Zorgcrisis in Saksen: Groenen eisen onmiddellijke integratie van buitenlandse krachten!

Zorgcrisis in Saksen: Groenen eisen onmiddellijke integratie van buitenlandse krachten!

Of het nu in de politiek is of in het dagelijks leven – soms is het belangrijk om je te concentreren op wat belangrijk is. De verantwoordelijken in Saksen worden momenteel geconfronteerd met een uitdaging die ook bekend is bij kinderdagverblijven en schoolkinderen: de zoektocht naar geschoolde arbeidskrachten, vooral in de zorgsector. In 2035 zal er in dit land een tekort zijn van 5.000 verpleegkundigen. Deze alarmerende cijfers zijn al twee jaar bekend, maar er is nog veel te weinig gedaan om ze aan te pakken. Dat meldt MDR Franziska Schubert, lid van het deelstaatparlement van de Groene Partij, vroeg de deelstaatregering naar de integratie van buitenlands verplegend personeel en kreeg ontnuchterende antwoorden.

De Groenen roepen op tot dringende verbeteringen in de integratie van buitenlands verplegend personeel. Schubert bekritiseert scherp de zwart-rode heersende minderheidsregering vanwege haar passiviteit en roept op tot een gestructureerd concept voor de integratie van deze geschoolde arbeidskrachten uit derde landen. In een tijd waarin verplegend personeel uit het buitenland belangrijker is dan ooit, beschuldigt ze de deelstaatregering ervan essentiële gegevens te missen die nodig zouden zijn voor een gerichte strategie. Zonder informatie over verblijfsvergunningen of doorlooptijden is het lastig knelpunten te identificeren.

Politieke verantwoordelijkheid en noodzaak tot actie

Minister van Sociale Zaken Petra Köpping (SPD) zei dat de deelstaatregering geen details kon verstrekken over aanvragen voor verblijfsvergunningen, omdat dit het werkvermogen van de administratie in gevaar zou brengen. Ze benadrukt echter ook dat de verantwoordelijkheid voor integratie primair bij werkgevers en de sociale omgeving ligt. Een uitweg uit de ellende zou een sneller erkenningsproces voor buitenlandse kwalificaties kunnen zijn, maar zonder de patiëntveiligheid in gevaar te brengen.

Schubert roept op tot extra overheidssteun bij het uitbreiden van taalcursussen en het vinden van huisvesting voor verplegend personeel om hun integratie te vergemakkelijken. Het lijkt alsof de druk op de verantwoordelijke politici toeneemt om het tekort aan geschoolde arbeidskrachten en de daarmee samenhangende uitdagingen serieus aan te pakken.

Een ander punt van zorg zijn de moeilijkheden waarmee mensen in de zorg worden geconfronteerd bij het verkrijgen van toegang tot de benodigde middelen, zoals taalcursussen. In tijden waarin de wereld steeds mondialer wordt, is het essentieel om de juiste infrastructuur voor buitenlandse geschoolde arbeidskrachten te creëren.

De situatie in Saksen is een alarmsignaal. Als politici niet snel actie ondernemen, kan het tekort aan geschoolde arbeidskrachten de komende jaren een ernstig probleem worden, dat niet alleen gevolgen heeft voor de gezondheidszorg, maar ook voor het vertrouwen in het politieke systeem. Dit is het moment waarop goede handen nodig zijn om een ​​haalbare oplossing te ontwikkelen.

De weg naar herstel is lang, maar met een duidelijke strategie kan vooruitgang worden geboekt. De verantwoordelijkheid ligt nu bij de besluitvormers om de koers voor de toekomst uit te zetten. En misschien kunnen ze het bestaande potentieel benutten om van Saksen een aantrekkelijke plek te maken voor verplegend personeel uit het buitenland – een belangrijke hulpbron voor de gezondheidszorg.