Bouwstop voor de kerncentrale van Stendal: hoe Tsjernobyl de plannen verpestte!

Bouwstop voor de kerncentrale van Stendal: hoe Tsjernobyl de plannen verpestte!

De stopzetting van de bouw van de kerncentrale van Stendal blijft een centraal punt in de energiegeschiedenis van de voormalige DDR en heeft tot op de dag van vandaag zijn sporen nagelaten. Op 14 juli 1990 werd opgeroepen tot stopzetting van de bouw, nadat het catastrofale reactorongeluk in Tsjernobyl de angst voor kernenergie opnieuw deed oplaaien. Negatieve reacties op het ‘Sovjetontwerp’ vormden de publieke opinie en leidden tot een snellere stopzetting van nucleaire projecten. Volgens Bayerischer Rundfunk was het project, dat altijd als ambitieus werd beschouwd, bedoeld om 20% van de DDR-huishoudens van kernenergie te voorzien.

De bouwplaats van de kerncentrale van Stendal, gelegen 15 km ten noordoosten van Stendal in het kleine dorpje Niedergörne, was ooit de grootste bouwplaats van Europa en strekte zich uit over een oppervlakte gelijk aan 630 voetbalvelden - een enorme dimensie! Er werkten zo'n 10.000 arbeiders ter plaatse, terwijl koeltorens het landschap in een futuristisch beeld veranderden.

Het gemiste potentieel

Het project begon op 1 augustus 1974 en ondanks de ambitieuze plannen om de vier reactoren met een totaal vermogen van 4000 MW te bouwen, werd op 1 maart 1991 het definitieve oordeel over de kerncentrale geveld, toen de werkzaamheden werden stopgezet. De totale kosten van het project waren nu gestegen van de oorspronkelijke 10 miljard Ostmarks naar naar schatting 20 miljard Ostmarks. Daarom vereiste het project niet alleen enorme infrastructurele steun - er werden 14.000 appartementen, scholen en een nieuwe spoorverbinding gecreëerd - maar ook een uitgebreide planning, die na het reactorongeval in Harrisburg moest worden herzien. Wikipedia benadrukt dat dit allemaal tot een zorgwekkend beeld is uitgegroeid.

In plaats van een functionerende elektriciteitscentrale liet de bouwstop een ruïne achter waar slechts enkele bedrijven – waaronder een pulpfabriek en een biomethaanraffinaderij – van profiteerden. De faciliteiten hebben nu hun plek gevonden op het terrein van de voormalige kerncentrale, terwijl de rest is verworden tot een woestijn.

Een blik op het verleden

Het politieke landschap van de DDR had echter niet alleen te maken met de kwestie van de energievoorziening. Herinneringen aan het verleden krassen het oppervlak van de vooruitgang. MDR meldt dat een overeenkomst met de USSR al in 1955 het atoomenergieprogramma in de DDR op gang bracht - een ommekeer die uiteindelijk slechts gedeeltelijk succesvol was. Van de oorspronkelijk geplande twintig kerncentrales in 1970 waren er slechts twee gebouwd, die geen noemenswaardige bijdrage konden leveren aan de energievoorziening.

De uitdagingen die hebben geleid tot tekortkomingen in de kwaliteit en opleiding van het personeel behoren nu tot de geschiedenis. De geheime documentatie van de tekortkomingen onthulde het bestaan ​​van ernstige problemen die leidden tot een geleidelijk verlies van vertrouwen in het nucleaire beleid.

Tegenwoordig blijft de locatie van de kerncentrale van Stendal niet alleen een gedenkteken voor mislukte energieprojecten, maar symboliseert het ook de verandering en uitdagingen van het Duitse energiebeleid. De bouwstop is meer dan een datum: het maakt deel uit van een verhaal over veiligheid, verantwoordelijkheid en de zoektocht naar een duurzame weg naar de toekomst.