Έλεγξε το mail της Stasi: Έτσι άνοιγαν κρυφά τα γράμματα!

Έλεγξε το mail της Stasi: Έτσι άνοιγαν κρυφά τα γράμματα!

Μια ενδιαφέρουσα έκθεση για τον ταχυδρομικό έλεγχο της Στάζι παρουσιάζεται αυτή τη στιγμή στο αρχείο εγγράφων της Στάζι στο Σουλ, η οποία παρέχει πληροφορίες για τις μυστικές πρακτικές του Υπουργείου Κρατικής Ασφάλειας (MfS). Πως insuedthueringen.de Σύμφωνα με αναφορές, η Στάζι άνοιξε διακριτικά την αλληλογραφία για να λάβει πολύτιμες πληροφορίες. Αυτό συνέβη, για παράδειγμα, με τη χρήση συστημάτων αυτόματου ανοίγματος επιστολών, τα οποία επέτρεψαν το άνοιγμα φακέλων με χρήση ατμού χωρίς οι αποστολείς ή οι παραλήπτες να αντιληφθούν τίποτα.

Μια διόλου ασήμαντη πτυχή αυτών των μέτρων επιτήρησης ήταν η στοχευμένη χειραγώγηση των ρομαντικών σχέσεων. Μερικές φορές επιστολές και πακέτα δεν παραδόθηκαν σκόπιμα για να δοθεί η εντύπωση ότι οι αποστολείς δεν ενδιαφέρονται πλέον για τους παραλήπτες. Με αυτή την τακτική, η Στάζι είχε στόχο να διαταράξει ή ακόμα και να τερματίσει τις διαπροσωπικές σχέσεις.

Το ιστορικό της ταχυδρομικής επιθεώρησης

Η ταχυδρομική επιθεώρηση ξεκίνησε το 1950 και διήρκεσε μέχρι το φθινόπωρο του 1989. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, χιλιάδες επιστολές και δέματα ελέγχθηκαν από υπαλλήλους της Stasi σε συνολικά 15 γραφεία διανομής επιστολών στη ΛΔΓ, τα οποία ήταν γνωστά ως «Stelle 12». Δεν ήταν μόνο υπεύθυνοι για τη διενέργεια των τεχνικών ελέγχων, αλλά και για την αξιολόγηση ύποπτου περιεχομένου. Αντιγράφηκαν ή αφαιρέθηκαν ιδιαίτερα ευαίσθητες πληροφορίες, ενώ αφαιρέθηκαν ακόμη και δυτικά χρήματα που βρέθηκαν στις επιστολές, όπως π.χ bpb.de σημειώσεις.

Πως bundesarchiv.de Επιπλέον, ολόκληρη η αλληλογραφία υπόκειτο σε αυστηρό σύστημα ελέγχου και περνούσε από ειδικά κεντρικά ταχυδρομεία, όπου οι υπάλληλοι της Στάζι αποφάσισαν τελικά τι να την κάνουν. Αυτές οι πρακτικές ήταν τόσο εκτεταμένες που επηρέασαν ακόμη και ολόκληρες πόλεις ή επαγγελματικές ομάδες. Ο στόχος ήταν πάντα ο ίδιος: η ανίχνευση «οποιασδήποτε εχθρικής δραστηριότητας».

Τεχνικά βοηθήματα και ανάπτυξη εργαζομένων

Στη δεκαετία του 1950, το επίκεντρο της ταχυδρομικής επιθεώρησης ήταν η αναζήτηση γραπτών επικριτικών για τη ΛΔΓ και η καταγραφή της γενικής διάθεσης του πληθυσμού. Όμως τα τεχνολογικά εργαλεία και οι έλεγχοι νοημοσύνης έγιναν σύντομα πιο σημαντικά. Ο αριθμός των εργαζομένων αυξήθηκε από μερικές δεκάδες το 1950 σε σχεδόν 2.200 το 1989, με πάνω από το 20 τοις εκατό από αυτούς να είναι γυναίκες.

Για να αυξηθεί η αποτελεσματικότητα αυτών των μέτρων επιτήρησης, το προσωπικό έλαβε συνεχή εκπαίδευση και εξειδίκευση σε διάφορους τομείς, με γλωσσικές δεξιότητες απαραίτητες για την ανάγνωση ξένων μηνυμάτων. Το 1989, οι ταχυδρομικοί έλεγχοι στόχευαν όλο και περισσότερο την πολιτική αντιπολίτευση και τις δραστηριότητές της - μια στροφή που ανέδειξε την ανησυχητική έκταση της παρακολούθησης.

Αν και το σύνταγμα της ΛΔΓ εγγυόταν το ταχυδρομικό και τηλεπικοινωνιακό απόρρητο, οι πρακτικές της Στάζι ήταν σε ευθεία αντίφαση με αυτό. Όπως δείχνει το αρχείο στο Suhl, οι συνέπειες αυτών των συστημάτων παραμένουν παρούσες στις μνήμες μας σήμερα και μας προκαλούν να αναλογιστούμε την έννοια της ιδιωτικότητας και της εμπιστοσύνης.