Τρία νέα εμπόδια στο Stendal: Μνήμη των Εβραίων θυμάτων

Τρία νέα εμπόδια στο Stendal: Μνήμη των Εβραίων θυμάτων

Σήμερα, 10 Νοεμβρίου 2025, πραγματοποιήθηκε στο Στεντάλ μια σημαντική εκδήλωση μνήμης για τη μνήμη των θυμάτων του Ολοκαυτώματος. Τα μέλη του εργαστηρίου ιστορίας Stendal έχουν βάλει τρία νέα εμπόδια στην οδό Breite Straße 50. Αυτά τα μικρά αλλά εντυπωσιακά μνημεία είναι κάτι περισσότερο από απλοί κύβοι από σκυρόδεμα. Φέρουν τα ονόματα και τις ημερομηνίες ζωής ανθρώπων που υπέφεραν και δολοφονήθηκαν υπό το εθνικοσοσιαλιστικό καθεστώς. Με αυτόν τον τρόπο, οι Hedwig και Adolf Salomon καθώς και η Sally Blumenthal θυμούνται και οι ιστορίες τους διατηρούνται ζωντανές.

Το Stolpersteine, ένα έργο που ξεκίνησε από τον καλλιτέχνη Gunter Demnig το 1992, είναι συμβολικοί αναμνηστικοί λίθοι που μνημονεύουν τον τελευταίο τόπο διαμονής, εργασίας ή μελέτης των διωκόμενων. Από τον Ιούνιο του 2023, πάνω από 100.000 από αυτές τις πέτρες έχουν ήδη τοποθετηθεί, καθιστώντας το το μεγαλύτερο αποκεντρωμένο μνημείο στον κόσμο. Η μορφή της μνήμης σας είναι μοναδική. Είναι χωμένα στα πεζοδρόμια και καλούν τους περαστικούς να αναλογιστούν τις τύχες των ανθρώπων που έζησαν. Σύμφωνα με τη σελίδα πληροφοριών της Wikipedia, τα Stolpersteine ​​προορίζονται ειδικά για τα εβραϊκά θύματα του Ολοκαυτώματος, αλλά και για Σίντι, Ρομά, ομοφυλόφιλους και άλλες διωκόμενες ομάδες, στέλνοντας έτσι ένα σημαντικό μήνυμα κατά της λήθης.

Ιστορίες της Hedwig και του Adolf Salomon

Πίσω από τα εμπόδια κινούνται βιογραφίες. Ο Adolf Salomon γεννήθηκε στις 8 Απριλίου 1860 στο Stendal, προερχόμενος από μια αξιοσέβαστη οικογένεια εμπόρων. Εργάστηκε ως επιχειρηματίας και ασφαλιστής και παντρεύτηκε τη Hedwig Loewe το 1888, η οποία γεννήθηκε στο Pasewalk το 1865. Μαζί διατηρούσαν ένα ανθισμένο κατάστημα δερμάτινων ειδών από το 1898 έως το 1936 και αργότερα ένα κατάστημα χάρτινων ειδών στην Breite Straße. Το ζευγάρι είχε δύο παιδιά πριν μετακομίσει στο Βερολίνο.

Τα μαύρα σύννεφα της ιστορίας κατέκλυσαν την οικογένεια: το 1942 απελάθηκαν στο Theresienstadt με μεταφορικό ανώτερο προσωπικό. Ενώ ο Adolf Salomon πέθανε από πνευμονία στις 17 Ιουνίου 1942, σύμφωνα με το μοιρολόγι, η σύζυγός του Hedwig απελάθηκε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Treblinka την ημέρα των γενεθλίων της και δολοφονήθηκε εκεί. Και οι δύο ιστορίες απεικονίζουν τη βαρβαρότητα της ναζιστικής δίωξης και την ευθραυστότητα της ανθρώπινης ζωής.

Θυμόμαστε τη Sally Blumenthal

Στην Breite Straße ζούσε επίσης η Sally Blumenthal, η οποία απελάθηκε στο Buchenwald σε ηλικία 67 ετών τη νύχτα της 10ης Νοεμβρίου 1938 κατά τη διάρκεια της Kristallnacht. Η ζωή του έληξε μετά από μόλις δύο εβδομάδες σε αυτό το στρατόπεδο και το πιστοποιητικό θανάτου του αναφέρει ότι πέθανε στις 23 Νοεμβρίου, υποτίθεται από μηνιγγίτιδα. Ο Blumenthal ήταν έμπορος εντέρων και δέρματος και αντιπροσωπεύει το πλήθος των πεπρωμένων που χάθηκαν κατά τη διάρκεια αυτής της σκοτεινής εποχής.

Το εργαστήριο ιστορίας ελπίζει ότι οι φωτογραφίες αυτών των θυμάτων θα βρεθούν στο μέλλον για να τους δώσουν ένα πρόσωπο. Μέσα από αυτό το έργο, οι τύχες αυτών των ανθρώπων ζωντανεύουν σε κάποιο βαθμό και η μνήμη γίνεται κοινή υπόθεση για τους κατοίκους της πόλης.

Μετά την κατάθεση του φραγμού, πραγματοποιήθηκε ένα ματινέ στο Νοσοκομείο Johanniter στο οποίο μοιράστηκαν και τιμήθηκαν οι αναμνήσεις. Το εργαστήριο ιστορίας σχεδιάζει ήδη να βάλει περισσότερα εμπόδια στο Stendal το επόμενο έτος, προκειμένου να συνεχιστεί ο εορτασμός και να ενισχυθεί η συλλογική μνήμη της πόλης. Όπως και σε πολλές άλλες πόλεις, ένα σημαντικό καθήκον είναι να διατηρήσουμε τις ανησυχίες και τους φόβους ώστε η ιστορία να μην επαναληφθεί.