Suche
Mein Konto
Od Wessi do Neubrandenburgera: bolesna podróż do domu!
Przeprowadzka do Meklemburgii-Pomorza Przedniego niesie ze sobą wyzwania i refleksje na temat domu i społeczności. Dowiedz się więcej.
Od Wessi do Neubrandenburgera: bolesna podróż do domu!
Przeprowadzka może czasami sprawić, że dorośniesz szybciej, niż myślisz. Być może przydarzyło się to także autorowi lokalnego felietonu „Znowu tu jestem”, który wypowiada się w swojej aktualnej refleksji na temat życia w Neubrandenburgu. Jak podkreśla w swoim artykule Kurier Północny Po roku spędzonym w Meklemburgii-Pomorzu Przednim ogarniają go mieszane uczucia.
Chociaż teraz czuje się już dobrze, etykieta „Wessi” i poczucie obcości nieuchronnie krążą po jego głowie. „Czasami trochę mi wstyd, że jestem Wessi” – mówi, opisując trudności, jakie napotyka wielu przybyszów w tych regionach. Tutaj miejscowi zwykle trzymają się z daleka i tworzą sieci, które często są dostępne tylko dla lokalnych mieszkańców.
Poczucia życia pomiędzy korzeniami a obcymi
Kolejną kwestią poruszoną przez autora jest poczucie domu. Osoby powracające z północno-wschodnich Niemiec często ponownie się przeprowadzają, podczas gdy Niemcy z Zachodu czują się całkiem dobrze w miastach takich jak Neustrelitz. Autor postrzega tę mentalność, wynikającą ze wspólnej historii regionu, jako wyzwanie dla własnych dzieci. Czy oni także muszą znaleźć się pod okiem zmarłego „Wessisa”?
W rzeczywistości reprezentatywne badanie przeprowadzone przez Instytut Demoskopii Allensbach pokazuje, że mentalność regionu ma duży wpływ na jakość życia. W ankiecie przeprowadzonej na zlecenie Stowarzyszenia Regionalnego Ruhry Zagłębie Ruhry postrzega siebie jako obszar szczególnie zmienny i podatny na adaptację. 77% respondentów twierdzi, że są elastyczni, a na drugim miejscu znajduje się Nadrenia z 73%. Dla kontrastu są Niemcy z południa, którzy wykazują znacznie mniejsze zdolności adaptacyjne. Jak ZDF Z raportów wynika, że ponad 85% respondentów z Zagłębia Ruhry ma silne poczucie wspólnoty, podczas gdy inne regiony wydają się mniej otwarte.
Wyzwanie integracji
Pomimo pozytywnych opinii, w społeczności pojawiają się także głosy krytyczne. Czytelniczka komentuje, że teraz nie daje jej spokoju „jęczenie” miejscowych. Takie postrzeganie nie jest nowe, ponieważ wielu przybyszów często początkowo doświadcza zazdrości i nieufności, co utrudnia integrację.
Tak się składa, że autor zastanawia się nad powrotem do korzeni i rozprawia się z trudnymi wspomnieniami z czasów studenckich w Nadrenii Północnej-Westfalii. Poczuł tam wsparcie, czego często brakuje mu w Neubrandenburgu. Te introspekcyjne myśli odzwierciedlają doświadczenia wielu osób poszukujących szczęścia w nowych regionach.
Staje się to tym bardziej jasne: jest co opowiadać, a autor zaprasza swoich czytelników do dzielenia się własnymi historiami i doświadczeniami. Jak radzą sobie w nowym domu? Jakie wyzwania i możliwości widzisz? Dyskusja na temat naszych powiązań i mentalności jeszcze się nie skończyła; to się dopiero zaczyna.