Van Wessi tot Neubrandenburger: een pijnlijke reis naar huis!

Van Wessi tot Neubrandenburger: een pijnlijke reis naar huis!

Door te verhuizen kun je soms sneller ouder worden dan je zou denken. Dit is mogelijk ook gebeurd met een auteur van de lokale column “Ik ben er weer”, die in zijn huidige reflectie over het leven in Neubrandenburg spreekt. Zoals hij in zijn artikel aangeeft Noordelijke koerier Na een jaar in Mecklenburg-Vorpommern overvallen gemengde gevoelens hem.

Hoewel hij zich nu goed op zijn gemak voelt, dwarrelen het ‘Wessi’-label en het gevoel van vreemdheid onvermijdelijk in zijn hoofd rond. ‘Soms schaam ik me een beetje om een ​​Wessi te zijn’, zegt hij, terwijl hij de moeilijkheden beschrijft waarmee veel nieuwkomers in deze regio’s te kampen hebben. Hier hebben de lokale bewoners de neiging om op zichzelf te blijven en netwerken te vormen die vaak alleen toegankelijk zijn voor de lokale bevolking.

Levensgevoelens tussen wortels en vreemden

Een ander punt dat de auteur bespreekt is het gevoel van thuis. Terugkeerders uit Noordoost-Duitsland hebben vaak de neiging om weer te verhuizen, terwijl West-Duitsers zich in steden als Neustrelitz redelijk op hun gemak voelen. De auteur ziet deze mentaliteit, die voortkomt uit de gedeelde geschiedenis van de regio, als een uitdaging voor zijn eigen kinderen. Moeten zij zich ook onder de blik van wijlen “Wessis” bevinden?

Uit een representatief onderzoek van het Allensbach Instituut voor Demoscopy blijkt zelfs dat de mentaliteit van een regio een grote invloed heeft op de levenskwaliteit. Uit het onderzoek, dat in opdracht van de Regionale Vereniging Ruhr werd uitgevoerd, blijkt dat het Ruhrgebied zichzelf bijzonder veranderlijk en aanpasbaar acht. 77% van de respondenten zegt flexibel te zijn, gevolgd door het Rijnland met 73%. Daarentegen zijn er de Zuid-Duitsers, die een aanzienlijk lager aanpassingsvermogen vertonen. Hoe ZDF Volgens rapporten heeft meer dan 85% van de respondenten uit het Ruhrgebied een sterk gemeenschapsgevoel, terwijl andere regio's minder open lijken.

De uitdaging van integratie

Ondanks positieve feedback zijn er ook kritische stemmen in de gemeenschap. Een lezer merkt op dat het ‘gezeur’ van de lokale bevolking nu op haar drukt. Deze perceptie is niet nieuw, aangezien veel nieuwkomers in eerste instantie vaak afgunst en wantrouwen ervaren, wat de integratie bemoeilijkt.

Zo gebeurt het dat de auteur reflecteert op zijn terugkeer naar zijn roots en zich bezighoudt met moeilijke herinneringen aan zijn studententijd in Noordrijn-Westfalen. Daar voelde hij zich gesteund, iets wat hij in Neubrandenburg vaak mist. Deze introspectieve gedachten weerspiegelen de ervaringen van velen die geluk zoeken in nieuwe gebieden.

Het wordt des te duidelijker: er valt veel te vertellen en de auteur nodigt zijn lezers uit om hun eigen verhalen en ervaringen te delen. Hoe gaat het met hen in hun nieuwe huis? Welke uitdagingen en kansen zie jij? De discussie over onze connecties en mentaliteit is nog lang niet voorbij; het begint nog maar net.