Een 90-jarige raakt het Genezingsboek: Een getuigenis van geloof aan

Een 90-jarige raakt het Genezingsboek: Een getuigenis van geloof aan

De reis naar Wittenberg heeft voor Kurt Globnich een heel bijzondere betekenis. Op Allerheiligen, 1 november, begaf de 90-jarige zich naar de stad die ooit het centrum van de Reformatie was. Voor hem is de dag meer dan alleen een datum op de kalender: het is zijn verjaardag, die toevallig samenvalt met de sterfdag van keurvorst Frederik de Wijze. Hij speelde een cruciale rol in de geschiedenis van Wittenberg door een indrukwekkende schat aan relikwieën in de Allerheiligenkerk te presenteren en een boek met genezingen te laten drukken waarin de relikwieën die hij verzamelde werden beschreven. De kerkkrant meldt dat veel gelovigen tientallen jaren naar Wittenberg kwamen om deze schat te zien en ervan te genieten.

De sombere kasteelkerk ruikt naar kaarsen terwijl Globnich, zittend in een rolstoel, vraagt ​​naar het beroemde genezingsboekje. “Het boek ligt op het altaar voor de dienst”, legt een verwarde bezoeker uit, maar Globnich geeft niet op. ‘Nu is het kerkdienst!’ roept hij, waardoor de omringende toeristen versteld staan. Het is voor hem belangrijk om dit bijzondere boek aan te raken – een verzoek dat voor velen onvoorstelbaar lijkt, maar voor Globnich van het allergrootste belang is.

De betekenis van de relikwieën

Frederik de Wijze, die leefde van 1463 tot 1525, liet ruim 5.000 deeltjes van Christus en de heiligen ter verering in kostbaar goudsmidwerk presenteren. Als we historische verslagen mogen geloven, verleende elk van deze relikwieën vrome bezoekers een aflaat van maximaal 100 dagen. Het genezingsboek, geïllustreerd door Lucas Cranach, beschrijft ook onder meer de meest waardevolle stukken, waaronder deeltjes van het kruis en het graf van Christus.

Als Globnich eindelijk het zware genezingsboekje in zijn handen houdt, wordt de sfeer bijna tastbaar. Hij leest voor en mompelt over bekende woorden: ‘Voor alles is een tijd.’ Het zijn deze momenten die hem helpen zijn ervaringen te ordenen en in het reine te komen met herinneringen aan zijn eigen leven en de betekenis van het geloof.

Een betraand moment

Maar de vrouw die hem het boek heeft gebracht, wordt steeds zenuwachtiger. De aandacht van de toeristen concentreert zich rond de rolstoel van Globnich en ze vraagt ​​​​het boek terug te nemen nadat hij zijn wens heeft vervuld. “En hij zal de tranen uit hun ogen wegvegen, de dood zal niet meer zijn, geen lijden, geen huilen”, vervolgt hij, zeggend dat je de essentie van het leven moet hebben aangeraakt om vol vertrouwen de laatste stap te kunnen zetten. Een eenvoudige maar krachtige gedachte die niet alleen hem raakt, maar ook de mensen om hem heen.

Zoals het verhaal van Kurt Globnich laat zien, blijft het belang van de relikwieën en het heiligdom door de eeuwen heen bestaan. Niet alleen het geloof is hier voelbaar, maar ook het diepgewortelde menselijke verlangen naar troost en de zin van het leven.