Η Fischer Piehl παλεύει ενάντια στην αύξηση του κόστους και στη μείωση των αποθεμάτων καβουριών!

Η Fischer Piehl παλεύει ενάντια στην αύξηση του κόστους και στη μείωση των αποθεμάτων καβουριών!

Σήμερα ο Walter Piehl, ένας ψαράς από το Alt Schlagsdorf, αναφέρει από την αίθουσα ψαρέματος του για την ανησυχητική οικονομική κατάσταση στην αλιεία. Ενώ συνήθιζε να ψαρεύει στην ανοιχτή θάλασσα, τώρα εργάζεται στο Igelsee. Όμως οι προκλήσεις είναι τεράστιες. «Είναι καιρός να μιλήσουμε για την πραγματικότητα», λέει με σοβαρή έκφραση. Οι αυξανόμενες τιμές του ηλεκτρικού ρεύματος κατά 38 σεντς ανά κιλοβατώρα τον επηρεάζουν και καθιστούν την επεξεργασία και ψύξη των ψαριών αδύνατη. «Η ενέργεια σε τιμές περίπου 20 σεντ ανά κιλοβατώρα θα ήταν ένα βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση», απαιτεί δυνατά Uckermark courier.

Υψηλές τιμές και μείωση των αποθεμάτων

Οι αλιείς της Βόρειας Γερμανίας δεν έρχονται μόνο αντιμέτωποι με υψηλά λειτουργικά κόστη, αλλά και με δραστικά αυξημένες τιμές μπακαλιάρου, που δυσκολεύουν ακόμη περισσότερο τις πωλήσεις. Τα καβούρια της Βόρειας Θάλασσας πωλούνται αυτή τη στιγμή με τουλάχιστον 80 ευρώ το κιλό, που αγγίζει τα όρια κερδοφορίας για τα δημοφιλή καβουράκια. Σύμφωνα με τον εστιάτορα Karl-Heinz Kolle, οι υψηλές τιμές σημαίνουν ότι διατηρεί την παραδοσιακή του καβουρόσουπα στο μενού, παρά την οικονομική αβεβαιότητα. Ωστόσο, οι γενικές συνθήκες δεν θα μπορούσαν να είναι πιο αγχωτικές, αναφέρεται NDR.

Η κατάσταση στη Βόρεια Θάλασσα είναι κρίσιμη καθώς ο πληθυσμός των καβουριών μειώνεται κατακόρυφα. Το φυσικό αρπακτικό του καβουριού, το νταούκι, έχει επεκταθεί σημαντικά και αποτελεί σοβαρή απειλή για τα αποθέματα. Όπως αναφέρει ο ψαράς André Claußen, οι χρόνοι αλιείας έχουν περιοριστεί από τη φώκια MSC (Marine Stewardship Council). Οι αλιείς επιτρέπεται πλέον να ψαρεύουν στη θάλασσα μόνο για 36 ώρες την ημερολογιακή εβδομάδα, περιορίζοντας περαιτέρω τις δραστηριότητες και τις πιθανές επιστροφές. Τα αποθέματα λέγεται ότι υποφέρουν από την υπεραλίευση και την κλιματική αλλαγή RND.

Πολιτικές και κανονισμοί

Οι μη δημοφιλείς κανονισμοί, όπως οι λατινικές ονομασίες των ψαριών που πρέπει να φέρουν ετικέτα, κάνουν τα πράγματα ακόμα πιο δύσκολα για τους ψαράδες. «Οι πελάτες δεν νοιάζονται, όλα αυτά είναι υπερβολική γραφειοκρατία», λέει ο Piehl. Γιατί αντί να ψαρεύει, συχνά αφιερώνει χρόνο στην επισήμανση και τη συμμόρφωση με τις οδηγίες, κάτι που του κατατρώει. Οι συνεχείς ρυθμίσεις για την αλιεία και οι υψηλές απαιτήσεις της τρέχουσας ενεργειακής πολιτικής οδηγούν σε μεγάλη αβεβαιότητα στον κλάδο. «Τι θα συμβεί στο μέλλον της αλιείας στη Γερμανία εάν οι κανονισμοί γίνουν όλο και πιο αυστηροί;» ρωτάει τον εαυτό του ανήσυχα.

Με τη μείωση των αλιευτικών επιχειρήσεων στο Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία και στο Σλέσβιχ-Χολστάιν, οι οποίες έχουν συρρικνωθεί κατά περισσότερες από 300 επιχειρήσεις από το 2000, παραμένει το ερώτημα για πόσο καιρό μπορεί να συνεχίσει να υπάρχει ο στόλος αλιείας γαρίδας, με 180 σκάφη σήμερα. Είναι καιρός οι ψαράδες να απαιτήσουν επείγουσα υποστήριξη για τη μελλοντική αλιεία καβουριών στη Βόρεια Θάλασσα και να αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις με ξεκάθαρο κεφάλι.