De duistere waarheid: gedwongen opnames van vrouwen in de DDR blootgelegd!

Transparenz: Redaktionell erstellt und geprüft.
Veröffentlicht am

Het artikel belicht de misstanden in de DDR, waar vrouwen onder dwang in klinieken werden opgenomen. De getroffenen herinneren zich vreselijke ervaringen en eisen om ermee in het reine te komen.

Der Artikel beleuchtet die Missstände in der DDR, wo Frauen unter Zwang in Kliniken eingewiesen wurden. Betroffene erinnern sich an schreckliche Erfahrungen und Forderungen nach Aufarbeitung.
Het artikel belicht de misstanden in de DDR, waar vrouwen onder dwang in klinieken werden opgenomen. De getroffenen herinneren zich vreselijke ervaringen en eisen om ermee in het reine te komen.

De duistere waarheid: gedwongen opnames van vrouwen in de DDR blootgelegd!

Een donker hoofdstuk uit de Duitse geschiedenis komt aan het licht: steeds meer getroffen vrouwen uit de DDR vertellen over hun verschrikkelijke ervaringen in zogenaamde ‘gonorroekastelen’. Een van deze vrouwen, de in Saksen geboren Jana Mendes-Bogas, vluchtte uit een kindertehuis en verzette zich tegen de aanpassing aan het socialisme. Maar haar lot nam een ​​tragische wending omdat ze werd mishandeld door het DDR-regime. [MDR-rapporten].

De ‘gonorroekastelen’ waren niet alleen wrede gevangenissen, maar ook plaatsen van trauma. Volgens Christine Wöldike, een verpleegster die al sinds 1972 op de hoogte was van de misstanden in het Friedrichstadt-ziekenhuis, werden vrouwen en meisjes in deze instellingen gestigmatiseerd als ‘asociaal’ en vaak willekeurig opgesloten. Beslissingen van het Bureau Jeugdzorg waren onvermijdelijk; Ouders hadden geen mogelijkheid om zich tegen de gedwongen opname te verdedigen. Psycholoog Mathias Mohr doet verslag van tien- tot twaalfjarige meisjes die op treinstations werden opgepakt en wekenlang opgesloten.

Ontwrichte medische praktijken

De medische procedures in deze faciliteiten waren allesbehalve humaan. De instructies kwamen vaak van het ministerie van Volksgezondheid, dat toezicht hield op de uitgevoerde gedwongen opnames. In de DDR werden meisjes en vrouwen van twaalf jaar en ouder vaak zonder medische grondslag behandeld. Het Federaal Agentschap voor Burgereducatie heeft erop gewezen dat ondanks het vermoeden van seksueel overdraagbare aandoeningen, hun aanwezigheid slechts bij een derde van de vrouwen daadwerkelijk kon worden bewezen.

De praktijken omvatten gedetailleerde gynaecologische onderzoeken, vaak gepaard gaand met psychologische marteling en het gebruik van twijfelachtige medicijnen. Een voorbeeld uit Halle illustreert het dilemma: in 1968 was van de 2.763 mensen die onder dwang werden opgenomen, slechts 28% daadwerkelijk besmet. De anderen moesten in onmenselijke omstandigheden leven en werden van hun vrijheid beroofd om hen tot een ‘socialistische persoonlijkheid’ te vormen. Dit geweld wordt niet alleen gezien als medische mishandeling, maar ook als een ernstige schending van de mensenrechten die nog niet adequaat is aangepakt.

De gevolgen van gedwongen opnames

Het trauma dat veel vrouwen hebben doorstaan, heeft gevolgen op de lange termijn. Een hedendaagse getuige beschrijft pijnlijke gynaecologische onderzoeken in de polikliniek van Halle. *Deutschlandfunk* benadrukt dat veel vrouwen verstijven van angst als het gaat om gynaecologische onderzoeken. Ze hadden vaak moeite met het aangaan van relaties en velen vormden snel nieuwe familiebanden, die de emotionele wonden niet geheelden.

Jana Mendes-Bogas is één van de velen en zij benadrukt het belang van het aanpakken van deze donkere geschiedenis. De gemeentelijke kliniek van Dresden is op zoek naar getroffen vrouwen om de gebeurtenissen te verwerken en de slachtoffers een stem te geven. Decennia lang bleef het stil over wat er in deze “gonorroekastelen” gebeurde. Nu is het tijd om in het reine te komen met het verleden en eindelijk gerechtigheid te brengen aan de slachtoffers.