Het Duitse dilemma: leiderschapsrol tussen Israël en Palestina?
Duitsland staat onder druk om Palestina te erkennen. Het buitenlands beleid wordt besproken terwijl nieuwe conflicten en Europese standpunten worden geschetst.

Het Duitse dilemma: leiderschapsrol tussen Israël en Palestina?
Het Duitse buitenlandse beleid wordt geconfronteerd met de huidige uitdagingen nu de discussie over de erkenning van Palestina als staat aan kracht wint. Dit wordt met name aangewakkerd door de ontwikkelingen in de Gazastrook, waar de agressieve acties van Israël veel Europese staten verontwaardigd hebben gemaakt. Luidruchtig NDR De op regels gebaseerde liberale wereldorde staat op de rand, en Europa moet zijn rol herdefiniëren in deze omgeving die wordt gekenmerkt door machtspolitiek. Tegelijkertijd wordt van Duitsland steeds vaker gevraagd een leidende rol op zich te nemen.
In het huidige politieke landschap gaat de druk van de VS naar Europa als het gaat om het innemen van een krachtig standpunt tegen Rusland. De belangrijkste vraag is echter in hoeverre Duitsland in staat is de evenwichtsoefening tussen historische verantwoordelijkheid jegens Israël en de huidige crises te beheersen. Externe stemmen uit de politiek, waaronder bondsminister Johann Wadephul (CDU), benadrukken de noodzaak om een verenigd Europees standpunt te vinden.
Reacties en erkenning van Palestina
Frankrijk heeft de eerste stap al gezet en Palestina officieel als staat erkend. President Emmanuel Macron ziet dit besluit als basis voor vredesbesprekingen tussen Israël en Palestina. Tijdens de Algemene Vergadering van de VN zei hij dat de aanhoudende oorlog in de Gazastrook geenszins gerechtvaardigd was. Andere landen zoals Groot-Brittannië, Canada en Australië hebben ook soortgelijke stappen ondernomen om druk uit te oefenen op Israël ZDF gemeld.
Volgens internationale statistieken hebben inmiddels ruim 150 van de 193 VN-lidstaten Palestina erkend. Voor de Palestijnse Autoriteit betekent dit een aanzienlijke prestigewinst, terwijl de regeringen in de VS en Israël, vooral premier Benjamin Netanyahu, deze erkenning afdoen als een “beloning voor terreur”. De Duitse federale regering plant daarentegen geen erkenning op korte termijn, omdat bondskanselier Friedrich Merz van mening is dat niet aan de voorwaarden daarvoor wordt voldaan. Hij benadrukte dat erkenning de laatste stap moet zijn in een vredesproces op weg naar een tweestatenoplossing.
Meningen en sancties
De meningen over de erkenning van Palestina zijn in de Duitse politiek duidelijk verdeeld. Terwijl de SPD de Franse erkenning als een logische stap ziet, heeft CDU-politicus Jürgen Hardt gezegd dat hij geen positieve effecten op de vredessituatie verwacht. Wolfgang Ischinger, voormalig hoofd van de Veiligheidsconferentie van München, beschouwt de erkenning als een daad van wanhoop en bekritiseert het verlies aan geloofwaardigheid in het Europese buitenlandse beleid. In deze context wordt ook een catalogus van sancties tegen Israël besproken DW gemeld.
De Europese Commissie heeft al voorstellen gedaan om druk uit te oefenen op de Israëlische regering, waarbij een dergelijk sanctiepakket de instemming van 15 van de 27 EU-staten vereist. Binnen de federale overheid bestaan hierover echter verschillende meningen. Uit een peiling van Forsa blijkt dat 54% van de Duitsers de erkenning van Palestina steunt, terwijl 31% er tegen is. Het valt nog te bezien of en hoe het Duitse buitenlandse beleid zich verder zal ontwikkelen in dit complexe, gelaagde conflict.