Η σύγκριση του Wadephul: Συρία 1945; Η Ένωση σε αναταραχή!

Transparenz: Redaktionell erstellt und geprüft.
Veröffentlicht am

Ο Johann Wadephul συγκρίνει τη Συρία με τη μεταπολεμική Γερμανία και επαναλαμβάνει την απέλαση των Σύριων εγκληματιών. Ο καγκελάριος Μερτς τον υποστηρίζει.

Johann Wadephul vergleicht Syrien mit Nachkriegsdeutschland und bekräftigt die Abschiebung syrischer Straftäter. Kanzler Merz unterstützt ihn.
Ο Johann Wadephul συγκρίνει τη Συρία με τη μεταπολεμική Γερμανία και επαναλαμβάνει την απέλαση των Σύριων εγκληματιών. Ο καγκελάριος Μερτς τον υποστηρίζει.

Η σύγκριση του Wadephul: Συρία 1945; Η Ένωση σε αναταραχή!

Σε μια εσωτερική συνεδρίαση της κοινοβουλευτικής ομάδας της Ένωσης, ο υπουργός Εξωτερικών Johann Wadephul προκάλεσε σάλο αφού έκανε μια αμφιλεγόμενη σύγκριση μεταξύ Συρίας και Γερμανίας το 1945. Σύμφωνα με τη Welt, δήλωσε ότι «η Συρία φαίνεται χειρότερη από τη Γερμανία του 1945». Η δήλωση αυτή προκάλεσε εκνευρισμό στους βουλευτές, οι οποίοι μάλιστα ζήτησαν ιδιωτικά την παραίτηση του Wadephul. Παρά τις επικρίσεις, ο Wadephul απορρίπτει τις κατηγορίες ότι χειρίζεται την κατάσταση με υπερβολική ευαισθησία: «Δεν είμαι μάγκας», τόνισε. Ο καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς στάθηκε δίπλα του και εξήρε το ταξίδι του στη Μέση Ανατολή, το οποίο ήταν μέρος της απότομης επιστροφής των Σύριων προσφύγων και της απέλασης εγκληματιών.

Η Ένωση σχεδιάζει μια ταχεία απέλαση Σύριων εγκληματιών και την επιστροφή ικανών Σύριων που ζουν στη Γερμανία χωρίς δουλειά. Ο Μερτς κατέστησε σαφές ότι δεν υπάρχουν πλέον λόγοι για άσυλο στη Γερμανία και ότι η ομοσπονδιακή κυβέρνηση στοχεύει στη συνεπή επανάληψη των απελάσεων στη Συρία. Ο Wadephul δήλωσε ότι υπήρχε ένας διαχειρίσιμος αριθμός ατόμων που έπρεπε να επαναπατριστούν. Ο υπουργός είχε προηγουμένως κοιτάξει γύρω από το προάστιο Χαράστα, ένα μέρος που έχει υποφέρει πολύ από τον εμφύλιο πόλεμο και συμβολίζει την καταστροφή που χαρακτηρίζει τη Συρία από το 2011.

Συρία: Μια επισκόπηση

Η κατάσταση στη Συρία είναι περίπλοκη και έχει λάβει δραματικές διαστάσεις λόγω του εμφυλίου πολέμου που μαίνεται από το 2011. Wikipedia αναφέρει ότι η χώρα βρίσκεται στα σύνορα της Μεσογείου, της Τουρκίας, του Ιράκ, της Ιορδανίας, του Ισραήλ και του Λιβάνου και έχει πληθυσμό περίπου 25 εκατομμυρίων. Η Συρία έχει μια ταραχώδη ιστορία που ξεκίνησε τον 20ο αιώνα με το τέλος της Οθωμανικής κυριαρχίας. Τελικά απέκτησε την ανεξαρτησία του το 1945 και έγινε ιδρυτικό μέλος των Ηνωμένων Εθνών.

Ο εμφύλιος πόλεμος οδήγησε σε μια προσφυγική κρίση που ανάγκασε πάνω από 6 εκατομμύρια Σύρους να εγκαταλείψουν. Η διεθνής επέμβαση κατά του Ισλαμικού Κράτους ξεκίνησε το 2014, το οποίο ηττήθηκε εδαφικά το 2017. Σημείο καμπής ήρθε το 2024 όταν οι δυνάμεις της αντιπολίτευσης κατέλαβαν τη Δαμασκό και ανέτρεψαν το καθεστώς Άσαντ, δημιουργώντας μια προσωρινή κυβέρνηση υπό τον Αχμέντ αλ-Σαράα. Σύμφωνα με τον bpb, αυτή η κυβέρνηση αντιμετωπίζει τεράστιες προκλήσεις καθώς η οικονομική κατάσταση στη Συρία είναι καταστροφική και πάνω από το 90% του πληθυσμού ζει σε συνθήκες φτώχειας. Επιπλέον, το 70% εξαρτάται από την ανθρωπιστική βοήθεια και η επιστροφή των προσφύγων θα μπορούσε να περιπλέξει περαιτέρω την κατάσταση.

Γεωπολιτικές εξελίξεις και προκλήσεις

Η κατάληψη της εξουσίας από την ισλαμιστική πολιτοφυλακή Hayat Tahrir Al-Sham (HTS) και η κατάκτηση της Δαμασκού άλλαξαν σημαντικά το γεωπολιτικό τοπίο στη Μέση Ανατολή. Η σύγκρουση για την κατανομή των πόρων και τη δημιουργία ενός νέου πολιτικού συστήματος είναι πανταχού παρούσα. Εξωτερικοί παράγοντες, συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ και των ευρωπαϊκών χωρών, αποφάσισαν να στηρίξουν τη νέα προσωρινή κυβέρνηση, ενώ άλλες χώρες όπως η Τουρκία και το Κατάρ επιδιώκουν τα δικά τους εθνικά συμφέροντα. Η ΕΕ έχει χαλαρώσει ορισμένες κυρώσεις κατά των νέων κυβερνώντων της Συρίας για να προωθήσει την οικονομική σταθερότητα. Ταυτόχρονα, η κοινωνική συμφιλίωση και η συμφιλίωση με τα εγκλήματα του καθεστώτος Άσαντ παραμένουν κεντρικό μέλημα για μια ειρηνική μετάβαση.

Το ερώτημα πώς θα αντιμετωπιστούν οι Σύροι πρόσφυγες και οι πολιτικές εξελίξεις θα παραμείνει εκρηκτικό τόσο σε εθνικό όσο και σε διεθνές επίπεδο. Το ζήτημα θα προκαλέσει πάταγο όχι μόνο στη Γερμανία, αλλά και σε ολόκληρη την περιοχή και θα έχει διαρκή αντίκτυπο στη σταθερότητα.