebności bażantów w latach 90. był sygnałem alarmowym dla myśliwych. Myśliwi tacy jak Robert Engelmann i jego ojciec Frank przejęli inicjatywę i zaczęli aktywnie ulepszać siedlisko. Pod czujnym okiem dziadka Roberta Bernharda stworzono żywopłoty i zasadzono ugory. Stworzyło to nie tylko odpowiednią osłonę, ale także obfite pożywienie dla zajęcy, bażantów i kuropatw. Populacja królików wzrosła z zaledwie 7 sztuk na 100 hektarów w 2001 r. do 12 sztuk w 2008 r.; W ciągu ostatnich czterech lat liczba ta ustabilizowała się na poziomie około 10 zwierząt na 100 hektarów. Raport Pirscha że Robert zainicjował tworzenie pasków kwiatowych w ścisłej konsultacji z lokalnymi rolnikami, przy wsparciu nasion z państwowego związku łowieckiego.

Istnieją jednak również wyzwania. W 2023 r. główną przeszkodą, która negatywnie wpłynęła na wschody nasion, była susza. Ponadto bóbr stał się plagą w regionie. Jego działalność spowodowała znaczne zniszczenia w ogrodzonej szopie na Uchte. Pomimo tych trudności można zaobserwować pozytywne zmiany: utworzono obszar odpoczynku zwierzyny o powierzchni około 20 hektarów, który służy jako kwalifikujący się ugór, na którym zwierzyna może odpoczywać w innym miejscu. Zwierzyna łowna jest tam szczególnie aktywna w ciągu dnia i dobrze widoczne są zarówno bażanty, jak i zające.

Strefa dzikiego odpoczynku: miejsce odosobnienia

Strefa odpoczynku dzikiej przyrody – dla wielu pojęcie nieznane, ale zajmujące centralne miejsce w zarządzaniu dziką przyrodą. Te specjalnie przystosowane obszary leśne służą wyłącznie jako siedlisko dla dzikich zwierząt i umożliwiają im spokojne karmienie i wychowywanie potomstwa. Należy tutaj całkowicie wykluczyć ingerencję człowieka. W DJZ Podkreśla się, że na te strefy obowiązuje całkowity zakaz wstępu, aby zapewnić zwierzętom niezakłócone miejsce do odosobnienia. Które części lasu nadają się na tereny odpoczynku zwierzyny, określają różne przepisy regionalne, określone w federalnej ustawie o lasach, a częściowo w stanowej ustawie o łowiectwach.

W Niemczech, gdzie działalność człowieka jest wszechobecna w krajobrazie kulturowym, zachowanie takich rekolekcji ma ogromne znaczenie. Obszary ostoi dzikiej przyrody są często ostatnimi ostojami dla zwierząt cierpiących z powodu rosnącego wpływu człowieka. Należy pilnie przestrzegać zakazu wjazdu, aby dzikie zwierzęta mogły się rozwijać w niezakłócony sposób.

Zarządzanie dziką przyrodą i łowiectwo

Temat zarządzania dziką przyrodą jest niezbędny, jeśli chodzi o ochronę ekosystemów. Podobnie jak w artykule nt National-naturlandschaften.de Wyjaśniono, że termin „polowanie” obejmuje nie tylko zabijanie dzikich zwierząt, ale także opiekę nad nimi. Celem jest nie tylko regulacja inwentarza, ale przede wszystkim ochrona krajobrazu kulturowego. Taka regulacja jest często konieczna w parkach narodowych, aby osiągnąć cel ochronny. Koncepcja stopniowego zarządzania przewiduje zarówno obszary wolne od polowań, jak i strefy regulowane na tych obszarach, aby utrzymać równowagę populacji zwierząt.

Równowaga między człowiekiem a przyrodą jest niezwykle krucha. Przemyślane zarządzanie dziką przyrodą może pomóc w zapewnieniu sprawiedliwości zarówno dzikim zwierzętom, jak i naszemu krajobrazowi kulturowemu. Dlatego każdy, kto w przyszłości wybierze się na łono natury, powinien pamiętać, że nie chodzi tylko o zabawę, ale także o ochronę naszej dzikiej przyrody. Niezbędna jest pełna szacunku interakcja!