2500 schapen in beweging: een ontmoeting van traditie in Schwerin!

Transparenz: Redaktionell erstellt und geprüft.
Veröffentlicht am

Christian Zimmermann dwaalt als herder met 2.500 schapen door Schwerin. Inzichten in de traditionele transhumance-schapenhouderij.

Christian Zimmermann wandert als Schäfer mit 2500 Schafen durch Schwerin. Einblicke in die traditionsreiche Wanderschäferei.
Christian Zimmermann dwaalt als herder met 2.500 schapen door Schwerin. Inzichten in de traditionele transhumance-schapenhouderij.

2500 schapen in beweging: een ontmoeting van traditie in Schwerin!

Ken jij het gevoel van reizen met de schapen? Christian Zimmermann, een gepassioneerde herder, leidt momenteel een indrukwekkende kudde van 2.500 schapen en geiten door de schilderachtige omgeving van Schwerin. De karavaan trekt momenteel van Plate naar Demen, een route die een waar spektakel is voor de dieren en de mensen die ze observeren. Buurtbewoners zwaaien, maken foto’s en genieten van de aanblik van de enorme kudde die door het landschap zwerft. De passage over de ophaalbrug in Plate vormt een zware uitdaging - niet alleen voor de talrijke auto's en fietsers, maar ook voor de rondzwervende dieren, die altijd onder het toeziend oog van Zimmermann staan. Transhumance, een traditioneel ambacht, is tegenwoordig steeds minder belangrijk geworden, maar is essentieel voor het culturele landschap en het beheer van het land.

Hoe werkt wandelen met schapen eigenlijk? De transhumance schapenboerderij, zoals beschreven door de UNESCO beschreven, leidt kuddes schapen over verschillende weilanden, die veranderen afhankelijk van het seizoen en de beschikbaarheid van voedsel. De veehouderij is het hele jaar door en heeft als doel de schapen de beste omstandigheden te bieden. In de winter worden de dieren vaak korte tijd op stal gehouden, terwijl ze in de zomer door dorre weilanden dwalen die nauwelijks voor andere landbouwdoeleinden kunnen worden gebruikt. Deze traditie heeft door de eeuwen heen bijgedragen aan het ontstaan ​​van unieke landschapselementen zoals jeneverbessenheide en arme en droge graslanden.

Een leven voor de schapen

Werken als herder is geen pretje. Daniel Voigt, een reizende herder uit Michelbach an der Bilz, beschrijft dat herder een oud beroep is dat nauwelijks vakantie kent. Een paar jaar geleden leefden herdersfamilies van 300 tot 400 ooien, terwijl tegenwoordig elke diersoort slechts ongeveer 100 euro verdient. De kosten van diesel, voer en technische apparatuur zijn gestegen, wat de situatie er niet makkelijker op maakt. Voigt, de zesde generatie die de familietraditie in stand houdt, heeft een gezonde relatie met de natuur en zorgt ervoor dat zijn schapen in kleine groepen het landschap kunnen verzorgen en bewerken. In de heuvelachtige streken Schwäbisch Hall en Hohenlohe, waar het moeilijk is om het land mechanisch te bewerken, vertrouwen de herders op de ondersteunende hand van de natuur.

Transhumance speelt niet alleen een belangrijke rol in de landbouw, maar draagt ​​ook bij aan de bescherming van flora en fauna. Voigt benadrukt dat het grazen van schapen bijdraagt ​​aan het behoud van het landschap en de biodiversiteit bevordert. Door zich tussen weilanden te verplaatsen, transporteren schapen verschillende plant- en diersoorten, waardoor een gezond ecosysteem wordt bevorderd. In de winter worden de dieren vaak gehuisvest om hen de beste omstandigheden te bieden, terwijl ze in de lente en zomer terug naar de weilanden worden gebracht om het landschap vorm te geven.

Bescherming en preventie

Tegenwoordig worden herders ook met nieuwe uitdagingen geconfronteerd. De regio waar Voigt werkt is momenteel een wolvenpreventiegebied en de herders moeten passende beschermende maatregelen nemen. Voigt heeft vier veewaakhonden, die speciaal zijn gefokt om schapen te beschermen en die 's nachts in omheinde weilanden worden gebruikt. Deze honden helpen de schapen te beschermen tegen mogelijke bedreigingen en zijn een waardevolle steun voor de herders, die veel verantwoordelijkheid voor de dieren hebben. Wanneer je wandelaars, joggers of fietsers tegenkomt, is het belangrijk om de schaapskuddes met respect te behandelen, in overeenstemming met het principe “De schapen moeten eten, niet rennen”.

Transhumance is meer dan alleen een beroep; het is een traditie die van generatie op generatie wordt doorgegeven en een kunstvorm die niet alleen het landschap maar ook de gemeenschap vormgeeft. Dankzij de toewijding en inzet van mensen als Christian Zimmermann en Daniel Voigt blijft dit traditionele ambacht levend en draagt ​​het bij aan het behoud van cultuurlandschappen in Duitsland. Of je nu het geluk hebt om de schapen te zien ronddwalen of actief deelneemt aan het behoud van deze traditie - transhumance is en blijft een belangrijk onderdeel van onze plattelandscultuur.