Goethe i Weimar: Od ruin po miliony turystów rocznie!

Goethe i Weimar: Od ruin po miliony turystów rocznie!

250 lat temu, a dokładniej 7 listopada 1775 roku, rozpoczęła się era, która na zawsze ukształtowała Weimar: przybycie Johanna Wolfganga von Goethego. Od tego czasu miasto już nigdy nie było takie samo. Trafnie to opisuje burmistrz Peter Kleine: „Bez Goethego Weimar pozostałby nieistotny”. Goethe, który w wiejskim mieście połączył życie i sztukę, wniósł ze sobą świeży powiew kreatywności. Pobyt w Weimarze zapoczątkował tzw Weimarska klasyka, w okresie rozkwitu kultury uczestniczyli także Friedrich Schiller, Christoph Martin Wieland i Johann Gottfried Herder.

Goethe, kiedy przybył do Weimaru, szukał wolności i nowych doświadczeń. Księżna Anna Amalia stworzyła ramy jego pobytu, a swoim zaproszeniem przyciągnęła także inne wybitne osobistości. Przewodnik miejski Uwe Butze podkreśla, że ​​obecność Goethego sprowadziła do Weimaru wielu intelektualistów, dzięki czemu miasto znacząco zmieniło swoją historię. „Mieliśmy tu nie tylko artystów, ale także myślicieli i pisarzy, którzy wywarli wpływ na myślenie europejskie” – powiedział Butze.

Dziedzictwo kulturowe

The Weimarska klasyka zjednoczył różne ruchy, takie jak Sturm und Drang, muzykę klasyczną i oświecenie, ustanawiając w ten sposób nowy humanizm. Ruch ten, który osiągnął swój szczyt w pierwszej połowie XIX wieku, nie był jedynie fenomenem literackim. Doprowadziło to także do syntezy emocji i rozumu, co w imponujący sposób wyraziło arcydzieło Goethego „Faust”. Tutaj tematy miłości, wiedzy i oczyszczenia moralnego przeplatają się i odzwierciedlają dążenie do harmonii.

Miasto Weimar przyciąga obecnie około czterech milionów turystów rocznie, nie tylko ze względu na swoje dziedzictwo kulturowe, ale także liczne muzea i miejsca historyczne. Hotele zanotowały w 2024 roku prawie 800 000 noclegów, co jest istotnym czynnikiem ekonomicznym. Ślady Goethego i Schillera są wszędzie, czy to w ich domach, czy w salonach literackich, które sprzyjały wymianie zdań między wybitnymi umysłami.

Wyzwania teraźniejszości

Choć miasto spogląda wstecz na swoją chwalebną przeszłość, pojawiają się także obawy o przyszłość. Peggy Kaiser, pracownica sprzątaczki miejskiej, wyraża zaniepokojenie faktem, że młodsze pokolenie nie uczy się w szkole wystarczająco dużo o Goethem. Ważne jest, aby przekazać dalej bogate dziedzictwo, jakie pozostawił po sobie klasycyzm weimarski. Ulrike Lorenz, prezes Klassik Stiftung Weimar, podkreśla wszechstronność Goethego, która uczyniła Weimar europejską metropolią kulturalną. „Musimy zadbać o to, aby w przyszłości nadal było to doceniane” – ostrzega.

Goethe mieszkał w Weimarze aż do swojej śmierci w 1832 roku. Od poety, przez męża stanu, po naukowca – jego twórczość była różnorodna i pozostawiła po sobie ślady, które wciąż odbijają się echem. Pozostaje mieć nadzieję, że fascynacja klasyką Weimaru będzie nadal inspirować przyszłe pokolenia – ponieważ wciąż istnieje duży potencjał, który należy rozwinąć.