Tajna historia Eichsfelda: komuniści różańcowi i mity SED dévoilé!

Tajna historia Eichsfelda: komuniści różańcowi i mity SED dévoilé!

W spokojnym Eichsfeld, regionie o głęboko zakorzenionej kulturze katolickiej, badany jest ekscytujący fragment historii. Historyk Christian Stöber, który sam pochodzi z Eichsfeld i którego żona jest również nauczycielką w regionie, poświęca się tej wnikliwej pracy badawczej. Pracę doktorską na temat prób SED przekształcenia środowiska katolickiego w lojalny wobec państwa proletariat opublikował w formie książkowej. „Komunizm różańcowy: dyktatura SED i środowisko katolickie w Eichsfeld 1945-1989” porusza wyzwania i sprzeczności w regionie, o którym po raz pierwszy wspomniano w dokumentach z 897 r., a mimo to pozostaje on w cieniu wstrząsów politycznych wywołanych planem Eichsfelda z 1958 r. mającym na celu uprzemysłowienie regionu.

Co kryje się za planem Eichsfelda? Plan był centralnym elementem strategii SED mającej na celu przekształcenie regionu z rolniczego w miejski ośrodek gospodarczy. W Deuna, gdzie znajduje się największa cementownia w Europie, utworzono około 1750 miejsc pracy, a Leinefelde rozrosło się do największej przędzalni bawełny w NRD, oferującej zatrudnienie 5000 osób. Niemniej jednak nad regionem, który z ponad 80% katolikami uchodził za wyjątkowy obszar polityczny w NRD, pozostawał cień. SED walczyła o zdobycie przyczółka na tym przeważnie katolickim obszarze, co było widać podczas wyborów w 1946 r., kiedy SED otrzymała tutaj najmniejszą liczbę głosów.

Rola Kościoła

Kościół katolicki, instytucja ciesząca się wciąż dużym prestiżem w regionie, wspierał wiernych i był widocznym elementem życia, o czym świadczyły liczne pielgrzymki i procesje. Stasi kłaniała się tkance społecznej, której nie mogła zniszczyć, i szyderczo nazywała członków należących zarówno do kościoła, jak i partii „komunistami różańcowymi”. Pomimo tego podwójnego członkostwa było ono w dużej mierze tolerowane zarówno przez ludność, jak i Kościół. W latach 80. SED próbowała położyć kres temu podwójnemu członkostwu za pomocą bardziej radykalnych środków, ale opór był zbyt silny.

Regulacje SED i ich wpływ rozciągnęły się także na życie codzienne ludności, ale aktywny opór był niewielki. W 1953 r. Policja Ludowa doniosła, że ​​w Eichsfeld „wszystko było spokojne”. Pokojowa rewolucja z 1989 r. nadeszła tutaj później, ale po silnej mobilizacji Kościoła i jego modlitwach o pokój, ostatecznie stanowiła punkt zwrotny. Środowisko katolickie w Eichsfeld pozostaje nienaruszone do dziś, pomimo wyzwań, jakie niosą ze sobą zmiany demograficzne i fragmentacja społeczna.

Spojrzenie w przeszłość

Historyk Christian Stöber bada okres Planu Eichsfelda, któremu poświęcono niewiele uwagi. Przy wolumenie inwestycji wynoszącym ponad 200 milionów marek NRD restrukturyzacja gospodarcza była ambitna, ale SED poniosła porażkę ideologiczną, ponieważ do 1989 r. ponad 70 procent populacji pozostało katolikami. Dla Stöbera i wielu innych te sprzeczności i niezmienione życie kościelne ludzi stanowią fascynujące źródło zrozumienia historii NRD.

Region, który jest obecnie uważany nie tylko za historyczny, ale także za kotwicę demokracji w Niemczech Wschodnich, pokazuje, że historia żyje nie tylko w książkach, ale także w żywym dziedzictwie swoich obywateli. Obecne wyzwania mogą być ogromne, ale silne środowisko katolickie pozostaje integralną częścią Eichsfelda.

Eichsfeld, ukształtowane przez swoją historię i kulturę, nadal będzie miejscem wspomnień i refleksji. Symbol zmian rządowych i tożsamości osobistej, która przetrwa w przyszłym rozwoju.

Więcej informacji na temat historii twórczości Eichsfelda i Christiana Stöbera można przeczytać w następujących artykułach: MDR, Catholic.de I Niemcy z południa.