Trzy nowe przeszkody w Stendal: Pamięć o ofiarach żydowskich

Trzy nowe przeszkody w Stendal: Pamięć o ofiarach żydowskich

Dziś, 10 listopada 2025 r., w Stendal odbyło się doniosłe wydarzenie upamiętniające ofiary Holokaustu. Członkowie warsztatu historycznego Stendal położyli trzy nowe przeszkody przy Breite Straße 50. Te małe, ale imponujące pomniki to coś więcej niż tylko betonowe kostki; Są na nich nazwiska i daty życia ludzi, którzy cierpieli i zostali zamordowani w czasach reżimu narodowosocjalistycznego. W ten sposób upamiętnia się Jadwigę i Adolfa Salomonów oraz Sally Blumenthal, a ich historie są podtrzymywane przy życiu.

Stolpersteine, projekt zainicjowany przez artystę Guntera Demniga w 1992 roku, to symboliczne kamienie pamiątkowe upamiętniające ostatnie miejsce zamieszkania, pracy lub nauki prześladowanych. Do czerwca 2023 r. położono już ponad 100 000 tych kamieni, co czyni go największym zdecentralizowanym pomnikiem na świecie. Twoja forma pamięci jest wyjątkowa; Są wmurowane w chodniki i zachęcają przechodniów do refleksji nad losami ludzi, których żyli. Według strony informacyjnej Wikipedii Stolpersteine ​​są przeznaczone szczególnie dla żydowskich ofiar Holokaustu, ale także dla Sinti, Romów, homoseksualistów i innych prześladowanych grup, wysyłając w ten sposób ważny sygnał przeciwko zapominaniu.

Historie Jadwigi i Adolfa Salomonów

Za przeszkodami kryją się poruszające biografie. Adolf Salomon urodził się 8 kwietnia 1860 roku w Stendal, pochodzący z szanowanej rodziny kupieckiej. Pracował jako biznesmen i agent ubezpieczeniowy. W 1888 r. ożenił się z Hedwigą Loewe, urodzoną w Pasewalk w 1865 r. Razem prowadzili dobrze prosperujący sklep z wyrobami skórzanymi od 1898 do 1936 r., a później sklep z artykułami papierniczymi przy Breite Straße. Para miała dwójkę dzieci przed przeprowadzką do Berlina.

Rodzinę spowiły ciemne chmury historii: w 1942 roku zostali deportowani transportem seniorów do Theresienstadt. Choć Adolf Salomon zmarł na zapalenie płuc 17 czerwca 1942 r., jak wynika z nekrologu, jego żona Jadwiga została w dniu swoich urodzin wywieziona do obozu koncentracyjnego w Treblince i tam zamordowana. Obie historie ilustrują brutalność prześladowań nazistowskich i kruchość życia ludzkiego.

Wspominając Sally Blumenthal

Przy Breite Straße mieszkała także Sally Blumenthal, która w wieku 67 lat została deportowana do Buchenwaldu w nocy 10 listopada 1938 r. podczas Nocy Kryształowej. Jego życie zakończyło się już po dwóch tygodniach pobytu w tym obozie, a w akcie zgonu widnieje informacja, że ​​zmarł 23 listopada, rzekomo na zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych. Blumenthal był handlarzem jelitami i skórą i reprezentuje wielość losów, które zaginęły w tym mrocznym czasie.

Warsztaty historyczne mają nadzieję, że w przyszłości odnalezione zostaną zdjęcia tych ofiar, które pozwolą im nadać twarz. Dzięki tej pracy losy tych ludzi w pewnym stopniu zostają przywrócone do życia, a upamiętnienie staje się sprawą wspólną mieszkańców miasta.

Po położeniu przeszkody w szpitalu Johanniter odbył się poranek, podczas którego podzielono się i uczczono wspomnieniami. Warsztaty historyczne już planują w przyszłym roku postawić w Stendal kolejne przeszkody, aby kontynuować upamiętnianie i wzmacniać zbiorową pamięć miasta. Podobnie jak w wielu innych miastach, ważnym zadaniem jest zachowanie zmartwień i lęków, aby historia się nie powtórzyła.